Hoe worden beledigingen kwetsend?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Belediging sec bestaat niet eens... Het is altijd achteraf iemand die klaagt en besluit zich gekwetst te voelen aan de hand van bewijzen... Ga je met me mee in mijn gedachtengang... Een kwetsende opmerking is een geluid, een klank en die klank staat voor een begrip, staat voor een afspraak, staat voor een regel, staat voor een gevoel, staat voor een polarisatie, kan ik aantonen dat ik het er niet mee eens ben, omdat ik bewijzen gevonden heb, die mijn gevoel rechtvaardigen, dan kan ik daarmee jouw kwetsende opmerking te lijf gaan en laten wissen... Dan hoef ik geen rekening te houden met wat je zei en kan ik die naast me neerleggen en laten... Het is dus allemaal afspraak en indekken en beroepen op wet en regelgeving... Maar hoe eerder ik mij gekwetst voel, hoe minder zeker ik van mezelf ben... Als ik namelijk zeker van mezelf was, dan kon ik die opmerking gaan wegen en erover nadenken, maar dat juist wil ik niet, want ik was al niet zeker van mezelf en dat wil ik dus niet voelen... Daarom als het mij lukt om die opmerking kwetsend te vinden en te laten wissen, dan ben ik klaar en ben ik weer terug in mijn eigen onzekerheid en dat voelt beter dan de onzekerheid van die ander... Die ander maakt mij onzeker, ik kan die onzekerheid uit de weg gaan, door de oorzaak van die onzekerheid te wissen... Dank je voor de aandacht en ik hoop dat dit je niet onzeker gemaakt heeft en op de knop misbruik gaat drukken, of dat je de waarheid ziet van wat ik hier schrijf...

Ik ervaar beledigingen als kwetsend als ze recht op de man gespeeld worden; dus direct persoonlijk. "Jullie mannen kunnen ook niets!" vind ik beledigend, maar niet kwetsend. "Je kan ook niets met die brede schouders en gespierde armen!" is beledigend, en kwetsend, omdat het direct op mij slaat en ik er niets aan kan doen.... "en met dat wasbord van je!"

Een belediging is natuurlijk in de áárd kwetsend, en ook in de regel nadrukkelijk zo bedoeld. Echt pijnlijk wordt het wanneer het persoonlijk wordt en het punt waarop men beledigd wordt door het slachtoffer als belangrijk wordt ervaren. Maar eigenlijk snapo ik de vraag niet helemaal ; wat zou het nut zijn van een belediging als de bedoeling NIET is om te kwetsen ?? Je weet toch vantevoren - speculeert daar zelfs op - dat dat het effect zal zijn ??

Een belediging wordt grof op het moment dat men zeer persoonlijke opmerkingen maakt die alleen gelden voor de betrokkene. Bovendien zal er weinig ruimte zijn voor interpretatie als bij een algemene belediging.

Bij de omschrijving van het woord belediging, staat onder andere kwetsen. Niet elke belediging zal kwetsend worden bedoeld, toch kan dit door de ander wel zo worden ervaren. Wanneer het heel gericht en persoonlijk is en iemand bijvoorbeeld (bedoeld of onbedoeld) met een belediging een pijnlijke spijker op z'n kop slaat, kan het absoluut kwetsend zijn.

de persoon die beledigd wordt ervaart een ongewenst gevoel waar hij/zij lang last van krijgt/kan krijgen. Dus als een belediging moeilijk verwerkt kan worden is het pas kwetsend.

Als je een belediging persoonlijk opvat dan voel je je al snel (terecht) gekwetst. Er zijn simpele 'regels' hoe je hier voor jezelf beter mee om kunt gaan. Ten eerste zegt een belediging vaak iets over de spreker. Mijzelf incluis overigens ;) Je hoeft het dus niet zomaar persoonlijk op te nemen! NB. Zo leuk om dit kids te leren om op deze manier met pesten om te gaan..... (Stomme schoenen...! Reaktie: joh! wat vervelend voor JOU dat JIJ daar last van hebt) Ten tweede. Kijk onderwijl of er zinvolle kritiek inzit waar je van kunt leren. Ten derde > reageer met een 'ik zie dat je baalt van..... ' Afhankelijk van jouw! conclusie in het 2e punt kun je doorpraten over de gehoorde terechte kritiek. Het lukt me trouwens niet met alles.... :( Sommige dingen lukken niet en kwetsen :(

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100