Ik heb voor mezelf een voorstelling kunnen maken hoe groot het heelal is. Klopt dit?

Stel je steekt een rotje af, dan knalt deze uit elkaar. Een fractie na de knal vliegen de stukken in het rond en binnen een seconde liggen de resten papier weer op de grond. De knal en de uitdijing gebeuren in 1 seconde. De oerknal vond 13,7 miljard jaar geleden plaats en de uitdijing is nog steeds gaande! Nu kun je je ongeveer voorstellen hoe GROOT het heelal is! (Klopt mijn theorie?) Want het zou betekenen dat na de uitdijing de materie wellicht weer bij een punt samen komt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Jij bedoeld de big crunch, dat is een van de vele theorieen, en zeker een mogelijkheid, de tijd zal het uitwijzen, alleen wij maken het niet meer mee.

Als ik mij iets voorstel geeft me dat nog geen zekerheid dat het ook zo is. Maar de voorstelling is inderdaad te maken uiteraard, dus klopt het wel.

leuk idee om dat zo te zien. Een rotje een vuurpijl dan zie je nog beter de uitdijing. Maar dat geeft wel aan hoe enorm die knal 13,7 miljard jaar geleden geweest moet zijn

Ha, die Chiel091977; Je voorstelling is een aardige schaalmodel van de Big Bang. Nog indrukwekkender wordt het als je bestft dat je die 13, 7 miljard jaar misschien wel moet persen in de eerste hondersten van de ontploffing van het rotje. Je weet immers niet hoever we bij het einde van die seconde zitten.

Je gaat er vanuit dat er tegendruk is in het heelal, er is namelijk geen gas in de ruimte, dus geen tegendruk zoals hier op aarde. dus alles gaat veel verder en vlugger uit elkaar. Het enigste wat tegenhoud is de onderlinge aantrekkingskracht,. Maar voor de rest zou je gedachtengang wel eens goed kunnen zijn.

Voor zover ik alles begrijp klapt het rotje in een omgeving waarbij zwaartekracht een rol speelt. In het heelal waar zwaartekracht geen rol speelt zal het oneindig uitdijen en mogelijk alle fragmenten met zwaartekracht naar elkaar toe trekken naar de volgende big bang. Juist omdat het heelal op zichzelf denk ik geen krachten kent.

@arke Je gaat er vanuit dat de afwezigheid van gas betekent dat er verder helemaal niets is. Er is bewezen dat er ook nog zoiets is als black matter. Uiteindelijk is er altijd iets dat tegendruk van íéts is. De schaal waarop dingen zich voordoen in het heelal zijn zo complex dat de beste filosoof ooit geleefd deze vraag niet kan beantwoorden. Het gaat ons begrip te boven.

Het afsteken van een rotje resulteert in een chemische reactie. De big bang theorie waar je naar refereert heeft het over subatomaire reacties. Ik snap dat je probeert de twee met elkaar te vergelijken, maar de vergelijking gaat mank. Je 'theorie' klopt dus niet. Je wilt je een voorstelling maken over hoe groot het heelal is. De beste manier is om je te verdiepen in aantallen, dus aantallen sterren, sterrenstelsels, enzovoort. Ook de voorstelling dat het zonnen stelsel de afmeting heeft van een zandkorrel, en dan wat de afmeting van het heelal dan zou zijn helpt wel. Hoe dan ook, de afmeting is onwaarschijnlijk groot, en eigenlijk niet te bevatten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100