Kan een depressie ook verhelderend werken?

Volgens een zekere Andrews wel: in het topvakblad Psychological Review beweert hij, dat een depressie een nuttig aanpassingsmechanisme kan zijn. ‘Als we de statistieken mogen geloven, dan krijgt bijna de helft van de bevolking ooit in het leven een psychische stoornis. Als evolutionair bioloog vind ik dat onwaarschijnlijk. Hoe kan de evolutie ons nu opgezadeld hebben met zo’n cruciaal orgaan als ons brein dat zo vaak slecht functioneert?’

Depressies zouden een kostbare reactie kunnen zijn op sociale dilemma’s. Het leven stelt mensen voor uiterst complexe uitdagingen, en soms hebben alle oplossingen ernstige nadelen. Een keuze maken vraagt dan om een goede analyse van de situatie. Andrews: ‘En dat is precies wat een depressie met ons doet.

De negatieve stemming brengt voordelen met zich mee. Andrews: ‘Het blijkt dat we in een positieve stemming weliswaar creatiever zijn, maar bij een negatieve stemming zijn we zorgvuldiger en maken we minder fouten. De depressieve stemming helpt ons de kosten van mogelijke oplossingen in kaart te brengen en daarmee de minst kostbare uitweg uit een dilemma te vinden.’

Wat is jullie mening en/of ervaring hiermee?

Toegevoegd na 23 minuten:
Het originele artikel:
http://www.volkskrant.nl/wetenschap/article1294542.ece/Depressie_kan_ook_verhelderend_werken

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja hoor, na mijn depressie was ik een ander mens... Helemaal mee eens... Precies zo zie ik het ook... en heb ik het aldus zelf aan den nlijve meegemaakt...Na de depressie stond ik er als een phoenix, herrezen uit zijn as... Toegevoegd na 29 minuten: Alles wat je overleeft, maakt je sterker... Friedrich Nietzsche

Misschien gaat dat voor sommige mensen op, maar volgens mij ben je, als je depressief bent, helemaal niet in staat om plannen te maken. Het is al moeilijk genoeg om de dag door te komen, als je al uit je bed gekropen bent....Kenmerkend voor een depressie is toch, dat je helemaal geen licht meer ziet, en dat alles te veel en te zwaar is. Andrews heeft het over 'stemming'. Maar dat is een tijdelijk iets, waarvan je je bewust bent, dat je aan het 'somberen' bent, en dat de wereld er na een nachtje goed slapen weer heel anders uit kan zien.

Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Piekeren, tobben, wakker liggen zijn in mijn idee begrippen die bij een depressie horen. En dat je dan overal zwaar aan tilt kan heel goed te maken hebben met besluitvorming.

Het hebben van een depressie is een gelegenheid om psychisch de zaken weer op de rit te krijgen. Vanuit die gedachte, en mits we er de tijd voor willen nemen - vaak is het "moeten nemen" - kan een depressie inderdaad verhelderend werken. Het dwingt ons ahw een oplossing te zoeken voor het ons overkomen ongemak. Vraag is: is het ons overkomen of hebben we er zelf naar toe gewerkt. Dit is een traject van bewustwording; wat doe ik, wat wil ík eigenlijk, waar 'moet' ik aan voldoen, enz.... Goed beschouwd zijn het tegenstellingen waar men een keuze uit dient te maken. Gevoel en verstand hebben een dillema. Waar het nu om gaat is, en daarin ben ik het niet eens met Hr Andrews, dat er gewerkt moet worden naar een moment van herkenning en acceptatie. Dit heoft geen lang traject te zijn. Maatstaf hier is een punt te bereiken waar de 'lijdende' weer een goed, hetzij gelukkig gevoel heeft. Het gevoel hebben dat je weer met je zelf door een deur kan en jezelf niet meer 'afvalt'. Het voortraject heeft verhelderend gewerkt en de opgedane zelfkennis werkt door naar de toekomst. Misschien wel naar een volgende depressie. Maar deze zal met het geleerde van de vorige niet zo veel schade meer aanrichten. Men geeft geleerd en is gewaarschuwd.

Een depressie wordt veroorzaakt door omstandigheden en je karakter. Als je het overzicht in het leven drijgt te verliezen, keer je vanzelf terug in je zelf. De buitenwereld wordt steeds minder belangrijk en het gevoel van onbehagen steeds groter. Zak je nog verder weg dan komen ook vaak de angsten, dat is meestal het ergste. Het is alsof je langzaam in een moeras wegzakt en je kan er niets aan doen. Alle normale dagelijkse handelingen komen op een laag pitje, zelfs eten en drinken lijken niet meer belangrijk. Het lichaam maakt een soort reset mee. En vanuit dit punt kunnen we het leven op een rijtje zetten. Overwegen waar en waarom het mis is gegaan. Het heeft dus wel degelijk een functie. We moeten wel ,de tijd nemen om er over na te denken. Er is immers alle tijd van de wereld. Met behulp van medicijnen en /of therapie kunnen we weer langzaam uit het dal komen. Een depressie brengt je terug bij je zelf om vandaaruit inzicht te krijgen in het ontstaan van het probleem en hopelijk de oplossing.

Een depressie: je ziet het allemaal even niet meer zitten. Je gaat zitten piekeren: is het leven het nog wel waard om te leven. Je overdenkt het leven dat je al achter de rug hebt en je herinnert je dingen van lang geleden die ook al niet leuk waren. Dan, opeens, komt het besef: inderdaad, ik heb al zo vaak dingen mee gemaakt waar ik niet gelukkig van werd. En al die situatie's heb ik overwonnen. De wilskracht: Kom op! Ik heb nog een heel leven voor me. IK ben diegene die verandering kan brengen in dit rotleven. Niemand anders! De ommekeer: Voortaan ga ik dit anders aanpakken. De les: Ik maak die fout nooit meer! Ja, ik denk inderdaad dat een depressie verhelderend kan werken. Helaas gaat die vlieger niet voor iedereen op; sommige mensen zitten zo diep in een depressie dat die geen andere uitweg meer zien dan zichzelf het leven te ontnemen. Verschrikkelijk, maar men mag daar niet over oordelen. Tenslotte is de psyche van de mens een uniek gebeuren. Wat de een als een groot probleem ervaart zal voor een ander klein tot geen probleem zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100