Waarom vinden we het over het algemeen zo grappig om mensen te zien vallen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

er zijn veel vormen van humor. leedvermaak ,Het kan hierbij gaan om fysiek leed, waarbij iemand zich naar het gevoel van de ander op min of meer komische wijze bezeert, of om een vorm van mentaal vermaak, waarbij men zich verkneukelt over het verlies van een andere persoon of partij. Het algemeen voorkomen van dit verschijnsel is van alle tijden en blijkt onder meer uit de uitdrukking het mooiste vermaak is leedvermaak. Het ligt voor de hand, dat het lachen om slachtoffers in het echte leven als leedvermaak wordt beschouwd, terwijl daar bij het lachen om fictieve slachtoffers in fictieve situaties geen moreel oordel over geveld kan worden aangezien er geen sprake is van werkelijk leed. wanneer er dus wel spraken is van echt leed lacht men niet

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Leedvermaak_(humor)

Dat is een soort reflex reactie denk ik, we schrikken pas als het serieus lijkt en gaan dan gelukkig toch nog wel helpen.

Lachen is een reflexreactie op stresssituaties. Dus eigenlijk schrikken mensen als ze je zien vallen, en om die stress af te reageren schieten ze dan in de lach. Daarna lachen ze maar door om zichzelf een houding te geven.

En omdat het vaak ontzettend grappig is of uitziet!!! Denk ook dat het anderen uitlachen op een bepaalde manier in onze genen zit, omdat het je sterker maakt in een groep (helaas, vaak ook de reden voor pesten)

Tegenwoordig lach ik er geloof ik niet meer om, ben ouder en denk altijd gelijk: als er maar niets gebroken is. Maar vroeger kon ik er wat van hoor, lachen om struikelen, bijna van de trap vallen, etc. Dan zei ik altijd op de vraag waarom ik lachte: Maar je deed zo raar. Het was het onverwachte waar ik om lachte.

Goeie vraag en dan vooral omdat ik dat ook niet snap. Ik zie wel eens zo'n home-video langskomen en in de meeste gevallen vind ik het heel pijnlijk om iemand te zien vallen. En zoals bij DWDD, die oude vrouw die danste in de kamer en toen omviel. Ik snap niet wat daar leuk aan is. Niet bij ouderen en helemaal niet als het kinderen betreft. Ik meen altijd de pijn te voelen, die die mensen dan toch ook moeten voelen. Is het misschien zo dat mensen dan lachen omdat ze blij zij dat het henzelf niet overkomt?

Omdat ze nooit geleerd hebben hoe je je wel hoort te gedragen als je zoiets ziet gebeuren. Zo zijn er ook mensen die het leuk vinden om andere te laten vallen. Blijkbaar hebben zij het besef ook niet dat mensen al dood kunnen vallen als ze een stoep randje fout nemen.

Het is een reflex-reactie. Net zoals je ogen dichtknijpen als er iets plotseling dichtbij komt. Of je hoofd omlaag als er een harde knal te horen is. Het komt eigenlijk doordat onze hersenen eigenlijk aangeven "wat fijn dat het mij niet overkomt". Hierdoor krijg je een blij gevoel en ga je lachen of giechelen.

denk dat het ook een stuk herkenning kan zijn of medeleven ''oh wat erg'' (het zal je maar gebeuren..)

het werkt nu eenmaal op de lachspieren. niettegenstaande dat het vallen pijnlijk kan zijn en wellicht niet echt leuk.

Nou ik moet gelijk aan een moment denken dat een vriend op een muurtje zat zonder een leuning,nu ik er aan denk moet ik weer lachen,maar hij dacht even naar achter te kunnen leunen,op het moment dat ik keek zag ik alleen maar zijn voeten nog achter het muurtje verdwijnen. Waarom ik moest lachen was het geen dat ie om zich heen keek of iemand het had gezien,dat gezicht van hem doet me nu weer lachen.Als ie wat had,had ik denk ik niet gelachen hoop ik...Kan het ook niet met zekerheid zeggen. het was geen hoog muurtje hoor... Hij moest zelf ook lachen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100