waarom is het placebo-effect zo belangrijk in de medische wetenschap, terwijl geen enkele studie ooit heeft kunnen aantonen dat het inderdaad werkt?

dit is 1 van de punten die wordt behandeld in het boek 13x onverklaarbaar van michael brooks. ik heb dit boek niet en kan er ook niet op korte termijn aankomen. ik ben benieuwd of iemand bronnen kent/ weet te vinden die onderbouwen dat het placebo effect inderdaad nooit onomstotelijk is vastgesteld of het statement van michael brooks kan uitleggen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het placebo-effect is zeer zeker wel aangetoond. Dat is ook precies de reden dat het zo'n groot belang heeft in elk medisch onderzoek. Er zijn altijd factoren in een onderzoeksgroep die het verloop van een aandoening kunnen beïnvloeden. Bijvoorbeeld regressie naar het gemiddelde, spontaan herstel, therapeutische effecten van de eerste meting, historische gebeurtenissen en nog meer. Dat zijn echter allemaal algemene effecten, die gelden voor zowel de onderzoeks- als controlegroep. Als je de specifieke effecten van een medicijn wilt testen, moet je niet alleen het effect hiervan afzetten tegen eenzelfde groep patiënten die dit medicijn niet slikt, maar wil je ook heel specifiek de werking van het middel zélf testen. Dat betekent dat je in een controlegroep dezelfde omstandigheden moet creëren: aandacht van de arts/onderzoeker, de meting zelf, en het idee een middel te slikken dat kan helpen. Aangezien is aangetoond dat bij een groep mensen die een placebo slikt, effecten groter zijn dan bij een controlegroep die géén placebo slikt, is hiermee het placebo-effect aangetoond. En dat opnieuw in elke studie die werkt met een 'gewone' controlegroep (bijvoorbeeld een wachtlijstconditie) en een placeboconditie. Ik zal het je nog sterker vertellen: onlangs las ik een artikel over een studie naar het effect van placebo's op klachten van het prikkelbare darmsyndroom. Hierbij werd aan de patiënten verteld dat zij een placebo kregen. Hen werd uitgelegd dat bij dergelijke klachten bekend is dat een placebo vaak werkzaam is, vanwege de suggestie dat het werkt, en dat dit ervoor zorgt dat het lichaam zelf zich herstelt. Ook werd patiënten uitgelegd dat het hierom belangrijk was dat zij zich hielden aan de voorgeschreven dosering, en dat zij hun placebopillen trouw innamen. Uit dit onderzoek bleek dat het gebruik van een placebo, zélfs wanneer de patiënten wisten dat het om een placebo ging, duidelijk effectief was. Sterker nog, het effect van déze placebobehandeling was groter dan in onderzoeken waar de patiënten niet zeker wisten of ze het werkzame middel kregen, of de placebo. Blijkbaar is alleen al de gedachte dat je misschien een middel hebt dat niet werkt, al genoeg om het effect te verminderen, dit tegenover de zekerheid dat je een placebo neemt om het effect van placebo's te onderzoeken. Ik ben het dus absoluut niet eens met de stelling dat het effect van placebo's nooit aangetoond zou zijn, want ik heb veel te veel bewijs van het tegendeel gezien.

Bronnen:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/P...

Een placebo werkt niet als medicijn, maar blijkbaar kun je er wel een suggestie mee opwekken dat het werkt als een medicijn zonder dat er een werkzame stof inzit. In die zin werkt het wel.

Het placebo-effect is geen definitief onderschreven effect. Het werkt niet altijd, het bestaat ook niet altijd. Het is alleen belangrijk bij onderzoek naar je medicijn. Mensen kunnen soms zichzelf dingen aanmeten als ze iets verwachten. "Ik ben zo zenuwachtig, ik ga die presentatie verknallen" en tada, het geschiet. Dat is belangrijk om te weten wanneer je onderzoekt naar bv. antidepressiva. Het kan namelijk zo zijn, dat mensen 'denken' dat ze vrolijker worden van het medicijn wat ze krijgen, en daardoor leukere dingen gaan doen etc, en vanzelf vrolijker worden. Dus doe je bij zulk onderzoek altijd 3 groepen, een groep zonder medicijn, een placebogroep, en een echte groep. Dan kan je onderzoeken of je medicijn echt werkt, of dat mensen zichzelf al, wanneer ze een sprankje hoop hebben gaan 'genezen'. Maar vaak werkt het placebo-effect niet. Dat is perfect voor Pfizer enzo, medicatiefabrikanten. Want als het product werkt, en het placebo niet,.. heb je dus het medicijn nodig om te genezen.

