Waardoor kan ik dit deze tekst niet zingen zonder emotioneel te raken?

Het nummer 'more than words' van extreme, zegt eigenlijk precies wat ik me vriend zou willen zeggen En Ik wil dit nummer zo graag zingen, maar het lukt niet, zodra ik bij het reffrein kom, het deel dat helemaal van toepassing is, krijg ik een brok in me keel en dat zingen klinkt dan dus voor geen meter meer! De tranen achter me ogen prikken, terwijl ik het nummer echt geweldig vind, maar ik kan het niet zingen.
Hoe komt dit?

Waarom kan ik juist, dat nummer da tik zo graag wil zingen, niet zingen... en gaat dit over als ik het gevoel krijg dat me vriend het wel kan laten zien (het refrein zegt dus ook: wat zou je doen als me hart in 2en werd gebroken, meer dan woorden om te laten zien wat je voelt, dat je liefde voor mij echt is. wat zou je zeggen als ik die woorden wegnam (de woorden ik hou van jouw) dan kon je de dingen niet meer nieuw maken, alleen maar door ik hou van je te zeggen.

Ik weet, dat dit precies zegt, wat ik maar niet uitgelegd krijgt. maar waarom doet het ZEER?

Slaat de maker van deze tekst voor waar ik nu doorheen ga de spijker zo goed op zen kop, dat het me onbewust pijn doet er weer aan te moeten denken?
Ik voel me nu niet onzeker of wat dan ook maar, het doet me wat...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Herkenbaar. Ik heb dat ook -gehad- met sommige liedjes. Dit liedje is ook heel gevoelig, het is niet echt mijn persoonlijke muziekvoorkeur maar ondanks dat raakt het me. Waardoor? Gevoel. Over muziek en gevoel is al zoveel geschreven maar helaas geen knip en klaar antwoord over het hoe en waarom. Ik ken wel een uitspraak (auteur onbekend) die de lading een beetje dekt: Music is what feelings sound like, ofwel muziek is hoe gevoelens klinken. Dat dit liedje nu zoveel met je doet is omdat het nu heel goed je gevoel benaderd en beschrijft. Het kan best zijn dat als je deze gevoelens/emoties beter verwerkt hebt dat het liedje dan ook makkelijker voor je wordt om te zingen. Zo heb ik zelf heel lang een overweldigend gevoel gehad bij het nummer Bright eyes van Art Garfunkel, en nu, jaren later kan ik er 'gewoon' mee omgaan. Je gevoelens veranderen, en daarmee ook hoe je met zo'n nummer omgaat. Mijn idee: luister en voel, zing en huil, dat gevoel mag er zijn. En als je wilt, luister dan samen naar dit nummer met je vriend en vertel hem wat dit voor je betekend, die tranen en gevoelens, daar hoef je je niet voor te schamen, dat mag je delen met de mensen van wie je houdt.

Als je een liedje hebt gevonden dat precies reflecteert wat jij voelt en je wilt het dan gaan zingen voor je vriend, word je emotioneel. Je hebt namelijk al de emotie omdat je hem iets duidelijk wilt maken en muziek heeft nou eenmaal die uitwerking op mensen. Ik denk omdat je het niet kan zingen, dat je het gewoon moet zeggen of voor hem moet opschrijven. Of nog beter, samen het nummer moet luisteren en meezingen. Heel erg veel succes.

Die krop in je keel bij het beluisteren van sommige muziek herken ik heel goed. Het is heel normaal dat je dan niet kan zingen. Professionele zangers hebben daar soms wel moeite mee op heel emotionele momenten. Misschien kan je eens proberen om dat nummer heel vaak te beluisteren, gewoon onder je dagelijkse bezigheden. Mogelijk zijn de emoties dan na een tijdje niet meer zo hevig.

Muziek en zeker zingen is al emotie! Het opent je hart, je onderbewustzijn, je gevoel. Dat gevoel zit keurig opgeborgen, onzichtbaar voor de ander. Je kent inmiddels de inhoud van je lied en de waarde van de tekst. Op het moment dat je dit liedje begint te zingen, open je je hart en komt de emotie er uit. Het raakt je ook in je onderbewustzijn, de plek waar je veel prive ervaringen hebt opgeslagen. Je geluk en je verdriet. Al voor je bij de juiste tekst ben in je lied, komt er al een krop in je keel en kan je het wel uitschreeuwen, dat dit precies is wat je altijd al wilde zeggen, maar verder dan een paar valse zinnen kom je niet en dan komen de tranen. Je bent een goed mens, anders zou je dat niet gebeuren.

Het liedje is belangrijk voor je. Voor jou heeft het een betekenis gekregen. Die betekenis zal bij jou dus altijd naar boven komen, zelfs al zou je alleen de muziek maar horen en niet eens hoeven zingen! Dat komt omdat je brein geleerd heeft dat die muziek en die emotie bij elkaar horen. Het is als het ware: muziekje -> laatje open van die emotie! Daarom is muziek zo bijzonder. En daarom is het een taal die bijna iedereen spreekt! En daarom kan muziek je ook soms zo blij maken! Bij dit speciale liedje is het verder ook nog eens zo dat de muziek dramatisch is bij het refrein! Het gaat daar erg omhoog en wordt heel gevoelig. Al zou je niks hebben met de tekst, dan nog geeft de muziek aan dat het naar iets héél belangrijks toe gaat! De maker van het liedje heeft het slim geschreven dus! Want dit is wat je wilt als muzikant: emoties opwekken! Dus: helemaal niet gek dat je dit hebt! De betekenis is belangrijk voor je. De betekenis roept emotionele lading op. De muziek is belangrijk voor je. En het is emotionele muziek. Dus ook dat roept emotionele lading op. Ga dan maar eens níet huilen als je het óók nog eens moet zingen! Knappe persoon die dat lukt! :-) Alle goeds!

je geeft jezelf al antwoord, het doet zeer..de worden die je wilt zingen treffen je gevoel, omdat het voor jou ook zo is. en bij pijn of gevoel komen tranen of een brok in je keel. als je het toch wilt zingen voor je vriend, zou je het ook ogen met een brok in je keel op het moment van het refrein, het "klinkt"dan misschien ietsje minder , het is wel echt en komt vanuit jou binnenste en misschien krijg je het daardoor wel uitgelegd......

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100