Alle vragen die gesteld worden, worden die niet terug geworpen op ons zelf?

Iemand stelt een vraag, krijgt 30 antwoorden, de gene die antwoord geeft, geeft vaak zo'n uitgebreid en gedetailleerd antwoord, dat het mij een gevoel van weerkaatsing geeft.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het ligt soms voor een deel aan de vraag. Het is best moeilijk om een vraag goed te formuleren. Met goed bedoel ik dat voor een ander duidelijk is wat er precies gevraagd wordt, wat de vraagsteller met het antwoord wil en wat de omstandigheden zijn. hoe onduidelijker een vraag hoe langer het antwoord zal zijn, omdat rekening moet worden gehouden met de (soms onbekende) omstandigheden. ik weet niet of je het als vervelend ervaart, de weerkaatsing zoals je het noemt. het lijkt mij alleen maar goed. een goede vraag nodigt uit tot nadenken, maar een goed antwoord ook!

Soms kan een vraag worden beantwoord met een simpel inhoudelijk antwoord. Soms is een antwoord diepgaander. Zo stelde ik kort geleden de vraag of er brievenbussen staan op Schiphol. Daarop kwam als antwoord een site met een plattegrond waarop je alle brievenbussen kon zien. Een simpel, helder antwoord, dat niet "weerkaatst" of zo. Sommige vragen zijn diepgaander. De antwoorden zijn dat dan ook. In zulke gevallen is het antwoord niet alleen een antwoord, maar biedt het meteen een boel extra stof tot nadenken. Je kunt dat zien als "weerkaatsing" - maar is dat niet juist iets goeds? Complexe vraagstukken kún je niet "even" beantwoorden en er dan van af zijn; daar moet je over "sparren", daar moet je over doordenken. Die "weerkaatsing" is dus positief. Het is een manier om samen, stapje voor stapje, verder te komen.

Een ieder poogt naar beste kunnen de vraagsteller te helpen. Soms ben je blij met een kort en krachtig antwoord, soms komt iemand met een meer uitgebreid antwoord waar je blij mee bent. Iedere vraag vraagt om een specifieke beantwoording. Als je niet blij bent met de langere antwoorden, kun je dat wellicht al in je vraag aangeven: Jongens, hou het kort qua stof.

alle vragen, én ook de antwoorden zijn een reflectie, weerkaatsing van onszelf. het aardige is dat je op GV zoveel diversiteit ziet in vraagstelling en beantwoording. uiteindelijk kies je dat ene of die antwoorden waarmee je het meest 'voeling' hebt. het ligt natuurlijk ook aan de vraag, is deze bijvoorbeeld praktisch of filosofisch van aard.

Dat hangt sterk van de vraag af. Stel je een algemene, feitelijke vraag over een onderwerp waar veel concreets over bekend is, dan krijg je gewoon antwoord op je vraag. Stel je een vraag die om inzichten, interpretaties of ervaringen vraagt, dan krijg je een langer antwoord, waarin de antwoorders vaak tussen de regels relevante invalshoeken zien die het antwoord mede kunnen beïnvloeden. En zeker bij wat omstreden onderwerpen geen blad voor de mond zullen nemen. Zeker vragen die over persoonlijke aangelegenheden gaan zullen nog wel eens 'teruggekaatst' worden. Vooral in de categorie : ik heb iets heel stoms gedaan, hoe kom ik daar onderuit ? Dat laten ze hier niet zo snel gebeuren ;-)

Heel veel vragen zijn zo in het algemeen gesteld, dat ze niet goed te beantwoorden zijn. Ik merk bij mezelf dat ik heel vaak veel aanvullende vragen stel bij mijn antwoord. Dat om de vraagsteller duidelijk te maken dat het probleem niet zo simpel ligt. Alles heeft meer dan een kant. Alles is relatief. Je kunt nu eenmaal niet in het hoofd van een vraagsteller kruipen. Je kent de persoon niet eens. Je kent de omstandigheden niet. Maar vraagstellers doen vaak wel of dat wel zo is. Ik zou dat niet weerkaatsen willen noemen, maar eerder een spiegel voorhouden.

dat hangt een beetje van de vraag af, soms weet die gene dat antwoord niet, en kopieërt de tekst van internet soms is het een iets persoonlijkere vraag, dan komt dit minder voor.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100