Hoe kun je eerst iemand verschrikkelijk haten en er niet lang daarna zo naar toegetrokken worden en ineens veel van die persoon gaan houden?

En zelfs jezelf er in verliezen? Hoe kan iemand ineens zo omslaan? Kan dat wel of wil dat gewoon zeggen dat je van begin af aan al niet eerlijk tegen jezelf geweest bent?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het houden van , is al zo moeilijk te begrijpen. Het haten van iemand is wat makkelijker, omdat er meestal een reden voor is geweest. Een gebeurtenis, een voorval, een bepaalde opmerking. Daar trekken wij een conclusie uit en ergens gaat er dan bij ons een knopje om en gaan we de persoon haten. Het kan een verkeerde conclusie geweest zijn, doordat we iets verkeerd begrepen hadden. Maar eenmaal het knopje om en we blijven die persoon haten, het lijkt dan wel of we niet anders meer kunnen. Totdat er iets gebeurd, iets waardoor we deze persoon ineens anders gaan zien, het kwartje is gevallen. Haat slaat ineens om in liefde. We kunnen ons nog amper voor stellen dat we ooit deze persoon gehaat hebben! Dit gevoel kan zo sterk zijn dat we ons eigenlijk schamen , dat er ooit haat was. We gaan het ons zelfs verwijten, dat we ooit zo stom zijn geweest. Of we toen ooit eerlijk tegenover ons zelf zijn geweest, denk ik wel, maar we hebben het gewoon verkeerd ingeschat, of we hebben ons laten beinvloeden door anderen waardoor we deze persoon albij voorbaat veroordeeld hadden. Onze omgeving heeft hier vaak grote invloed op. Het geeft weer eens aan dat de rol van ons gevoel vaak groter is dan die van ons verstand. Het verstand zei haat. Ons gevoel zei liefde.

Dat is emotie die jij hebt...

Liefde en haat ligt heel dicht bij elkaar.

Haat en liefde zijn twee kanten van dezelfde medaille. Als je niet van iemand houdt zal je hie persoon niet gauw écht gaan haten. Het zal je dan gewoon koud laten. Maar als je je met iemand identificeert, en dat is vaak het geval als je van iemand houdt, dan blijft die identificatie bestaan in "slechte tijden" en zal de liefde overslaan in haat. Haat is net als liefde een emotie die heel dicht bij je staat.

Iemand die je haat heeft je geraakt, was in staat echt dichtbij te komen, Iemand waar je van houdt is ook in staat erg dichtbij te komen, jouw eigen 'zijn' te zien. Iemand die dat kan heeft een speciale betekenis voor je. Als iemand je te hard raakt kun je makkelijk haat ontwikkelen, een verontwaardiging dat iemand dat doet, zomaar zo dichtbij, zo hard. Als je ontdekt dat die persoon het wel goed met je voor had verdwijnt de verontwaardiging, de haat en heb je ineens een persoon die dichtbij kan komen en je raakt... dat moet haast wel liefde (van welke soort dan ook) worden.

Ja dat kan, haat en liefde is hetzelfde van origine, maar anders gericht... Ik hou van jou en ik haat jou... Daar heb je de ander voor nodig, zie je dat... Ik hou van jou, betekent ik wil dichtbij jou zijn... Ik haat (van) jou, wil zeggen dat je er verder vandaan wilt... Ik weet niet of je veel lef hebt, maar als je een flinke ruzie maakt en daarna alles laat omslaan, kun je heel gepassioneerd vrijen hoor, maar it takes two to tango en je moet het beiden durven... De reden is veelvuldig en kan niet zomaar in het algemeen geduid worden...

Haten is nog niet zo erg als onverschilligheid. Als je onverschillig bent geworden, kan dat haast niet meer omslaan in liefde. Je kunt dat in 'goedmaak-programma's' op televisie (bijvoorbeeld Het Familiediner) vaak al in de eerste paar minuten zien. Als mensen boos kunnen worden, zit de kans er nog in dat het goed kan komen. Maar als ze onverschillig hun schouders ophalen, is het vaak een verloren zaak. Ik sluit me dus aan bij een van de vorige antwoorden: zowel bij haat als bij liefde heeft iemand je geraakt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100