Is de pillen psychologie te gemakzuchtig geworden?

Laatst zag ik bij The Dog Whisperer dat Cesar een hond hielp die ze prozac gaven. Prozac wat ik bij mensen weet is een antidepressiva. Je ziet bij een hond en andere groep dieren dat omgeving een sleutel vormt in hun gedrag. Nu zijn mensen geen honden maar toch zie ik overeen komsten in deze situatie. Zijn we niet te makkelijk geworden in het geven van pillen. Ik denk ook dat juist die denk wijzen ons begrens om verder te kijken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het antwoord op deze vraag lijkt mij Ja te zijn... Tegenwoordig schrijven dokters antidepressiva voor aan mensen die 'in de put' zitten. Bijvoorbeeld als een dierbare sterft of als ze financiële problemen hebben... Maar alle mensen hebben hun eigen problemen en rouw processen die ze moeten accepteren. Helaas worden er té snel pillen voor geschreven voor deze problemen, want als je de problemen accepteert en het rouwen toe laat word je er eigenlijk alleen maar sterker op.

Bronnen:
In de krant stond een paar dagen geleden...

Een andere baas zou misschien beter helpen maar hoe zeg je dat?

katten worden te pas en te onpas op de clomicalm gezet (is een antidepressivum). terwijl in de bijsluiter duidelijk staat: alleen in combi met gedragstherapie. het is helemaal niet de bedoeling dat katten het jaren slikken, maar het gebeurt helaas wel. beter is het te werken aan de oorzaak van het probleem, eventueel tijdelijk ondersteund door de clomicalm. het lijkt me dat het in principe voor mensen hetzelfde zou moeten werken: antidepressiva kunnen tijdelijk ondersteuning bieden, maar daarnaast therapie volgen is minstens zo belangrijk. maar ja, het is zo makkelijk alleen een pilletje te geven of te slikken....

Een antidepressivum adviseren of voorschrijven is psychiatrie bedrijven. Bij een aantal klassieke psychiatrische ziektebeelden zijn medicijnen een uitkomst, hoewel ze vaak vervelende bijwerkingen hebben. Alternatieven zijn namelijk de karploeg en veel meer dwangmiddelen. Bij mildere ziektebeelden, zoals meer exogene dan endogene depressies worden naar mijn smaak inderdaad veel te snel en te vaak SSRI's, Prozacachtige antidepressiva, voorgeschreven. Als je daarbij bedenkt dat johanneskruid beter helpt dan dergelijke middelen dan weet je dat er heel vaak peperdure placebo's worden verstrekt, waar de patiënt niet van geneest maar alleen de farma-industrie er beter van wordt.

Prozac en de andere SSRI 's zorgen ook voor versnelde aanmaak van synaptische verbindingen tussen hersencellen. Honden worden er dus ook slimmer van , net als mensen. Het worden om die reden ook wel smartdrugs genoemd en je zou het ook kunnen zien als een vorm van hersendoping. Als dieren ongelukkig zijn kan daar -naast deprimerende ongevalssituaties- ook slechtere serotonineafgifte aan ten grondslag liggen. Omdat de hersenen meer leervermogen krijgen , moeten SSRI's eigenlijk altijd gecombineerd worden met psychotherapie of bij de hond spelletjes , gehoorzaamheidstraining of andere activerende bezigheden toegepast worden. Laat men dat na dan is de hond wel slimmer geworden (dan tijdelijk) maar niet gelukkiger.... Het geven van medicijnen (pillen) is alleen zinvol als de omstandigheden de geboekte mentale capaciteitwinst of andere vooruitgang ook werkelijk benut. Dan blijft het hogere behaalde niveau gehandhaafd , ook als de medicatie gestopt wordt. Dat laatste wordt weleens vergeten.....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100