Hoe weet je of je genoeg gerouwd hebt?

Je kunt blijven hangen in het verdriet, maar je kunt ook te snel over je verdriet heen stappen. In het eerste geval kom je niet verder, in het tweede geval val je een keer terug. Hoe weet je nou of je precies genoeg gerouwd hebt?
Het gaat hier overigens niet persé over verdriet om een overledene, maar in het algemeen.

Toegevoegd na 3 uur:
Ik vraag niet om een tijd. Ik wil graag weten welke signalen, vaardigheden of wat dan ook je zou kunnen herkennen als het zover is dat je verder kunt. Of is trial en error de enige manier?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je kan praten met mensen over het gebeurde zonder te huilen. Als je weer, zonder te forceren, aandacht krijgt voor andere zaken dan je verdriet. Als je terug moed krijgt om initiatief te nemen voor iets. Als de pijn minder is, als je aan degene denkt die je verloren hebt. Als je weer, zonder schuldgevoel, kan lachen...

Dat weet je nooit zeker. Het gaat er meer om dat je de tijd neemt, en luistert naar je lichaam. Als je dat doet, komt het meestal wel goed.

Persoonlijk denk ik, dat je dat niet kunt weten. Voor een rouwproces staat geen vaste tijd, dat is van persoon tot persoon verschillend: dat moet je zelf ervaren en voelen. Veel psychologen gaan uit van een jaar of 2, maar ook dan uitgaande van het algemene. Toegevoegd na 3 uur: N.a.v. je toevoeging: misschien heb je iets aan deze bron: http://verliesverwerken.nl/rouw/rouwproces.php Ik denk zelf, zoals ik ook al heb gezegd in mijn antwoord, dat het voor iedereen de eigen persoonlijke ervaring is. Er zijn vrij algemene fases in een rouwproces waar de meeste mensen doorheen gaan. En de een heeft meer moeite om er doorheen te gaan dan de ander. Dat is ook karakter-gebonden: hoe zit iemand in elkaar, wat heeft-ie allemaal al meegemaakt etcetc.

Dat weet je nooit en mag/kan je ook zo niet stellen. Toch heeft een rouwproces een einde en gelukkig maar. Het eindigt als je de gebeurtenis een plaats hebt gegeven en je de draad van het leven weer op kunt pakken. Men heeft wel gedacht dat het een voorwaarde zou zijn dat de band met de gebeurtenis moest worden doorgesneden, maar nu is het zo dat de relatie met de gebeurtenis (meestal een persoon) blijft bestaan. Maar de gebeurtenis of persoon krijgt een andere plaats en wordt herinnering. Voorwaarde van een verwerking is dat je weer kunt investeren in andere dingen of een andere persoon. Het verdriet zal er zo nu en dan weer even zijn, maar ebt ook weer weg. Voor deze processen bestaan geen tijdformules.

Iedereen reageert anders op verdriet, rouwen en indrukwekkende gebeurtenissen. Als je nergens zin in hebt, verdrietig voelt en die dingen is het duidelijk dat je nog in de rouw bent. Heb je zin om met je vrienden wat te doen dat ben je niet persee uit de rouw maar probeer je het gewone leven weer op te pakken. Je voelt zelf waneer je uit de rouw bent. Een mens blijft altijd verdrietig over een gebeurtenis die hem zwaar te pakken had maar het word minder. Nooit zal het je niet meer boeien of pakken maar je zult je normale leven weer makkelijk oppakken. Je zult nooit iemand vergeten, iets vergeten. Iets laten wat het is als je er ooit om gerouwd hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100