Wat is het nut van verdriet?

Iedereen heeft wel eens maken met het verlies van een dierbare. Dat betekent veel verdriet. Wat moet een mens Met die emotie? Wordt men hier sterker, gemoedelijker van. Of wat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik denk niet dat je kan zeggen 'wat is het nut ervan?' Het is een gevoel, dat zit nou eenmaal in je. Voor sommigen is verdrietig zijn heel naar, anderen voelen zich beter als je lekker kunnen uithuilen bijvoorbeeld.

Verdriet hebben is een manier om een vervelende gebeurtenis te verwerken. Echter zijn er nog vele andere manieren zoals bijv. ontkenning. Het "nut" van verdriet hebben is dus dat het over het algemeen helpt bij de verwerking van een gebeurtenis.

De helaas overleden Piet Vroon geeft hier in zijn boek Tranen van de krokodil goed antwoord op. Piet Vroon was hoogleraar functieleer en theoretische psychologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht (1939-1998) en beschreef dit vanuit een combinatie van psychologie, evolutiebiologie en gegevens over de bouw van de hersenen. Vroon geeft aan dat er bij hogere dieren (zoals de mens) drie stel hersenen te onderscheiden zijn, namelijk de hersenstam, het zogenaamde limbische systeem en het laatst ontwikkelde deel van de schors van de grote hersenen (neocortex), die globaal een inleiding toestaan in het gedrag van een reptiel, een zoogdier en de mens. Door de snelle evolutie van de hersenen zijn er sprongen gemaakt en hebben de grote hersenen er taken bij gekregen die van oorsprong bij de primitieve hersenstam horen (waar de emotie zit). van oorsprong is de emotie bedoeld om te kunnen overleven. Emotie blijkt van nature ingebakken te zitten in het oude systeem van de hersenstam, maar de grote hersenen hebben - zeker bij de mens - om ook te kunnen analyseren. Verdriet is mijns inziens het analyseren van emotie door de grote hersenen met als doel er niet aan kapot te gaan, maar het te verwerken.

Bronnen:
http://mediatheek.thinkquest.nl/~llb106/em...
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psych...
http://nl.wikipedia.org/wiki/Emotie

In mijn optiek heeft het (hoe rot ook) wel een functie. Ouders passen goed op hun kinderen, dit doen ze omdat ze er van houden en ze WETEN hoeveel verdriet ze zouden hebben als er iets gebeurde. Als je met veel moeite iets moois maakt ben je er om dezelfde reden zuinig mee. Het zou je verdriet doen als het stuk ging. Als je deze emotie niet had zou de mogelijk een bepaalde sturing missen en dus onnodig dingen verpesten in je leven. Blijven natuurlijk de verdrietige zaken over waar je geen invloed op hebt, dat is erg naar natuurlijk en het is jammer dat het voorkomt...

Als je zelf ooit verdriet hebt gehad is het ook mogelijk voor anderen iets te betekenen als zij iets tragisch meemaken. Het verdriet van anderen is niet invoelbaar, als je het zelf niet hebt ervaren. Mensen zonder gevoel, die zijn er wel degelijk, kunnen ook niet invoelen als ze anderen pijn doen.

Verdriet is het proces van het aanvaarden van een ongewenste situatie, waar je niets meer aan kunt veranderen. Het voelen van verdriet is het in volle omvang voelen hoe belangrijk dat- of diegene voor je was. Door dat te doen, maak je ruimte voor iets nieuws. Of anders gezegd, je kunt iets loslaten nadat je het vastgepakt hebt. In die zin is verdriet nuttig.

Een gevoel is naar mijn idee niet wel of niet nuttig....een gevoel IS en verder niet. Wat je met dit gevoel DOET, dát is belangrijk, dus je gedrag. Wat moet een mens met die emotie: je kunt een gevoel, zoals verdriet, uiten of niet. Bekend is, dat als je verdriet niet uit op de voor jou goede manier, het problemen kan gaan opleveren, bijvoorbeeld in de vorm van stress, pijn en zelfs ziektes. Je kunt het verdriet geen plaats geven, niet goed verwerken. Als je verdriet wel uit op een voor jou goede manier, dan ontlaad je het lichaam van het gevoel. Dat lucht vaak op korte termijn wat op, het ontstresst en je verwerkt de pijn. Je kunt het gebeurde een plaatsje gaan geven. Dan je vraag: wat levert het je op, die emotie: wordt je er sterker, gemoedelijker of iets anders van. Je leert ervan, je leert manieren, die voor jouzelf de beste en prettigste zijn om om te gaan met dit gevoel. Je leert, hoe je jezelf het beste kunt helpen in momenten van verdriet. Je bent een ervaring rijker. Deze ervaring kan je gebruiken voor een eventule volgende keer, je kunt er ook misschien anderen mee helpen. Het vormt mede je persoonlijkheid en ik denk ook, dat het je als mens sterker maakt.

Eigenlijk vraag je hier naar het nut van rouwen; en dat heeft zeker een belangrijke functie in het verwerkingsproces. Wat ik in de antwoorden hierboven mis is het positieve van verdriet. Zonder verdriet zou je namelijk ook geen geluk kunnen beleven. Als je niet werkt heb je nooit eens een dag vrij. Als je geen verdriet kent (hoe groot of klein dan ook) ken je ook geen vreugde. In die zin is verdriet noodzakelijk om vreugde te kunnen beleven. Dit merk je vooral bij mensen die eigenlijk weinig ergs mee maken. Die maken zich heel druk om onbenullige zaken (een file, een verkeersboete, een bad-hair-day). Er is altijd iets nodig waar je je rot om kunt voelen zodat je je ook weer beter kunt voelen.

Het is een alarmsignaal dat aangeeft dat er iets is mis gegaan en dat iets zal het verlies zijn van bijv. een dierbare. Alarmsignalen hebben hun nut bij de overleving. Voor het overleven is het goed de motivatie te hebben om dierbaren te beschermen. Als dat lukt dan is er blijdschap, zo niet dan is er verdriet. Zie het als een metertje dat soms in het groen, soms in het rood staat. Groen is blijdschap, rood verdriet.

hoi, rouwverwerking is heeeeel moeilijk en heeft alles te maken met emotie`s ,maar ook met gemis liefde die is geweest maar oook de andere emotie`s de 4 B`s 1e =blij 2e= bang 3e= boos en 4e bedroefd en die komen naar mijn idee op zoon moment allemaal bij elkaar. zx10

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100