Waarom kan je soms met mensen uren lang praten "face-to-face" en aan de telefoon minder?

Het viel mij laatst op wanneer ik een goede vriendin van mij zie, goed met haar kan praten wanneer ik haar face-to-face zie. Aan de telefoon is het raar en anders en weten we ineens niets meer te zeggen.

Hoe kan dit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat komt door hun belbundel... Die is face to face niet zo van belang... Je mist zoveel info als je belt, dat wat je niet hoort maar wel ziet, is de bulk van de informatie... Het non-verbale vertelt je veel en veel meer dan alleen geluidsgolven...

Omdat je elkaar aankijkt en dan reageer je eerder. Actie -reactie is er dan. Je hebt dan ook de aandacht van de ander en je kunt al reageren op de gezichtsuitdrukking. Kortom, als je samen bent en elkaar zien kunt, heb je altijd gespreksstof.

Het kan zeker ook andersom zijn. Bij een telefoongesprek is er meer afstand en dat is voor veel mensen een voordeel. Een beetje wat hier op g.v. vaak gebeurd, je ziet elkaar niet en dat praat makkelijker. Heb je echter een goed contact met je vriendin en dan heb ik het over een echte vriendin, dan zorgt het bij elkaar zijn voor positieve energie, je versterkt elkaar, waardoor je je prettiger gaat voelen, wat losser wordt en beter voor elkaar open staat. Dat praat een stuk lekkerder. Heel veel mensen hebben totaal geen idee dat je elkaar zo kan beinvloeden.

Telefoneren is voor mij handig wanneer er afspraken gemaakt moeten worden of even laten weten wie waar is en of het goed/minder met me gaat. Heel klinisch ahw. Geen flauwekul. Lang telefoneren is niets voor mij. Face to face echter heeft en is voor mij veel meer. Echt mijn ding. Aanraken, echt contact maken , veel meer in de ander geïnteresseerd lijkt het wel, elkaar "voelen", enz. En inderdaad, woorden worden in zo'n setting minder belangrijk. Men voelt zich prettig bij elkaar.

Ik zelf ben helemaal geen telefoonmens, ik vind het veel prettiger om iemand in het echt te spreken. Dan kan ik zien hoe iemand kijkt, lacht, zit, doet... er is écht contact. Aan de telefoon mis ik teveel.

In een interactie met iemand anders, zoals een gesprek is de non-verbale communicatie minstens zo belangrijk als de verbale communicatie. De manier waarop iemand kijkt, doet enz. Dat stukje mis je aan de telefoon, dus is het ineens veel onpersoonlijker.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100