Zijn menselijke gevoelens door de wetenschap bewijsbaar?

Elk mens kent gevoelens, emotie. In hoeverre kan de wetenschap het bestaan van deze gevoelens bewijzen?

Men kan de veranderende of toenemende activiteit van een hersenhelft laten zien op een monitor. Maar daarmee is het specifieke gevoel nog niet bewezen.

Psychologen hebben veel kunnen inventariseren en benoemen, dat is allemaal gebaseerd op uiterlijke waarneming en op de beschrijvingen van hun clienten. Echter, een ander kan nooit exact begrijpen / aanvoelen wat iemand innerlijk beleefd qua gevoel.

Stel dat er geen echt wetenschappelijk bewijs te vinden is over het bestaan van menselijke gevoelens, is daarmee de stelling gegrond dat menselijke gevoelens niet bestaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat er objectieve hersenactiviteit bij subjectieve gevoelens geregistreerd kan worden, is een bewijs van correlatie. We leren emoties (en andere dingen) benoemen dankzij taal, waardoor we een vergelijking hebben. Gelijkaardig benoemde emoties tonen gelijkaardige hersenactiviteit. Daarmee zou je kunnen zeggen dat er een objectief bewijs is voor de subjectieve beleving. Wat we precies ervaren, is natuurlijk nooit duidelijk. Dat geldt trouwens voor elke hersenregistratie. Niemand weet of bv. de lichtprikkels die je hersens ervaren wel gelijkaardig "vertaald" worden in je subjectieve beleving. Dus wat ervaar jij als rood of zoet of zacht of triest ? Vandaar ook de uitdrukking: over smaak en kleur valt niet te twisten. Maar dat er een fysieke hersenprikkel is die gelinkt is aan gevoel, is wel degelijk bewezen. Gevoelens zijn dus objectiveerbaar ! Op deze basis kan men kan men zelfs onderscheiden of iemand daadwerkelijk een emotie ondergaat of dit slechts faket.

Als je dit wil benoemen en bewijzen heb je hele duidelijke criteria nodig. Wat is precies emotioneel, en hoe uit zich dat. je moet het kunnen meten met gedrag, hersenactiviteit of andere meetbare eenheden. Als je die goed kan verwoorden en kan relateren aan duidelijke criteria kan je emoties meten. De kunst zal echter zijn die criteria goed te formuleren en te vormen, want dit is erg ingewikkeld. Iemand die zich heeft gespecialiseerd in wetenschappelijk onderzoek kan je hierbij helpen (ervaringsdeskundige) zodat je een betrouwbaar onderzoek/meting kan uitvoeren. Dat de mens zelf al aangeeft dat hij emoties heeft is in zoverre bewijs dat ze bestaan. dit is doorgaans bij alle mensen het geval namelijk (niet een selecte groep zoals paragnosten o.i.d.). als je dit echter wil vastleggen, bewijzen en dat ondersteunen zal je wetenschappelijk onderzoeken moeten doen waarbij je dit duidelijk kan aantonen. Je zou zelfs vanuit de andere kant kunnen denken. Kan je bewijzen dat emoties NIET bestaan...? maar een discussie over het 'vliegende spaghettimonster' lijkt me overbodig.

bij huilen kan je tranen zien maar je kan ook huilen van blijdschap. teveel neg emoties langere tijd kan aantoonbare gevolgen hebben voor de gezondheid. activiteiten in de hersenen kunnen zichtbaar en meetbaar zijn, stofjes in het bloed idem. maar dan nog weet je nooit hoe het voelt, en dat is het nadeel van de wetenschap. er is heel veel wat zichtbaar en tastbaar is, te meten is of op te wekken, maar hoe het #echt# werkt, gaat en voelt.... tja dat is de vraag. overigens is het voor een HSP niet moeilijk om aan te voelen wat een ander beleefd, maar dit is natuurlijk ook weer niet te bewijzen tenzij je het uitspreekt tegen de bewuste persoon (verbaasde blik en iemand die dit beaamt is voor mij persoonlijk bewijs genoeg, heb hier de wetenschap niet voor nodig) :) psychologie, biospsychologie, neuropsychologie etc zijn ook wetenschappelijke vakken die raakvlakken hebben met de emotie en de invloed/werking van de brein of mens in het algeheel. emotie is dus wetenschappelijk bewezen en ook de effecten die dit heeft. menselijke gevoelens bestaan dus voor de wetenschap. overigens zijn er takken in de psychologie die zich nog steeds aan het ontwikkelen zijn, dus de wetenschap weet echt niet alles hierover.

Ja dat s bewijsbaar, Maar daarvoor moet je wel beried zijn anders te denken. Wij gebruiken 2 soorten geheugen de emotionele geheugen en het geheugen waarmee je beelden kan terug halen. Als je over gevoelens praat dan heb je het juist over de emotionele geheugen. Nu ik geloof dat gedrag een rekensom is dus ook wat je voelt. Gedrag is het gene wat je gevoelsmatig ervaart en de geschiedenis aan gevoelens die je bij die bepaalde situatie ervaren hebt. Dus kort gezegd als je geheugen zoals ik als een lege schijf ziet als het ontstaat [foetus tijd al]. Dan kan je ook zien dat het wegschrijven van gevoelens al begint voor de geboorte dus de ontwikkeling kwa karakter etc begint voor de geboorte en zal doorgaan tot het sterft. Als je simpel voorbeeld wilt over gevoel dan kan je je voorstellen dat iemand altijd verwend is geweest veel last zal ervaren als dat weg valt. Het is nog niet te bewijzen hard op papier maar ik geloof dat juist gevoelens snappen een we is naar het leren van verantwoordelijkheid. De effecten van het missen van menselijke gevoelens tijdens opvoeding word zwaar onderschat maar niet ongezien. Wetenschap ziet wel het effect van gevoelens maar kan het nog niet precies plaatsen. Persoonlijk geloof ik dat menselijke gevoelens hard te maken is en dat het gevoelens systeem ook te achter halen is. Daarbij zal je zien dat normaal gedrag uiteindelijk ook maar een rekensom is. Maar dat duurt te lang om uit te leggen. Gevoelens is de sleutel naar bijna alles. Gaat niet om een wapen maar de gene die het vast heeft. Het gaat dus om zijn gevoelens op bouw welke keuze hij/zij maakt

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100