Hoe kun je het beste een primaire emotie onderdrukken?

Het komt vaak voor dat ik erg heftig reageer op kritiek van goede familie. Ik probeer dan tot 10 te tellen voor ik antwoord maar inwendig kook ik al van woede en dat is al helemaal te merken aan mijn gezichtsuitdrukking en houding.

Vraag 1: Hoe kan ik minder primair reageren, ik heb het gevoel dat het uit mijn binnenste ik komt.

Vraag 2: Na zo'n aanval blijft mijn humeur vaak lang slecht (misschien adrenaline?) Hoe kan ik mijn humeur weer snel aanpassen na zo'n aanval?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In een reactie noem je het een "soort oerreactie", het grappige is: Waarschijnlijk is dat precies wat het is! Ga maar eens Googlen op "reptielenbrein" als je hier meer informatie over wilt. Toegevoegd na 4 minuten: Een greep uit de vele mogelijkheden: http://www.1001tips.be/lifestyle/menselijk-gedrag-en-de-drie-breinen/het-reptielenbrein-woede-en-agressie.asp Toegevoegd na 9 minuten: en voor de wetenschappers: http://www.lichaamsgerichte-therapie.org/artikelen/Scriptie%20Burn-out.pdf (het reptielenbrein in relatie tot het stress-systeem) (pag. 10)

Kritiek moet je behandelen als een inkomende informatie. Jij blijft de baas over je eigen doen en laten. Een ander mag best kritiek hebben, of tips geven hoe je iets anders kunt doen. Maar beschouw het ook zo. Zeg maar: "bedankt voor je tip, ik zal kijken wat ik ermee zal gaan doen". Vaak wil iemand je gewoon helpen, omdat diegene ziet dat jij er erg moeilijk mee om gaat. Sommigen wachten nog vrij lang voordat ze iets zeggen, dan is bij jou wellicht de frustatie al toegenomen en kan je moeilijker omgaan met die goedbedoelde kritiek. Misschien is het eens handig om echt eerlijk te zijn. En een ander te vertellen wat er in je hart speelt. Zoals je in de reacties schrijft op je vraag.

Vraag 1: Je hebt al aangegeven dat je geprobeerd hebt tot 10 te tellen. Dit lukt blijkbaar niet zo goed. Je vraagt je af hoe je minder primair kunt reageren. Als ik het goed begrijp, wil je dus niet de eerste emotie die je voelt tonen. Dit heeft te maken met impulsbeheersing denk ik. Dan zul je het toch moeten zoeken bij trucjes als tot 10 tellen of aan iets anders denken. Vraag 2: Adrenaline zorgt niet voor een slecht humeur, maar voor energie, wat zich kan vertalen naar agressie, maar niet per se naar een slecht humeur. Dit ebt vanzelf weg. Om je humeur aan te passen zou je afleiding kunnen zoeken, bijvoorbeeld naar een andere omgeving te gaan waar je je familie even niet ziet.

Wat je ervaart is: iemand heeft kritiek -> ik voel woede. Woede onderdrukken is mogelijk, maar uiteindelijk zal die woede een uitlaatklep zoeken. Wat er in dit soort gevallen eigenlijk gebeurt is: iemand heeft kritiek -> hierdoor ontstaat pijn, verdriet. Door een automatische reactie wordt meteen woede opgewekt. Die zorgt ervoor dat het verdriet niet voelbaar is, overschreeuwd wordt. De oplossing is om in deze situaties na afloop eens terug te voelen, om het moment van verdriet te vinden. Dat heeft meestal te maken met het verleden. Dus puur voelen, waar zit dat gevoel, komt dat me bekend voor. Bijvoorbeeld: kind komt uit school en laat thuis een mooie tekening zien, en ipv "goed gedaan" wordt het kind verbeterd. Door deze vroegere situaties zo te onderzoeken, en iets met dat verdriet te doen wordt de boosheid vanzelf overbodig! En voor het afvoeren van overbodige woede is een boksbal perfect!

Jij ervaart de kritiek als een aanval op jezelf probeer het eens te zien als positieve feedback. Misschien kun je wel een antwoord geven in de zin van `misschien heb je gelijk, ik zal proberen/kijken .......` Vaak helpt dit heel goed.

Een emotie onderdrukken is niet echt een goed idee. Het gaat erom dat je de emotie leert herkennen en dat je zelf steeds beter in staat wordt om sneller te reageren op de emotie. Je kunt namelijk een gevoel/emotie gewoon ervaren zonder te handelen. Dit klinkt eenvoudig maar dat is het niet. Kort gezegd: hoe bewuster je bent over jezelf hoe beter je instaat bent niet te handelen op een primaire reactie/emotie. Je humeur heeft niets met adrenaline te maken. Wel heeft dit te maken met je eigen gedachten op het moment dat je "weer" vanuit een primaire emotie hebt gehandeld. Je wordt chagrijnig van je eigen veroordeling over je gedrag. Accepteer dat je op dit moment nog zo reageert en analyseer de situatie. Kijk voor jezelf hoe je ook had kunnen reageren (nu de emotie is weggeëbd). Laat op het einde van de dag, de hele dag nog eens voorbij komen en zie waar je anders had kunnen handelen. Veroordeel dit niet maar accepteer dat het zo is. Acceptatie is vaak de weg naar de oplossing. Toegevoegd na 1 minuut: Overigens het gevoel komt niet uit je "binnenste ik" maar gewoon uit het ego (duidelijk doordat je aangeeft dat je kookt van woede).

Mijn boek De Vier inzichten van Don Miguel Ruiz Heeft mij geleert dat iedereen in zijn eigen droom leeft. Alles wat een ander zegt gaat over die ander en niet over jou. Net als spiegelogie , je spiegelt jezelf in die ander. Dus al die chit die jij ervaart zegt mer over die ander dan over jou. Ondertussen moet je zelf natuurlijk ook je best doen dus hier de vier wijsheden van Don. Wees onberispelijk in je woorden, dus denk even na voor je wat zegt. Vat niets persoonlijk op, als jij er niks mee kunt laat het dan maar waaien. Ga niet uit van veronderstellingen , deze is gevaarlijk want we mogen graag dingen invullen die niet zo zijn. En Doe altijd je best, meer kan je niet doen En dat waren de 4 inzichten van Don MIguel Ruiz En nu jij

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100