Blind of doof?

Dat heb ik altijd zo'n strikvraag gevonden; liever doof of blind? Of anders gesteld; welke zou je het best kunnen missen; je zicht of gehoor?

ps; voor iedereen geldt dit anders, maar ik ben behoorlijk geïnteresseerd in vooral de motivatie achter de keuze ;)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk niet, dat we ons helemaal in kunnen leven, hoe dat zou zijn. Slechts gissen. Net als velen hier, zou ik "kiezen" voor doof, hoef ik al die lelijke geluiden niet te horen, zoals krijzende buren, mensen die jou trakteert op hun muziek etc.. Aan de andere kant, zou ik het spinnen van mij kat niet horen, en niet meer kunnen genieten van vogelgezang op een stille ochtend, het geluid van spelende kinderen. Zien en horen is beide belangrijk, laten we het allebei koesteren. Mijn dochter heeft een tijd gewerkt op een doof/blinden instituut, waar de kinderen allebei de vermogens niet hadden. Als je hoort hoe dat is ga je nadenken.

90% van de buitenwereld komt via de ogen binnen... 5% van de buitenwereld komt door de oren binnen... Dus wat wil je als je moet kiezen, juist ja bijna iedereen kiest : DOOF...

Dan maar doof. lekker rustig. toch lekker GV-en.

zeker doof. Stel je voor blind worden da je nix meer ziet helemaal in het donker in je ééntje. Hoe zou je dat voelen? Men zou liever dood willen gaan, dan in een donkere wereld te leven.

doof, dan kun je toch nog beter vooruit dan dat je blind bent. als je niks ziet moet je meer opgeven dan dat je doof bent; niet meer autorijden, je moet een stok en blindegeleidehond je ziet geen mooie jaargetijden meer en andere mooie dingen. ik vind blindheid een grotere handicap dan doof zijn.

Verschrikkelijk om blind te zijn, lijkt me, doof zijn zou ik beter kunnen verdragen. Als ik alles nog kan zien, ben ik nog het meeste betrokken bij de wereld.

Een dilemma inderdaad, zeker voor mij als muzikant, ow dan wordt de wereld wel heel stil, van de andere kant blind, dan kan ik niet eens meer werken, toch doof denk ik. Praten kan ik dan nog, gebarentaal leer ik wel.

Eén blind oog en één doof oor. En als dat niet mag, dan maar blind. Ik kan niet zonder m'n mp3-speler.

Natuur zou ik net als iedereen voor doof kiezen. maar een blinde ziet als het ware met zijn oren,hij ontwikkeld zijn gehoor in zo,n mate dat het voor hem een hulpmiddel wordt bij het kijken,terwijl hij dat niets ziet,en alles op het gevoel moet doen.

Een klassiek dillemma waarvan ik me sterk moet vergissen als het niet al eerder op GV is geweest, want ik heb ooit zelf de vraag willen stellen maar zag dat dat al voor mijn tijd gebeurd was. Beide hebben voor- en nadelen, en eerlijk gezegd maakt het ook nogal wat uit of het vanaf je geboorte is of dat je later één van de beide zintuigen moet verliezen. En dan ligt de keuze eigenlijk voor de hand ; hoewel doven vaak sociaal iets meer geisoleerd zijn van horenden (maar wel veel onder doven natuurlijk), kunnen ze verder wel in alle opzichten een zelfstandig leven leiden. Voor blinden ligt dat toch anders. