Welk gevoel kennen die Engelsen, bij het bekijken van een koophuis ?

Ik kijk nog al eens naar die Engelse programma's van Engelsen die een huis willen kopen, telkens weer hoor ik van deze mensen het huis geeft geen goed gevoel, of, dit huis voelt geweldig!
Het is niet de inrichting die dit gevoel geeft, want als er nog meubels in staan, is het meestal niet hun smaak, het behang of de verf op de muren vinden ze vaak niet mooi, of het huis staat leeg, dus dat heeft er niets mee te maken.
In Nederlandse huizen programma's hoor je vrijwel nooit praten over het gevoel in het huis, wel of niet goed.
Maar wat voelen die Engelsen dan?
Als het niet goed voelt in een huis, gaat de koop gewoon niet door, terwijl het een prachtig huis is.
Zijn wij dan iets verleerd?

Toegevoegd na 36 minuten:
Is het gevoel dan een bevestiging van een onbekende waarneming van je zelf?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

nee hoor Ed, wij doen dat net zo (en dan "wij" als in persoonlijk). Ik denk dat meer mensen op hun gevoel af gaan, ik heb het mijn kinderen ook bijgebracht toen ze op zoek waren naar een huis en ze hebben dat ook toegepast - tot voller tevredenheid. wat je voelt is een soort relaxed gevoel als je een huis binnenkomt, t.o.v. een tja, hoe zeg je dat, een onbestemd gevoel. snap je? Waarschijnlijk niet, als je niet zelf zulke gevoelens hebt :-) Wij kijken ook naar die verhuisprogramma,s - heel leuk om te zien, alleen ze zijn behoorlijk gedateerd (2003-2004) Toegevoegd na 13 minuten: waarschijnlijk wel, ik denk daar niet eens zo bij na, maar ik ga in veel gevallen op mijn gevoel af, vaak zonder het te kunnen benoemen, en bij een huis is het gevoel goed of niet en dat kun je bijna niet uitleggen. Ervaring bij ons leert dat mijn man en kinderen naar mij luisteren als ik iets op gevoel "goed" of "net goed" vind :-) Toegevoegd na 13 minuten: laatste regel moet zijn": niet goed

Misschien is het omdat Hollanders nuchterder zijn en meer op de portefeuille letten! De prijs moet goed zijn en over het gevoel zullen ze weinig zeggen. Ze staan nu eenmaal bekend als "zunig" en zullen in eerste instantie daar op letten. Overigens denk ik de Hollanders wel degelijk letten op hoe ze zich voelen in een huis. Ook ik heb eens een woning willen kopen, toen ik daar kwam was mijn dochtertje alleen maar aan het huilen. Dat deed ze normaal nooit, dat was voor mij toch wel een teken dat zij in ieder geval niet geintresseerd was in de woning. Kortom; ieder mens heeft een bepaald "gevoel" in een ruimte, alleen spreekt de een het wel uit en de ander niet.

Bij alle huizen die ik kocht ging het in de eerste plaats over het gevoel wat ik/we hadden bij de woning, als het huis niet goed voelde, hoe mooi het ook was, zagen we er van af. Toegevoegd na 5 minuten: Sorry, te onvolledig geantwoord, maar wat mij betreft is het vooral een onderbuikding, je voelt gewoon, dit is een fijne plek, hier heerst een goede atmosfeer, het is ook bijzonder als andere dat later ook ervaren. Bij ons vorige huis huis had iedere bezoeker meteen ook dat gevoel, wat een positieve warme sfeer, wat een goede vibes werd gezegd.....

ik heb hetzelfde gehad, toen wij het huis kochten waar wij nu in wonen. toen wij daar binnen stapten, waren we meteen verkocht en dat lag echt niet aan het onderhoud of de inrichting, want die as abominabel. het deed ons echter wel heel erg sterk denken aan het huis waar ik in ben opgegroeid en waar wij (ook mijn vrouw) hele goeie herinneringen aan hadden. Wat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven, is de potentie die het huis had, maar als het gevoel niet goed was geweest, dan hadden we over dat onderwerp nog niet eens nagedacht.

