Ik heb gelezen dat een atoombom werkt door kernsplitsing. Waarom splitsen we dan alleen uranium en niet bijvoorbeeld een stuk papier?

Alles bestaat uit atomen maar niet alles kan blijkbaar gesplitst worden. Hoe kan dat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Niet ieder atoom laat zich splijten. Radioactieve atomen komen vrij veel voor maar splijtbare atomen die ook nog eens lang genoeg leven om een bom van te maken zijn zeldzaam. Om een Uranium 235 atoom te splijten is vrij weinig energie nodig. Zo weinig zelfs dat de neutronen die vrijkomen bij het natuurlijk verval van de stof al genoeg is om een ketting reactie te veroorzaken als je genoeg U235 bij elkaar hebt (kritieke massa). Plutonium laat zich zelfs nog veel gemakkelijker splijten (zo gemakkelijk zelfs dat een Plutonium bom daadwerkelijk moeilijker te maken is). Zou je een stabiel atoom willen splijten dan komt daar heel wat meer bij kijken. Alleen deeltjesversnellers zijn in staat om dergelijke atomen af te breken en dan nog in heel kleine hoeveelheden. Voor bruikbare kernsplijting heb je dus een materiaal nodig dat van nature genoeg voor komt op Aarde om iets mee te kunnen, dat eenvoudig te splijten is en dat ook nog eens stabiel genoeg is om houdbaar te zijn (wat eigenlijk al samen hangt met het feit dat het in de Aardkorst te vinden is daar extreem kort levende elementen geen miljarden jaren in de Aarde te vinden zouden zijn). Daar zijn er maar een paar van en zelfs dan is het niet gemakkelijk om ze te scheiden van andere varianten (U238 is bijna 98% van alle Uranium an kan niet gespleten worden en en chemisch exact hetzelfde als U235 wat het enorm moeilijk maakt om de 2 te scheiden).

Ha, die Viso; Het gaat niet om het splijten van atomen als zodanig, maar om de energie die erbij vrij komt. Juist bij het splijten van uraniumatomen komt nu zo'n gigantische hoeveelheid vrij dat die energie bruikbaar is om energiecentrales mee aan te drijven.

je kan een atoom splijten als de kern instabiel is, en dat is niet bij alle elementen zo, wel bij uranium.

Het gaat in elk geval over het splijten van atomen en niet van moleculen (cellulose uit papier bv). Splitsen levert alleen energie op als de massa van de delen opgeteld kleiner is dan de massa van het atoom waar je van begint. Dit is enkel het geval bij atomen met atoomnummer groter dan 26 (ijzer). Ga je onder de 26 dan moet je fuseren om energie te krijgen (bv. waterstofbom). Mits de juiste omstandigheden wil dit dus zeggen dat als uiteindelijk alle energie in het heelal naar de minimale toestand gaat, we zitten met 1 gigantisch grote hoop ijzer.

Bij kern-splitsing (en kern-fusie) gaat het om de bindings-energie van de kern-deeltjes die per element verschilt. Bij kern-splitsing bv. van uranium-238 wegen de losse delen, een alpha-deeltje en Thorium-234 minder dan het oorspronkelijke uranium-238 atoom. Het verschil in gewicht is vrijgekomen als energie volgens de formule E=m . c2 Dat de losse deeltjes van een gesplits atoom minder wegen geldt niet voor alle atomen; sterker nog, er zijn atomen die juist minder wegen dan de beide deeltjes waaruit het werd samengevoegd. Ook daar komt dus energie vrij. Dat heet dan kern-fusie.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100