Onderzoek naar de effectiviteit van medische behandelingen, inclusief medicijnen, is niet gemakkelijk. Dat komt op de eerste plaats doordat een behandeling of medicijn soms wel en soms niet werkt, terwijl de reden daarvoor meestal niet bekend is. Het tweede is dat mensen ook zonder behandeling opknappen (natuurlijk afhankelijk van de kwaal). Het blijkt dat mensen nog gemakkelijker beter worden nadat ze een nep-behandeling hebben ondergaan. Kennelijk werkt het idee dat er iets aan gedaan is in veel gevallen ook al. Dit heet het placebo effect. Hoe dit precies komt, hoe het placebo effect werkt, is niet zo duidelijk (dat is nog niet afdoende verklaard - misschien dat het boek daarover uitwijdt), maar het is volstrekt duidelijk dat het placebo effect bestaat en echt is. Je kunt dat bijvoorbeeld aantonen door twee groepen patiënten te vergelijken. De eerste groep krijgt een nep behandeling, terwijl de tweede groep niet wordt behandeld. Heel vaak blijken mensen uit de eerste groep significant sneller van hun kwaal af te zijn. Ergo: de nep-behandeling werkt beter dan niet behandelen. Eventuele "bronnen" die beweren dat het placebo effect nooit onomstotelijk is aangetoond, verkopen onzin. Het is ook bijna onmogelijk te onderbouwen dat iets niet bestaat. Je kunt wel bewijzen dat iets wel bestaat: laat het gewoon zien. En je kunt al die bewijzen weglaten en dan zeggen dat het nooit is bewezen en daarmee suggereren dat het niet bestaat. Maar het placebo effect bestaat wel en wordt in bijna elke medische studie, dus keer op keer, vastgesteld. Ook is al diverse malen aangetoond dat het geven van placebo's meetbare veranderingen teweeg brengt in bijvoorbeeld hormoonhuishouding (zoals dopaminen). Hoe het placebo effect werkt blijft echter nog onduidelijk. Het placebo effect is erg belangrijk omdat de effectiviteit van elke echte behandeling altijd wordt afgemeten aan die van een nep-behandeling. Je kunt moeilijk volhouden dat jouw behandeling echt werkt als het effect niet groter is dan dat van een nep behandeling.

Het placebo-effect bestaat; daar ben ik wel van overtuigd. Maar in hoeverre het een werkzaam effect kan hebben is me nooit helemaal duidelijk geworden. Veel mensen slikken regelmatig en langdurig slaapmiddelen omdat ze denken die nodig te hebben, terwijl bewezen is dat het spul na een dag of veertien niets meer doet. Zijn ze ervan overtuigd dat ze er lekker op slapen of zijn ze gewoon verslaafd en hebben ze geen zin in onthoudingsverschijnselen? Ook heb ik meer dan eens gehoord dat een placebo-effect kortstondig is. Na enkele dagen ebt het weg. Daarom zijn placebo's zo nuttig bij langer lopende medicijnonderzoeken. Na verloop van tijd kun je er zeker van zijn dat degenen die een placebo krijgen er echt geen effect van ondervinden en (hopelijk) degenen met het werkzame middel wel.