Blijkbaar zijn Engelsen "spirituelen dan wij Hollanders en laten zij zich meer leiden door het Feng Shui gevoel. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Ik zou willen aanraden om als je contact opneemt met een Feng Shui adviseur om te vragen op welke methode hij of zij zich baseert. Het is belangrijk dat jij je goed voelt bij die methode. Overigens bevatten alle hiervoor genoemde Feng Shui methoden adviezen betreffende de algemene inrichting van ruimtes, bijv. waar het goed is om ramen te hebben, waar deuren geplaatst dienen te worden. Deze visies zijn bij alle methoden min of meer hetzelfde, dus naast verschillen zijn er ook veel overeenkomsten. Verder dient men te beseffen dat alle hiervoor genoemde methoden bezig zijn met het scheppen van harmonie in de woonomgeving. Op hun eigen manier slagen ze daar in, maar uiteraard op basis van hun eigen filosofie en uitgangspunten. Het is van belang dat je zelf nagaat welke filosofie en welke uitgangspunten je het meeste aanspreken.

Bronnen:
http://www.dirah.org/fengshui.htm

Natuurlijk kennen ook Nerlanders dat gevoel, alleen "wij" praten er minder over of in ieder geval anders over. Het gebeurt nogal eens bij het progamma 'Huizenjacht' dat het huis die niet aan de verstandelijke eisen voldoet die ze van te voren hebben opgegeven, tóch de voorkeur krijgt. En waarom? Juist... gevoel!

In tegenstelling tot de gemiddelde Nederlander leren wij Britten op jonge leeftijd gevoelens te uiten. Zo is het bij ons heel gewoon om tegen familie en vrienden te zeggen dat je van hen houdt. Ik moet het nog tegenkomen in Nederland. Een stukje opvoeding en cultuur dus. Maar linguistiek biedt misschien ook een antwoord op jouw vraag. Nederlands kent veel leenwoorden uit het Engels. Zo zeggen jullie inmiddels ook dat iets goed voelt (it feels right) of juist niet (it just doesn't feel right). Dat dit al heel lang gebruikt wordt in Engels en dat er gewoon geen Nederlands uitdrukking was om dit aan te geven, duidt er wellicht op dat men in Nederland geen of minder behoefte heeft om ervaringen uit te drukken in gevoelens. Mijn ervaring is natuurlijk subjectief en beslist niet wetenschappelijk getoetst maar ik vind dat Britten gewoon meer "in touch with their feelings" zijn.

Elke avond als ik thuis kom van mijn werk staat dat programma er bij ons ook op. Ik heb ooit een huis gekocht in Hongarije,een vervallen boedeltje, in een dorp wat 40 jaar terug ligt in de tijd. Ik ging s,morgens om half negen kijken,het was in februari. Van binnen was het helemaal niks. Buiten was het ook allemaal niks gras en zand. Maar toen ik door de achterdeur naar buiten ging en op mijn hurken ging zitten om een shaggie te roken voelde ik de zon in mijn gezicht. En toen begon ik te denken,zo vroeg in de morgen al zon,dan zit het in de zomer helemaal goed. De gezelligheid in een huis dat moet je allemaal zelf maken. Maar en slecht gevoel.,als je een huis betreedt als je dat overkomt dan is er misschien wat aan de hand. Maar eerlijk gezegd dat de Engelsen anders zijn dan de Nederlanders geloof ik niet. En moet zo,n programma niet een uur duren. Het eerste huis dat je ziet,gelijk verliefd op zijn en niks anders willen,,,kan dat wel in zo,n tv programma.

