Waarom duwt zwaartekracht ons omlaag en niet omhoog?

Ik vind het zo raar dat we gewoon blijven staan, maar waarom? Ja, de zwaartekracht, maar waarom duwt die ons omlaag en niet omhoog?

Weet jij het antwoord?

/2500

Goeie vraag. Met geen goed antwoord, want dat komt hierop neer: omdat dat gewoon zo is.

Om het kort te zeggen: Als je twee massa hebt, zal er een kracht zijn die deze twee massa naar elkaar toe trekken. Wanneer een van de massa's ontzettend veel massiever is (zoals bijvoorbeeld de aarde en het lichaam van een mens) valt het aandeel aantrekkingskracht naar de minder massieve massa in het niet. De aarde trekt dus aan je lichaam. De lange versie is eigenlijk korter. Lees maar wat over de gravitatie wet van Newton. Link hieronder...

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Gravitatiewet...

Anders had het wel 'lichtekracht' geheten.

De zwaartekracht duwt ons niet, de aarde trekt ons aan. Meer aantrekkingskracht dus.

Ik denk dat de adhesie tussen de Aarde en andere stoffen zo groot is dat de aarde moet draaien om ons omhoog te centrifugeren.

Materie trekt materie aan, hoe meer samenhangende materie, hoe meer zwaartekracht.

Het kan ook toeval zijn, misschien was er ooit ook wel een andere aarde, waarbij het inderdaad andersom was, maar die mensen hebben het niet overleeft.

Zwaartekracht duwt ons niet omlaag. Het trekt ons omlaag, en wij duwen onszelf ertegen omhoog: staan. De oorzaak van zwaartekracht ligt in de grote massa van de aarde. Alles wat een massa heeft, heeft ook een aantrekkingskracht. Hoe groter de massa, hoe groter deze aantrekkingskracht. Kijk maar naar het verschil tussen de aarde en de maan.

Het heet niet voor niets zwaartekracht. Hoe groter een planeet, hoe groter de aantrekkingskracht is en omgekeerd. Op de maan weeg je maar 1/6 van wat je hier op aarde weegt en op de planeet Mars 1/3.

Alles met massa (zo'n beetje alles dus eigenlijk) vervormd de ruimte om zich heen een beetje. Deze vervorming is een soort zwaartekrachtput in het universum met het 'diepste' deel in het centrum van het object (zwaarte centrum dus; in geval van een planeet zo ongeveer in het midden). Een beetje als een knikker op een vel plastic alleen moet je het vel plastic dan als een 3 dimensionaal universum voorstellen. Een hele zware bal op een dikke rubber ondergrond is ook een goede vergelijking. De bal comprimeerd het rubber en vormt een put. Dit is een iets nauwkeuriger benadering maar toch net wat moeilijker om in je keuken uit te voeren. Andere objecten vallen als het ware naar het 'laagste punt' in die put. Tenminste: dat zouden we doen als het aardoppervlak niet in de weg zat. Zou je een soort anti-massa hebben dan zou dat als het ware een bult creëren waar je dan vanaf zou rollen. Theoretisch natuurkundige Dr. Miguel Alcubierre gebruikte dit principe in een publicatie geïnspireerd op de warp-drive uit star trek. Met aan de ene kant de ruimte te laten krimpen trek je het object aan en door het aan de andere kant uit te laten zetten wordt het weg geduwd. Zijn idee was geheel binnen de grenzen van de relativiteitstheorie maar de hoeveelheden energie nodig waren nogal groot (als in: meer dan er momenteel wordt aangenomen in het hele universum te zijn) en de benodigde negatieve massa is ook een nogal moeilijk aan te komen materiaal (zo het bestaat is het nog niet gevonden, er is overigens nog geen natuurkundige reden gevonden waarom het niet zou bestaan). Steven Hawkins legt dit principe van zwaartekracht door vervorming van de ruimte ook uit in zijn 'Brief History of Time' (het Heelal) in vrij eenvoudige termen zonder toegepaste wiskunde.

Is het de zwaartekracht of de luchtdruk? Onze omgevingsdruk drukt namelijk met 1 bar op ons. Misschien worden we wel door de druk op de aarde gehouden?

Zwaartekracht ken geen afstondende variant en eigenlijk hebben we ook nog geen goed idee hoe dat werkt op afstand. Ook Newton zelf mopperde - als hij weer last van jicht had - op al zijn goeddlovige tijdgenoten, die maar zonder twijfel aannamen, dat invloed op afstand zou bestaan. Oppervlakkig let lijkt allemaal zo logisch, maar in feite is het dat helemaal niet. Hoe weet de blijartbal in jouw hand, dat broeder aarde hem aantrekt. Tenzij er natuurlijk sprake is van een field, al dan niet in de vorm van een tijd/ruimte web. Of dat iedere massa 'messages' zend naar zijn omgeving en daarmee de ruime properties aanpast. Vragen, vragen vragen.....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100