Is zelfverzekerdheid iets wat een ander ziet of iets wat je zelf ervaart?

Ik schijn naar de buitenwereld heel zelfverzekerd over te komen, terwijl ik toch ook behoorlijk wat onzekerheden heb en soms (bijna) in mijn broek schijt van angst in sommige situaties.
Is het zo dat ik me minder zelfverzekerd kan voelen dan dat ik overkom voor anderen?

Toegevoegd na 9 minuten:
Natuurlijk ook graag antwoord op de originele vraag:
Is zelfverzekerdheid iets wat een ander ziet of iets wat je zelf ervaart?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heel veel mensen spelen toneel in het dagelijks leven. En dat moet ook wel, je kan bijna nooit echt zeggen wat je denkt. Alleen een kind kan nog spontaan reargeren op zijn buitenwereld. Het spreekwoord is niet voor niets :dronke mensen en kleine kinderen spreken de waarheid. Als een klein kind iemand niet mag ,dan kan het gebeuren dat hij gewoon zegt: ik vind je een rot vent en geeft hem ook nog een schop tegen zijn benen. Heerlijk zo'n spontaan kind en ook nog eerlijk. En wat straalt daar een zelfverzekerdheid van uit. Later wordt hem geleerd dat je dat niet zo maar mag zeggen en je al helemaal niet een vreemde man tegen zijn schenen mag schoppen. De opvoeding is begonnen! De meeste zelfverzekerdheid van het spontane kind is grotendeels weg! De hele dag moet hij opletten wat hij wel en vooral niet mag zeggen en doen. Bij iedere stuatie moet hij leren inschatten hoe te handelen. En langzaam maar zeker wordt het kind een volwassenen. Vol verwarring en twijfels en veel onzekerheid. Als we ouder worden gaan we van zelf leren hoe te handelen en we leren een ander in te schatten. Maar juist op dat punt gaat het vaak mis en bega je nog al eens een blunder, dat is slecht voor je zelfverzekerdheid. Langzaam maar zeker leer je omgaan met mensen en situatie's en je zelfvertrouwen neemt toe naarmate je vaker de ander goed hebt ingeschat. Ook het karakter van de mens speelt hier een grote rol. En ben je wat minder zelfverzekerd dan leer je te doen als of en gaan we toneel spelen. Dat doe je b.v. door harder te gaan praten, met je armen te zwaaien, dwars door de ander heen te gaan praten, dicht tegen hem aan te gaan staan, de ander aan te raken, overdreven te lachen, hem telkens in de reden vallen of door overdreven langzaam te gaan praten enz. Je straalt dan zelfvertrouwen uit naar de ander, jij groeit en de ander krimpt. Alleen dat jij bluft ,heeft hij geen erg in. Maar als je weer binnen bent in je eigen vertrouwde omgeving bij de mensen die jou wel goed kennen is al het nep zelfvertrouwen weg en wordt je weer onzeker. Nu heeft het geen zin meer om toneel te spelen want ze kennen je en ze weten je zwakke punten.

Natuurlijk kan dat. Binnen en buitenkant zijn niet altijd congruent. Je hebt toen je opgroeide geleerd je op een bepaalde manier te presenteren. Dat was functioneel en misschien nu nog wel??? Toegevoegd na 3 minuten: Zelfverzekerdheid is wat je zelf ervaart en niet wat de buitenwereld (denkt) te zien.

hoe je overkomt is altijd met beschermlaagje. mensen denken van mij ook altijd dat ik een vreselijk grote bek heb, maar van binnen stelt het niet veel voor. zelfbescherming noem ik het maar. als je weet hoe je af en toe dat masker af kan doen is het goed, ben je altijd anders dan je je eigelijk voelt is er wat mis ;-) maar dat denk ik niet hoor.

