Waarom moet ik (49) altijd eerst (vrij lang) nadenken als mij (of ik mezelf) meer diepzinnige vragen stel,en kan haast nooit spontaan antwoorden.

...en twijfel vervolgens nog aan mezelf als ik een antwoord heb gegeven.
Ik krijg dit "verwijt" wel eens dat ik altijd lang moet nadenken.
Vragen zoals;
- houd ik wel van m'n vrouw.
- wil ik dit wel..of toch liever dat
- wil ik wel een andere baan..
- ben ik wel gelukkig..
- kan ik iets anders wel aan...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ibanez, dat kan ik begrijpen, dat je lang nadenkt. Blijkbaar is het niet zo vanzelfsprekend voor je: of je o.a. wel van je vrouw houdt, of je wel een andere baan wilt. Een mens is een gewoonte dier en ook al zit hij in een niet zo bevredigende situatie, ook al is er wel eens het idee: is dit het nu?... als het niet echt erg is zal je niet gauw willen veranderen. Want veranderen is eng. En uitspreken maakt iets echt... Dus hou je het antwoord maar liever in je onderbewuste, want je bent een gevoelig mens en wilt niemand kwetsen. Wat je trouwens even goed doet door er over na te moeten denken als je vrouw vraagt of je van haar houdt. Je angst is dat er naar boven komt hoe het werkelijk voor je is, dat kan weleens anders zijn dan jij en je omgeving zouden verwachten/ willen. Je kan kiezen, je echte gevoelens wegduwen, of ze voorzichtig onderzoeken. Bij het eerste staat je innerlijke groei stil maar leef je leven uit in redelijke rust, bij het tweede ga je een innerlijke groei aan. Er is voor beiden wat te zeggen, je hoeft niet eens te kiezen want als je niets doet kies je automatisch voor de eerste optie en kan je je bedachtzaamheid, die je zeker ook als eigenschap bezit, als reden gebruiken om niet helemaal open te zijn. Het is net wat jij wilt.

Dit type vragen worden door het gros van de mensen zeer makkelijk beantwoord, omdat het 'emotionele' vragen zijn. Er is eigenlijk geen ander antwoord te geven dan: Natuurlijk hou ik van mijn vrouw, Ntauurlijk ben je gelukkig. Op het moment dat je dit niet meer met een reflex reactie wilt beantwoorden, worden de vragen een stuk lastiger. Want dan gaat het om de kern van wie je bent. Jij bent wellicht iets serieuzer in het beantwoorden van dat soort vragen. Je wil echt antwoord geven. En daarom moet je er over nadenken.

Omdat de mensen die spontaan en ogenblikkelijk antwoorden, vaak niet nadenken over de vraag. Als zij dat wel zouden doen, zouden zij tot de conclusie komen dat het gegeven antwoord heus niet altijd zo vanzelfsprekend is. Jij daarentegen neemt dergelijke vragen wel serieus en geeft daarom (waarschijnlijk) een weloverwogen antwoord.

Omdat het voor een groot deel hele moeilijke vragen zijn! Zeker vragen of je met iets (of iemand) anders gelukkiger bent zijn bijna niet te beantwoorden omdat je de toekomst niet kent. De vraag of je wel een andere baan wil is ook hetzelfde. Je huidige baan is blijkbaar niet vreselijk, dus wil je dan wel doorgroeien (bijvoorbeeld) of blijf je liever zitten waar je zit, met alle zekerheden die je daar hebt? Ook houden van kan lastig zijn. Houd je daadwerkelijk van iemand, of ben je gewend aan de situatie en wil je dat graag zo houden? Aan je vraag te zien ben je iemand die niet van verandering houdt, dat maakt het ook lastiger om keuzes te maken, want een keuze houdt mogelijk een verandering in. Wat als je antwoord is dat je niet van je vrouw houdt? Wat als je antwoord is dat je wel die andere baan wilt? Ben je daardoor een twijfelaar? Misschien wel. Is dat erg? Nee. Dat is niet erg. Dit is een deel van wie je bent. Neem rustig de tijd om na te denken over wat je wilt en niet wilt. Diepzinnige vragen zijn alleen makkelijk als je het antwoord al hebt. Zo niet zijn dit goede vragen om rustig over na te denken. En een echt antwoord? Dat kan soms jaren duren.

