Kunnen mensen door snelle veranderingen gaan piekeren en daardoor niet meer logisch/realistisch na-denken?

1,5 jaar geleden kwam ik in veel veranderingen terrecht. Ik ging studeren, was verhuist, had een nieuwe baan aangenomen en me oude baan behouden. Op een dag ging ik piekeren. Wat als ik mijn vriendin ineens niet meer leuk zou vinden (waar geen aanleiding voor was) , wat als ik zomaar ineens zou veranderen.. allemaal vragen die helemaal niet realistisch waren.. . Toch was dat de aanleiding om te gaan piekeren, ik nam mezelf in bescherming want ik wist dat het niet waar was, ik kon alleen niet op een inzicht komen waarom het niet waar was, want immers kan het toch gebeuren. Dit leidde tot eindeloos gepieker..

Wat is de aanleiding dan van dit piekeren geweest?
Kan ineens snelle veranderingen aanleiding zijn tot piekeren en daardoor niet meer logisch of realistisch kan na-denken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Beste Beerte, Helemaal niet gek hoor wat je schrijft. De meeste mensen hebben behoefte aan een veilige omgeving, iets waar je op terug kunt vallen. Als die basis er is, dan is er rust, harmonie en stap je vanuit dat veilige nestje naar buiten en kan je flink wat ondernemen, want je komt weer terug op die veilige basis. Anderhalf jaar geleden maakte je teveel veranderingen in een keer mee. Dat is best heftig. Niet iedereen is zo'n grote avonturier. Soms zijn die veranderingen ook nog noodgedwongen. Je komt in een soort vacuüm terecht en je weet even niet meer hoe je het hebt, ja dan ga je piekeren. Als je weer went aan je nieuwe omgeving, krijgt weer nieuwe leuke collega's en of vrienden en je weer went aan je nieuwe plekje, komt het goed.

het zou wel kunnen dat als er heel veel tegelijk veranderd dat dat net even wat teveel was, en als je dan al niet echt lekker in je vel zit kan je michien wel ervan gaan piekeren

Ik heb hier niet echt een wetenschappelijk antwoord voor maar ik weet wel dat dit gewoon menselijk is. Wellicht dat je het kan terugvoeren op het feit dat piekeren in de rechterhelft van je hersenen gebeurt (gevoel) en zodra je gaat piekeren je gaat afvragen waarom je piekert. Dan ga je doelredeneren, dus "ohja dit gaat niet goed, en dit zo ook wel eens fout kunnen gaan etc..." Terug naar de linkerhelft van je hersenen proberen te switchen (lees: rationaliseren) en eruit proberen te komen is dan de oplossing. Dit kan ook door te relativeren.

Het denken nam zichzelf te serieus, als je dat niet meer zo doet, zal het denken (lees piekeren) stoppen... Piekeren is niet logisch denken... Elke vraag, beginnende met "Als" kan leiden tot piekeren, want daar verlaat je de werkelijkheid al...

Als ik je verhaal lees, denk ik aan het effect van ontworteling. Teveel situaties en zaken waar je wellicht houvast aan ontleende zijn in een te snel tempo aan je ontvallen. Er ontstaat dan een soort heimwee, melancholische gevoelens kunnen je dan hard treffen en de mentale stabiliteit aantasten. Vandaar dat je dan ook gaat twijfelen aan zekerheden die je nog wel hebt. Het is dan van belang geruststelling te vinden, wellicht bij je vriendin. Mogelijk kan zij je helpen jezelf te hervinden in de chaos van veranderingen. Zeker als ze echt je vriendin is, waar je niet aan twijfelt, kan dat zelfs leiden tot diepere intimiteit op geestelijk niveau tussen jullie. Algemeen gesproken kunnen vrouwen beter bij hun gevoelens komen dan mannen. Jouw vertrouwen in haar zal haar stimuleren je de warmte te geven die je nodig hebt, je kunt jezelf nu eenmaal beter hervinden wanneer je je begrepen en veilig voelt. De liefde tussen jullie kan jou dan tot grote steun zijn. Koester degene die je liefheeft! Alle goeds.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100