Ja tuurlijk, je houding zegt niet alles over je innerlijk... Mensen tenderen dat wat ze tekort komen over te compenseren zelfs... Dus vaak is het zo dat een hardstsprekende persoon in een gezelschap juist de minst zekere is... Dus laat je niet in de luren leggen en kijk naar de persoon zonder ogen, dan zie je het innerlijk en dat kan heel anders zijn dan wat je met de ogen ziet... Dat geldt ook hoe ze jou zien in de wereld... Toegevoegd na 1 minuut: EN als iemand zegt dat die zelfverzekerd is, dan geloof ik dat juist en standaard niet...

Uit eigen ervaring, plus waarneming uit en in mijn omgeving, weet ik dat "zelfverzekerdheid" door bij voorbeeld mijzelf niet zo gevoeld wordt als dat het door de ander wordt gezien/gevoeld/ervaren. Schijnbaar kunnen wij op zo'n moment een masker dragen waar onze onzekerheid niet zichtbaar is. Dit gebeurd meestal wanneer (we) ik een onderwerp bespreek waar mijn interesse ligt. De passie worst opgevangen door de aanwezigen, de angst hetzij onzekerheid wordt alleen door onszelf gevoeld. Onzekerheid kan hierbij nog wel door anderen gezien worden door onze lichaamstaal.

Het kan beiden. In jouw geval zou het een compliment moeten zijn. Jij hebt namelijk de uitstraling gecreëerd dat je zelfverzekerd wil overkomen. Dat is vaak om een stukje tegenovergestelde te verbergen voor je omgeving (jouw onzekerheid). Je bent er bang voor en je ervaart het als zwakte. Belangrijker misschien nog, (een van) je ouders heeft het als zwakte beschouwd. Dus je missie en verdediging is geslaagd. Anderen zien jouw als zelfverzekerd. Voor jouw is het belangrijk dat je accepteert dat je bang bent voor jouw onzekerheid. Dat je dit omarmt. Als je zeker bent van je onzekerheid, wordt je zeker. Dan ga je zelf ook je zelfverzekerdheid voelen.

Ik probeer mijn originele antwoord te reconstrueren. Ik ben ben en blijf een onzeker mannetje,dat zoals zovelen probeert zijn onzekerheid te maskeren! Als je langer met bepaalde mensen omgaat komt je onzekerheid toch wel aan het licht en wordt je toch wel geaccepteerd! Misschien zelfs wel meer dan voor die tijd. P.s. Hoera!

Wat mij altijd op valt is dat mensen die verbaal sterk zijn ook vaak als zelfverzekerd worden ervaren terwijl dat lang niet altijd zo hoeft te zijn. Volgens mij kan een ander iets heel anders bij jou zien dan jij zelf ervaart. Het is wel zo dat hoe dichter je bij iemand komt, hoe beter je iemand leert kennen. En de mensen die je echt kennen "lezen" je gedrag beter, en zullen dus eerder doorzien of iets echt zelfverzekerdheid is, of een bepaalde houding.

Zelfverzekerd is een toestand waarin men (sterk) vertrouwen heeft in het eigen kunnen. Veelal betreft het zaken die binnen het eigen ‘interessegebied’ vallen, en/ of de eigen ‘vaardigheden’. Routine versterkt ook het vertrouwen, immers gaat dan alles ’alsof vanzelf” (zonder er bij na hoeven te denken). Zelfverzekerdheid weerspiegelt zich niet alleen in de verbale communicatie, maar ook in de non-verbale communicatie. Zoals veel mensen zijn, is er ook veel acteren bij (theatraal gedrag). Ook kleding en kapsels kunnen meewerken aan de zelfverzekerdheid, of parfum. Meestal wordt ook op de ‘reactie’ gelet, van anderen, wat de zelfverzekerdheid kan doen sterken, maar ook kan doen afnemen. Vrouwen doen dat (over het algemeen) vaker dan mannen, en zo zijn mannen (over het algemeen) meer op zichzelf gericht, en zo ook anders in het ‘oogcontact’.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100