Hebben we allemaal dezelfde porporties qua erfelijkheid?

De één vindt voetbal leuk en de ander tennis. In veel families komen dezelfde sporten voor maar er zijn natuurlijk ook gezinnen met veel verschillende soorten sporten.
Is dit erfelijk bepaald ?

Daarnaast wat als iemand voetbal leuk vind en tennis leuk vind. Voetbal is zijn vader en opa ook helemaal gek van , zijn moeder juist van tennis. Heeft die dan in de mate van erfelijkheid bijvoorbeeld. 20% van zijn moeder gekregen en 30% van zijn vader waardoor hij voetbal net ietsje leuker vind?
Dit geldt natuurlijk ook voor andere factoren zoals openheid, open staan voor veranderingen enz..

40% van je gedrag open staan voor veranderingen krijg je door naar je genen van ouder op ouder.. . Jij bent iemand die niet staat te popelen om dingen te ondernemen maar je sluit het ook niet uit. Je moeder is een heel erg open iemand en wilt van alles proberen.
Heb je dan 10% van je moeder en 30% van je vader die wat minder is dan je moeder?

Iemand die mij kan aanvullen of verbeteren? ;-)

Weet jij het antwoord?

/2500

Voetbal of juiste tennis leuk vinden zit echt niet in je genen, hoor. Als het in de familie zit heeft het meer te maken met de invloed die dat op kinderen heeft, waardoor ze sneller voor die sport zullen kiezen.

Ik was gek van voetbal in mijn jonge jaren, van mijn zoons is er 1 gek van aikido en de ander kickt op rashonden. Echtgenote heeft weer andere interesses, die hier niets mee te maken hebben. We hebben allemaal dezelfde proporties qua erfelijkheid??? Je gaat van helemaal verkeerde uitgangspunten uit. Kinderen zijn niet een gedeeltelijke kopie van de ouders. Kinderen zijn mensen, eigen individuen, die elk hun eigen identiteit hebben.

Er is vast komen te staan dat sportiviteit bij jonge kinderen meer gestuurd wordt door de omgeving waarin het kind opgroeid terwijl dat bij oudere kinderen en volwassenen genetisch bepaald is. Je kunt je jonge kind laten voetballen omdat hij een jongetje is en omdat sporten gezond is. Maar als je kind ouder wordt en niet het sportiviteits gen heeft gerfd van wie dan ook, dan zal het vroeg of laat stoppen met voetbal omdat hij het niet leuk meer vindt. Volgens mij kun je niet spreken van een bepaald percentage dat een kind erft van vader of moeder. Een gen is een gen en dat is dominant of recessief. Dat kun je dus niet deels erven maar alleen helemaal of niet.

Sportiviteit zit niet zozeer in je genen als wel in je opvoeding. Jij kunt in je genen wel aanleg hebben voor sport of muziek of iets anders wat er nooit uitkomt, puur om de reden dat het niet gestimuleerd of ontdekt wordt. Omgevingsfactoren spelen ook een grote rol, en doorzettingsvermogen. Ik woonde vroeger in een klein dorp waar alle meisjes die gingen sporten op turnen gingen, en alle jongens op voetbal, en later konden we ook nog eens allemaal op tennis als we dat wilden. Dat had niets met onze erfelijkheid te maken, maar wel met wat de omgeving te bieden had. Media spelen hierin een grote rol. Sporten die erg worden uitgelicht, met een hoop bekende Nederlanders trekken automatisch ook meer kinderen aan.

Geen doel op deze aarde wordt op grond van logische bewijsvoering ex argumentis bereikt. Overal staat het doel, emotioneel beleden, van te voren vast, de argumenten volgen, als porpoties tegenover de geest, als gezelschapsspelletje voor het intellect. Nog nooit heeft de een de ander met redenen overtuigd...!

Mijn vader is voetbalfan. Ik haat voetbal.(misschien wel daarom) Mijn moeder is meer van het fitness, vind ik ook niks aan. Mijn zus is gek van paardrijden. Dus denk niet dat het genetisch bepaald is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100