Langzaam gaan we wat meer begrijpen van de werking van onze brein. Deze gedraagt zich als een soort computer, waar ongelooflijk veel informatie in zit en zo nodig wordt toegepast. Iedere waarneming komt hier binnen en direct worden er zonodig maatregelen genomen. Als we eten zien, of er alleen maar aan denken, gaan er al signalen naar onze gal en maag en speeksel en bereiden ze zich voor op het aankomende voedsel, ook al komt het niet. Maar ze zijn er wel klaar voor. Bij het placebo effect zien we ook zo iets gebeuren, door de verwachting er beter van te worden, gaan we ons ook beter voelen, ja, we kunnen er zelfs door genezen. Ons lichaam heeft een zelfgenezend vermogen, waar we nog maar weinig van weten. We hebben zelfs nog geen idee, waartoe het allemaal in staat is. Maar als we komen te weten, hoe het precies werkt en waarom het zo werkt, dan is de wetenschap een groot stuk verder gekomen en zijn er totaal nieuwe mogelijkheden in de geneeskunde. Op het paranormale gebied, waar soms ook lichamelijke klachten verbeteren/ genezen, heeft het "placebo-effect" mogelijk ook ergens invloed. Door het wegnemen van pijn door b.v. handoplegging, worden mogelijk onbekende processen in werking gebracht, aangestuurt door het brein, die het resultaat zouden kunnen verklaren. Ook de kracht van de suggestie, heeft hier mogelijk mee te maken. Immers, suggestie is ook een niet bestaand fenomeen, die helend kan werken. Het placebo-effect zou wel eens een totaal nieuwe insteek kunnen worden op medisch gebied en is daarom zo belangrijk voor de medische wetenschap.

Het is eigenlijk bedoeld als een soort blancobepaling om inzicht te krijgen in wat het medicijn MEER presteert dan de suggestieve werking van de placebo. Dat klinkt kil maar het is een bewezen en bekend gegeven dat veel patienten beter worden , zelfs als een arts de verkeerde pillen voorschrijft. Dit is zeer uitgebreid en diepgaand onderzocht door oa. Prof Dr. Ariens met wie ik in een forum van de KUN gezeten heb. Toegevoegd na 17 minuten: Dit betrof een onderzoek naar Homeopathie waarbij volgens deze hoogleraar een slokje vervuild Rijnwater 9met allerhande gifstoffen welke door verdunning en mechanische bewerking een panacee zou moeten zijn als homeopathie werkt zoals homeopaten verklaren waarom het werkt. Ik had daarin het standpunt dat daarnaast destijds door hahnemann minder gevaarlijke therapieën werden gebruikt waardoor de behandeling bij hem op zich minder letaal waren dan bij andere artsen, deze gaven bv. een lepel kwik te drinken aan mensen met maag- en darmklachten, niet zelden met zeer ernstige gevolgen. Hahnemannn had mi. een beter resultaat omdat de gepotentieerde (ofwel zeer sterk verdunde) gifstoffen geen vergiftiging op zich meer kon veroorzaken omdat Hahneman een fout-interpretatie had over het effect van inenten wat toen in zwang begon te komen. Hij gebruikte dus een soort inentingtechniek die voor levenloos materiaal echter niet op gaat. Zo heeft men op den duur inzicht gekregen dat geloof en vertrouwen in de kundigheid van de arts op zich een helend effect heeft in een aantoonbaar hoog aantal gevallen. Een registratie vereist dat een medicijn significant beter scoort dan een placebo in een dubbelblind situatie. Helaas lenen sommige therapieën zich daar niet voor en daarom worden soms werkzame therapieën verlaten wo Pulsacure en TENS achtige methoden van pijn bestrijding terwijl het soms discutabele dry needling momenteel meer populariteit krijgt maar ook fout uit kan pakken.... Zo is enige tijd geleden diepe acupunctuur in het thoraxgebied verboden omdat men soms het longvlies lek prikte en zo een klaplong en andere akelige complicaties veroorzaakte. Het ijken op zich is dus zinvol.

Juist daarom is het belangrijk. Het is nog steeds een behoorlijk ongrijpbaar fenomeen. Je zou kunnen zeggen dat gedachten creeren. En dan zit je direct op het filosofisch/wetenschappelijke gebied van de werking van de 'Mind'. Wil je daar meer over weten? Lees dan boeken als bijvoorbeeld van Corey Van Loon 'De Kracht van de gedachte'.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100