heb ik last van derealisatie?

Ik ben benieuwd of ik last van de-realisatie heb of iets anders, ik ervaar het als een stroming in je hoofd die niet te omschrijven is en als het ware een blokkade vormt om tot je aard te komen, verder een soort van 2 dimensionale blik, het is een soort van stroming in je hoofd die je niet onder controle hebt en erg ver weg is van jezelf. ben nu 18 en heb dit na een trauma opgelopen van enorme angst op mn 12e, ik heb al veel gezocht maar niks gevonden ,
\\
alles lijkt plaats te vinden in het voorhoofd en daarbuiten, ook lijkt alles wat ik zeg niet van mezelf , er lijkt helemaal geen verbinding meer te zijn tussen mijn lichaam geest en bewustzijn, totaal geen grip meer hebben op je gedachten , het voelt alsof je hoofd losstaat van je lichaam en toch weer niet, de angst ivoelt helemaal neit meer als angst maar is er toch nog wel maar voelt niet echt. Vroeger heb ik niet anders gedaan dan uit de kern te leven , het hele leven was duidelijk ik leefde vanuit m'n eigen aard zo sterk. Nu lijkt alles zo niet van mij te zijn en totaal onherkenbaar voor wie ik eigenlijk ben.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het lijkt me verstandig om even via de huisarts naar een deskundige te gaan die je vraag kan beantwoorden. Dit soort vragen zijn via dit medium echt niet goed te beantwoorden. Dus als je zorgen hebt hierover ga dan even naar de huisarts zodat hij je kan doorverwijzen. Het hier plaatsen waar iedereen (met alle goede bedoelingen) je advies gaat geven lijkt me in dit geval niet verstandig.

Het lijkt me een mengsel van dissociatie, mogelijk psychose en het platte zien wijs op onvermogen in het deel van je hersenen waar 3D denken wordt mogelijk gemaakt. Het zijn zaken waarmee je BESLIST zowel een neuroloog als een psychiater na zou kunnen laten kijken. De vervorming in denken en beleven kan het gevolg zijn van een impact (fysiek gezien) in je hersenen die flinke schade heeft veroorzaakt. Dringende medische zorg is volgens mij op zijn plaats, je hersenen zijn nu nog in staat tot een zeker herstel maar dat neemt tussen nu en pakweg 22 jaar snel af (alhoewel ook daar nieuwe inzichten over zijn). Het gaat niet vanzelf over, dat is duidelijk. Langer wachten maakt herstel en onomkeerbare gevolgen van deze storingen alleen maar groter, naar mijn mening.

Beste vraagsteller, dat je hier nog niet mee naar een deskundige bent gegaan is begrijpelijk. Het zal namelijk duidelijk maken wat voor psychische of fysieke schade je hebt opgelopen. Echter, toevlucht zoeken op het internet of in zelfstudie zal je nooit voldoende antwoord kunnen geven, om vele redenen die voor zich spreken maar die je ook allemaal weer zult weerleggen indien je het niet wilt horen. Wat ik probeer te zeggen is, uit wat wij allen kunnen opmaken heb jij professionele hulp nodig en vluchten voor de werkelijkheid maakt het probleem niet kleiner, waarschijnlijk juist groter. Het bestaat. Zo groot of zo klein als het is, en je zult alleen de omvang en aard van het probleem leren kennen en kunnen oplossen wanneer je de confrontatie aan gaat. Ik wens je er heel veel sterkte mee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100