Bestaat er ook een soort zuur/base reactie maar dan met iets anders dan waterstofatomen?

Bijv. lithium dat dan bijv 3 protonen vrijmaakt. Of zijn die krachten daar te sterk voor en zou het dan ook zuurder worden oftewel een zeer sterk zuur zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Lithium zal moeilijk worden want stel dat je ergens een waterstofatoom in een bepaalde verbinding wil gaan vervangen door een lithium-atoom (stel bijvoorbeeld in salpeterzuur) zal je lithiumnitraat krijgen. Maar in tegenstelling tot waterstof in salpeterzuur vormt lithium in lithiumnitraat geen covalente maar een ionbinding. Die ionbinding zal in water in tegenstelling tot een covalente binding dissociëren, het milieu waarin zuur/base reacties per definitie plaatsvinden. Alleen sterke zuren en basen dissociëren volledig in water zoals ionverbindingen maar dan als reactie met water dus daar zit 'm al een belangrijk verschil. Zo gesteld zou je niet de mogelijkheid hebben om de vergelijking te maken met zwakke zuren en basen. Verder ontbreekt het samenspel met het autoprotolytisch effect van water. Ja, lithium en andere elementen kunnen prima gelijkaardige reacties aangaan zoals zuren en basen maar het totale plaatje zal dus niet hetzelfde zijn. Of het dus van belang is om appelen met peren te gaan vergelijken? Die reacties van andere elementen vallen namelijk sowieso ook al onder 'chemie'. Wat mij veel interessanter lijkt om te benoemen als 'iets dat een soort reactie vormt maar dan met iets anders dan waterstofatomen' zijn de reacties waar elektronen uitgewisseld worden. Ipv zuur/base reacties waarbij protonen uitgewisseld worden spreken we dan over redoxreacties waarbij elektronen uitgewisseld worden en dit vertoont al meer gelijkenissen met het zuur/base gegeven. Denk aan de manier waarop de pH resp. de redoxpotentiaal gemeten wordt...

Begrijp ik je goed dat je naar de Arrhenius definitie zoals bij Lowry-Brønsted zuren en basen verwijst als waren ze almachtig? Zie ook Engelse link op http://people.uwec.edu/lewisd/Chem321-0015/Acid-Base/Acid.htm die het heel goed uitlegt, maar ik vertaal het even: Niet alle chemische reacties worden uitgevoerd in wateroplossingen en niet alle zuur/base reacties monden uit in de vorming van water (... sla ik over). In bijgevoegde tekening vind je een reactie waarbij het waterstof+ion NIET deelneemt aan de reactie zuur/basis, dus past het helemaal niet in de Arrhenius definitie, en vandaar gaven Lowry en Brønsted een uitgebreidere definitie, maar NOG steeds op basis van H (waterstof): Een zuur is een waterstofioon DONOR (gever) Een basis is een waterstofioon ACCEPTANT (krijger) In je voorbeeld verwar je de protonen met het basisconcept dat waterstof eigenlijk zowel + als - kan zijn en daardoor zo goed dient voor zowel oplossingen (zout water is niet anders dan 75% van onze wereldoppervlakte in dat geval) als voor zelfs combinatie met alcohol. Het zit NIET direct in de proton definitie. Toch zal ik je vraag even verder laten bezinken, want ze is zo frappant, dat je mij toch even van mijn (ouderwetse) sokkel duwt (dank je daarvoor, zo'n mensen hebben we nodig met 'thinking out of the box'). Ik vraag het even na of dit bijvoorbeeld mogelijk zou zijn op de Jupiter maan Titan die we de laatste jaern al dikwijls bestuderen in vergelijking met de aarde in de hoop een ander soort leven (ja, dus een ander soort zuren en basen zoals jij hier nu durft te vragen!!!) 13 op 10 voor deze vraag dus!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100