Natuur- en scheikunde

De QM vertelt, dat er op heel kleine schaal constant deeltjes worden gecreëerd en vernietigt.

Dit blijkt dan mogelijk door het onzekerheidsprincipe van Heisenberg, met de formule : ΔE*Δt> ħ

Wat bovenstaande formule eigenlijk zegt, is dat hoe meer energie zo’n imaginair deeltje heeft, des te korter kan het bestaan. Op deze manier kan in het vacuüm op erg kleine schaal een constant proces van creatie en vernietiging van deeltjes plaatsvinden.

Maar ik zie het verband niet tussen de onzekerheid van meting van energie en tijd en het ontstaan van deeltjes uit het niets. Wie wel?

(Zo’n imaginair deeltje is niet rechtstreeks te meten, maar de invloeden ervan zijn wel degelijk te meten. Want hoewel die deeltjes maar heel kort bestaan, krommen ze op erg kleine schaal de ruimtetijd aanzienlijk.)

Zie voor meer info: http://www.natuurkunde.nl/artikelen/view.do?supportId=669451

Hoe komt het dat ze bestaan? Waarom bestaat er geen 1 soort elektron? En waarom zitten er 1 van elk samen in 1 orbitaal?

De constante is gelijk aan de kracht in Newton die twee objecten met elk een massa van 1 kilogram, op een afstand van 1 meter op elkaar uitoefenen. Daaruit volgt een waarde van 6,6754 × 10−11 m3 s−2 kg−1.

In 1798 werd door Henry Cavendish met een torsiebalans voor het eerst de gravitatiekracht tussen twee massa's gemeten toen hij de gemiddelde dichtheid van de aarde bepaalde.

De zware kogels trekken elkaar aan en de verdraaiing van de ophangdraad is evenredig met de aantrekkingskracht. Met de massa’s van de kogels en hun onderlinge afstand bekend is de meting en calibratie van de draaiingshoek voldoende om de gravitatieconstante G te bepalen.

Hieruit zou dan de constante te verkrijgen zijn.

Maar als ik twee zware kogels aan een draad op hang dan gaan ze toch niet naar elkaar toe en hoe kan dan de ophangdraad gaan verdraaien??

En hoe kom je aan die constante dan? Naar ik begrepen heb is dat een universele constante. Maar hoe kun je nou iets universeels bepalen wat door een pariculiere situatie is bepaald. Ik zie de torsiebalans dan iets als waarbij een gewicht naar de aarde wordt getrokken en dan bepaald wordt hoeveel cm hij naar beneden wordt getrokken. Maar die waarde geeft dan toch geen constante aan maar alleen wat de aarde te meten geeft. Ik begrijp dus niet hoe je via de torsiebalans (werking daarvan begrijp ik niet) een constante kunt berekenen.

Even zo is mij de constante zelf ook niet duidelijk. Wat betekent bijv. die s-2? Is dat een seconde?

Bij een magneet staan de elektronen netjes gerangschikt en hebben een specifieke draaiing waardoor er een magnetisch veld ontstaat (of zoiets dergelijks)

Maar waarom wordt dit nu een magnetisch veld genoemd en geen elektrisch veld?
Immers naar ik gelezen heb is de oorzaak van magnetisme juist bewegende ladingen. Bij een magneet echter zijn de ladingen juist 'stilstaand'.

Daarnaast vraag ik me af wanneer er dan sprake kan zijn van alleen een elektrisch veld? Is dat als een molecuul bijv. een negatieve lading heeft, waardoor de elektronen een elektrisch veld creeren?

Of ze toch uitwisselbaar en is het een kwestie van naamgeving en zijn het dezelfde dingen?