Hoe kun je het beste omgaan met iemand die een lichte vorm van autisme (asperger) heeft?

Mijn collega heeft een lichte vorm van autisme gaf ie laatst aan. Voor mijn gevoel haalde ie altijd het bloed onder mijn nagels vandaan door zijn gedrag en dergelijke. Ik heb vaak op het punt gestaan om hem flink onder zijn kont te schoppen (zacht uitgedrukt) Nu hij aangeeft dat hij asperger heeft vraag ik me af hoe ik hier het beste mee om kan gaan.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Allereerst geef ik je een link: http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Asperger Daar kan je het een en ander lezen over het syndroom van Asperger. Mijn antwoord betreft ook je informatie bij reacties. Traag maar zeer secuur werken, gefocust zijn, structuur nodig hebben, niet flexibel kunnen zijn en angsten hebben hoort inderdaad allemaal bij het autist zijn. Bij de een is het meer dan bij de ander. Daar kan jij niks aan veranderen....en hij ook niet!!!!! Nou je vraag: hoe kan je daar het beste mee omgaan: hem proberen te begrijpen, begrip hebben voor zijn anders zijn en accepteren. Dat is het enige wat erop zit. Doe je dat niet, dan krijg je precies de reactie die je hebt: ergernis en agressie. Zijn gedrag is niet om jou te pesten, te ergeren of wat dan ook. Zo is hij, en niet anders. Hij kan er absoluut niets aan doen en ook niets aan veranderen, zeker gezien het feit, dat hij al 50 is. Dat dit heel moeilijk is weet ik: mijn zoon heeft ook het syndroom van Asperger. Ik vind het heel knap van je, dat je met je collega werkt en het voor hem opneemt. Hij is niet gek, hij heeft een beperking. Kans is groot, dat hij zich heel bewust is van zijn anders zijn; misschien ook heel verdrietig. Hij heeft ongetwijfeld ook hele goeie dingen. Misschien kan je die nu nog niet zien, omdat je ergernis de overhand heeft. Ik hoop je een beetje te hebben geholpen. Toegevoegd na 5 minuten: Wat ik nog bedenk: heb je er met hem over gepraat? Weet je wat hij nodig heeft? Vaak kunnen Aspergers heel goed verwoorden wat ze nodig hebben en wat niet, welke benadering goed werkt. Afkeuring werkt niet, bij niemand ;-)

Het is nog steeds dezelfde collega, maar nu weet je zijn 'label'. Wat tips: Duidelijk zijn. Woordspelingen en grapjes worden meestal niet begrepen. Niet er omheen draaien, zeggen wat je bedoeld. Elke persoon met autisme is uiteraard anders, maar emoties zijn vaak ook moeilijk. Als jij geirriteerd bent, heeft hij dit waarschijnlijk niet goed door. Toegevoegd na 2 minuten: Als je rustig en duidelijk uitlegt waarom iets je irriteert, dan snapt hij het wel. Ik weet niet hoe 'zwaar' zijn Asperger is, maar als hij een collega van jou is, zal het wel een lichtere vorm zijn. Toegevoegd na 5 minuten: Als je iets wilt bespreken, kun je beter een afspraak maken, in plaats van onverwacht. Gewoon iets zeggen van: straks na de koffiepauze wil ik even vergaderen, ok? Dan kan hij zich mentaal voorbereiden. Onverwachte situaties kunnen stressvol zijn.

Ook niet heel onverwachts met dingen aankomen. (denk ik) Mensen kunnen zich niet heel snel aanpassen en moeten dingen soms even wat langer verwerken dan anderen. Dit geldt misschien ook niet voor allen, maar dat is wat ik er over weet.

Om te beginnen: onthouden dat hij nog steeds een mens van vlees en bloed is, met gevoelens. Iemand met asperger heeft vaak de meeste moeite met lichaamstaal, hints, woordspelingen en het juist toepassen van ongeschreven sociale regels. Je hoeft hem niet ineens compleet anders te behandelen, denk er alleen aan dat non-verbale of subtiele communicatie niet goed aankomt. Als hij niet (goed) reageert op dergelijke signalen, is dat dus niet om het bloed onder je nagels vandaan te halen, maar omdat hij de signalen oprecht niet oppikt. De oplossing: maak je communicatie verbaal en expliciet. Als hij hard en lang doorpraat over iets dat jou niet interesseert of waar je geen tijd voor hebt, ga dan niet onrustig doen, op je horloge kijken, je terugdraaien in de richting van wat je aan het doen was, aanstalten maken om op te staan of al die andere non-verbale signalen die duidelijk genoeg zijn voor anderen. In plaats daarvan kun je hem beter onderbreken (en dat moet soms vrij grof, bij een asperger die op stoom is gekomen) en zéggen dat je nu verder wilt met je werk en dus niet verder gaat met het gesprek. Dat is voor je collega ook veel fijner, want op een gegeven moment zal hij wel je ergernis opmerken en geen idee hebben hoe hij die heeft veroorzaakt, en dat is een erg vervelend gevoel. En wat betreft die schop onder zijn kont: soms is daar helemaal niets mis mee. Ga alsjeblieft niet te veel op je tenen lopen. De uitdaging voor iemand met asperger is om steeds beter te leren zich te redden in de maatschappij, niet om de maatschappij aan hemzelf aan te passen. Je kunt er wat rekening mee houden dat duidelijkheid en regelmaat fijn is voor iemand met asperger, maar sla daarin niet zover door dat je hem gaat behandelen als een geestelijk gehandicapte. Dat is hij namelijk niet.

Ik denk dat je het gewoon open aan hem zelf kunt vragen! Mensen die dit hebben kunnen vaak heel duidelijk maken wat voor hen belangrijk is. En een rustig gesprek op een passend moment helpt om jullie contact weer prettiger te krijgen! 1. Wat heeft hij nodig om prettig te kunnen werken? (je zou antwoorden kunnen krijgen die gaan over structuur, orde, rust om zich heen, heldere afspraken) 2. Waarvan raakt hij in de war? Wat moet je niet doen? (ook dat geeft je tips over dingen die hij wel/niet aankan en waarop hij met voor jou lastig gedrag reageert. Misschien kan hij geen 2 opdrachten tegelijk aan? Of wordt hij gestresst als er conficten om hem heen zijn, of als iemand zijn stem verheft?) Vraag hem wat hij fijn vindt en niet fijn in het samenwerken. Dan kun je kijken wat voor jou haalbaar is. Je hoeft niet alles aan hem aan te passen. Sommige dingen zijn te voorkomen. En van andere dingen kun je hem uitleggen waarom het voor jou belangrijk is. Zo kun je èn dicht bij jezelf blijven, èn narigheid met je collega voorkomen! Succes en veel rust en wijsheid gewenst!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100