Ook Nederlanders gaan gedeeltelijk op hun gevoel af als ze een huis kopen hoor. Je gaat toch niks kopen wat je direct al tegenstaat? Ik heb tot nu toe 5 keer een huis gekocht waarvan 2 keer vanaf papier (bouwtekening). Dan weet je natuurlijk niet zo goed of het je zal bevallen, maar die knusheid die je wilt hebben moet je zelf scheppen. Ik heb tientallen huizen bekeken en wist altijd meteen of ik daar zou willen wonen of niet. Dat telde voor mij op de eerste plaats en daarna pas de prijs. Dat gevoel is bij mij zelfs belangrijk als ik boodschappen in de supermarkten ga doen. Er zijn er een paar waar ik dat niet wil omdat het daar voor mij niet prettig aanvoelt. Zal wel iets te maken hebben met de kleur van het licht en de kleur tegels op de vloer, denk ik. Toegevoegd na 1 minuut: Welk gevoel de Engelsen krijgen bij het bekijken van een huis weet ik niet want ik ben een Nederlandse.

Aanvulling ook op Regenboel: Mijn ervaring is natuurlijk subjectief en beslist niet wetenschappelijk getoetst maar ik vind dat Britten gewoon meer "in touch with their feelings" zijn. Daar ben ik het wel mee eens ;) Behalve dan in de grote steden is heel (grote) GB voorzien van rust, natuur en ruimte. Daarmee al minder hectiek, meer kans op ook VOELEN ipv meer "denken of ratio". Door opvoeding en ook cultuur zal je dit kunnen doortrekken naar bv ook hun keuzes bij vinden van passend koophuis of desnoods huurhuis qua wijk enz. Misschien dat ook dit meespeelt in je vraag Ed? Mensen die nog wat meer en dichter bij de natuur leven, zijn vaak ook nog intuïtiever. Iemand die intuïtief ingesteld is, zal daarom sneller op zijn 1e gevoel afgaan zodra hij/zij in een huis komt, desnoods alleen al op bezoek. En ook al in andere antwoorden hier op de vraag, ook hier zijn er best veel mensen die dit herkennen of een huis past bij hun en ook herkenning van die 'good or bad vibes'. En het is ook niet belangrijk altijd om te snappen waarom we dit voelen: het is gewoon zo ;)

Engelse mensen zijn -gemiddeld genomen- echt heel anders dan de gemiddelde Nederlander. Dingen als rangen en (vermeende) standen spelen in het dagelijkse leven een grote rol. Zo zal een Engelse persoon je geen hand geven of zelfs niet aankijken als ze je van lagere standing achten dan zichzelf, tenzij ze er niet onderuit kunnen. Dat ervaren wij als pedant(verwaand) gedrag . Zo zal de Engelse persoon de standing van het huis heel belangrijk vinden, ze willen niet in een buurt wonen waar een sociaal lagere klasse(zoals ze dat noemen) sterk vertegenwoordigd is. Zo zullen ze dus sneller voor een huis gaan wat op zich niet mooi(er) is in een gegoede buurt dan voor een mooi huis in een "mindere"buurt. DAT gevoel is bij Engelsen sterk ontwikkeld maar vaak zijn ze zich dat niet eens bewust. Ze zijn dus onbewust bezig zichzelf sociaal en in aanzien te upgraden dan dat ze het huis zelf zo heel belangrijk vinden! Daarom kiezen ze soms huizen die in onze optiek een slechte keus zou zijn, wij Nederlanders kijken veel meer naar value for money terwijl de Engelsen gaan voor standing for money, in ieder geval VEEL sterker dan Nederlanders. Ook in de prijs komt dit in Engeland meer tot uitdrukking dan in Nederland. Mede daarom zijn in London de duurste appartementen ter wereld, je koopt dus standing en moet daar heel dik voor betalen Als je met Engelsen omgaat is het belangrijk om dit te weten, enig arrogant gedrag naar "lageren"wekt de indruk dat je van hoger aanzien bent , dus kleineren om zelf groter/belangrijker te lijken. Daar staan Nederlanders meer boven. We hoeven op dat punt van Engelsen echt niets te leren, het zou ons als mens geen goed doen. Ik heb me aan dat arrogante gedrag echt geergerd. Wat hartelijk zijn naar mensen die voor je werken , daar is toch niets mis mee? We komen allemaal naakt ter wereld en moeten allemaal af en toe de pot op.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100