Daarom zijn het (voor jou)diepzinnige vragen . Bij je voorbeelden zijn ook vragen die als n vreemde ze stelt(of je baas) je btr een gewenst of genuanceerd Antw kan geven .dus het is logisch dat je even nadenkt ,wie het vraagt en waarom ,en ja ben je gelukkig ,op momenten wel !enz dus het is prima even nadenken .

Ik denk niet dat je een twijfelaar bent. Ik denk dat je een bedachtzaam persoon bent. Het is normaal dat je twijfelt als er zulke vragen worden gesteld. Bij veel vragen moet je toch even doordenken en de voor- en nadelen overwegen. Soms hangt het van een antwoord af, welke richting je leven gaat nemen. En dat vind ik het overwegen waard. Hals over kop antwoorden en beslissingen nemen, zijn vaak de verkeerde. Dus ik begrijp niet goed waarom je daar verwijten over moet krijgen. Tenzij de verwijten van je vrouw komen, als zij vraagt of je wel van haar houdt. Daar zou je toch wel een antwoord moeten op weten... Toegevoegd na 8 minuten: Ik heb je vorige vraag te laat gelezen. Dan had ik de laatste zin over je vrouw er niet bijgezet. Begrijpelijk dat je daarover ook niet kan stoppen met denken en overwegen...

Ik vraag me af, ken ij jezelf wel goed. Weet jij wat je voelt wanneer en herken jij je gevoelens. Kun jij net snel genoeg antwoorden omdat e het antwoord niet voelt, of omdat je er niet snel genoeg over na denkt. Mijn vriend heeft ADD, de kans dat hij tegelijekrtijd aan nog 2 andere dingen denkt is groot en dan goed antwoord geven op wat ik vraag.. zit er niet altijd in, meestal niet zelfs. Dit zijn ook geen vragen die e 'gewoon' beantwoord. Er word zo te horen ook altid wat verwacht van je als dat soort vragen gesteld worden en zo te horen zullen de gevolgen van je antwoorden ook nog overwogen moeten worden. Misschien is er wel iets tussen jouw en je vrouw, ofgewoon iest van jouw, dat je hebt onderdrukt en als er dan gevraagd word of je van haar houd is er misschien enige twifel waardoor je niet snel genoeg reageerd? maar er kunnen zoveel redenen zin. Als iemand mij nu vraagt houd jij van je vriend, dan zou ik ja wilen zeggen maar het eerste dat in me op komt is: maar wat is houden van dan? Ik heb dit wel vaker, dat ik, met diepzinnige vragen eerst NOG diepzinnger na moet denken... tegenwoordig gaat dit wel sneller waardoor ik meer intuitief reageer maar dat was eerst ook niet zo simpel. ben je niet gewoon wispelturig of afgeleid? Want vooral de vraag: houd k van me vrouw, is erg duidelijk ik bedoel, lijkt me wel wat doe je ander bij haar! dus waarom je daar dan toch nog lang over na moet denken is wel apart ja. Toch heeft mijn vriend dat dus ook wel eens of hij 'vergeet me' en dan is hij 'mi' niet vergeten maar alleen vergeten dat hij met mi had afgesproken... dit soort dingen zijn dan niet persoonlijk bedoeld maar door de ADD verloopt de concentratie niet goed genoeg.

Dat komt waarschijnlijk omdat je nog nooit over dat soort vragen hebt nagedacht en je daarmee wordt overvallen. Het zijn erg moeilijke vragen, want wat is bv nu 'geluk'. Erg ondefinieerbaar en daardoor ook moeilijk te beantwoorden. Jij bent gewoon niet zo een 'diepzinnig' persoon en neemt gewoon veel zoals het komt. Daar is niets mis mee, laat je vooral niet 'sturen' door anderen. Blijf gewoon jezelf. En van mij hoef je dan niet te antwoorden op de vraag: Wie ben jij? :-)

Ik dacht ook aan ADD, diepzinnigheid en hooggevoeligheid, en vervolgens onterechte zelfverwijt dat daaruit ontstaat. Ik kan je een prachtig boek aanraden, vol met eenvoudige diepzinnigheid en met antwoorden die je met graagte zult lezen: "Ja-maar wat als alles lukt?"

Spontaan zijn is lastig in situaties die je eerder hebt meegemaakt, gedeeld hebt met vrienden of waar je niet vrijuit op kunt antwoorden. Op een gegeven moment heb je alles van alle kanten belicht, waardoor je zelf het spoor bijster bent, dan is er nog het verschil tussen waar je eens stond en nu staat met opvattingen e.d. Op een gegeven moment is alles gelabeld als het ware.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100