Is huilen een lichamelijke of een psychische behoefte of combinatie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb een keer dit antwoord gegeven: " Spiritueel gezien is dit een manier om afval uit het lichaam te krijgen. In je tranen worden de emoties naar buiten gedreven. Emoties die diep in je onbewuste kunnen zitten. Met huilen ontstaat er een soort van waterval, een wildwater rivier, van je onbewuste naar buiten. Het water neemt alles mee wat je niet wilt vasthouden. Maar het water polijst de weg naar buiten ook mooi glad. Je wordt als het ware zuiverder (en dus mooier). De ogen worden ook wel de blik van de ziel genoemd. Een waterval vanuit je ziel. " Het is wel een lichamelijke als een psychische behoefte.

Hangt van de aanleiding voor het huilen af. Verdriet: psychisch. Fysieke pijn: lichamelijk.

Ben ik het niet mee eens. Huilen is een uiting van pijn, kan zowel lichamelijke als emotionele pijn zijn, maar het gegeven blijft dat de persoon op dat moment een nare beleving heeft, en dit uit door te huilen. Dieren huilen niet, terwijl zij wel intense lichamelijke pijn ervaren. Daarom denk ik dat huilen een uiting van psychische stress is, welke veroorzaakt kan worden door verschillende factoren.

Dat ligt helemaal aan de situatie en aan de hormoonhuishouding. Zoals al hierboven werd gezegd, je kan huilen omdat je pijn hebt aan je lichaam, maar ook psychisch. Soms is het misschien een combinatie van beide. Soms is huilen gewoon ook even een opluchting, omdat je je ergert of omdat je het even allemaal niet meer weet of omdat iemand tegen je uitvalt....(vooral als je net ongesteld moet worden)

Volgens mij seint je brein een signaal af zodat je tranen produceert, ik denk daarom dat het psychisch is.

Ik denk dat het antwoord allebei is. Mensen en dieren produceren twee soorten tranen: basale of continu aanwezige tranen bevochtigen het oog en reflextranen schieten te voorschijn als het oog door een of ander vreemd lichaam geïrriteerd wordt. Maar het huilen van emotionele tranen, het wenen, is kennelijk uniek voor de mens — en wordt weinig begrepen.

Huilen is de fysieke reactie op een psychische aanleiding.

Ik denk altijd psychisch. Je hersenen kunnen een lichamelijk seintje krijgen om te huilen. B.v. als je een neus haar uit trekt. Bij psychologisch huilen denk ik eerder aan een begrafenis. Maar beiden gevallen zijn te trainen om niet te huilen. Huilen zie ik als een keuze en hoewel ik heel soms ook voor die keuze sta vind ik het ook niet erg om het te laten gaan. Het is dus te trainen om wel of niet te huilen. Ik geloof ook niet dat het een behoefte is maar het kan wel heel oplucht gevoel geven.

beide. en ook de combinatie kan. huilen kan van de pijn zijn maar ook van ontroering. er zijn vele emoties die tot tranen kunnen roeren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100