wat is een scintillatiekristal?

Weet jij het antwoord?

/2500

Bij een scintillatiekristal denk ik eender aan een kristal van een sterk radioactieve stof die -door zijn radioactiviteit- licht (en radioactieve straling!!) afgeeft. Ik kom bij deze gedachte omdat ik in biografieën van oa Becquerel van de Curies wat kristallen radium had meegekregen welke licht uitstraalden en duidelijk warmer waren dan hun omgeving. Becquerel liep een brandwond in zijn been op, niet door het licht of de warmte maar door de intense radioactiviteit. In wezen ontstond toen pas het besef dat radioactieve stoffen gevaarlijk/schadelijk zijn voor de gezondheid en hoeveelheden straling zowel in de eenheid Becquerel als Curie gedefinieerd worden. Zeer radioactieve stoffen weegt men niet af maar bepaalt men de massa door de gemiddelde radioactiviteit meestal uitgedrukt in milli- of microcurie. Zo werden scintillatie panelen gemaakt die gebruikt werden voor het doorlichten met Rontgenstralen en kregen onder Rontgen en Gamma oplichtende kristallen ook wel de naam scintillatiekristallen. Je ziet dat met de andere antwoorden er bij de term scintillatiekristal niet eenduidig te beantwoorden is.

Scintillatie is het optreden van een lichtflitsje na een interactie (cq botsing) met een hoog energetisch deeltje (röntgen of gammafoton, hoog energetisch elektron ofwel beta-straling). Het werd veel gebruikt in ziekenhuisapparatuur voor PET scan als detector. Het aardige bij radioactieve of hoog energetische gebeurtenissen is dat de energie zo hoog is dat je na versterking individuele gebeurtenissen kunt registreren. Bij scintillatie is de detectie met behulp van een uitgezonden lichtflitsje, dat versterkt kan worden met een serie fotocellen (fotomultiplicator). Het eerste flitsje vindt plaats in een kristal of soms in een vloeistof. De fotomultiplicator zet het om in een spanningspiekje dat je kunt analyseren of die je kunt optellen. Bij een PET-scan moeten de spanningspiekjes bijna tegelijk in detectoren die ongeveer tegenover elkaar liggen optreden. Dat geeft dan aan dat vernietiging van het positron precies tussen twee detectoren is geweest. Bij dit verval ontstaan namelijk twee gammafotonen die in tegengestelde richting bewegen. Om je lichaam heen ligt een ring met scintillatiekristallen. Als je zeer veel gebeurtenissen hebt kun je goed afleiden waar de activiteit vandaan komt, zoals uit een kankergezwel of een actief hersengedeelte . Tegenwoordig worden er geen scintillatiekristallen meer bij gebruikt en gebruikt men Germanium detectoren, die direct een elektrisch effect hebben. De tussenstap met lichtflitsjes en fotomultiplicatoren is niet meer nodig.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100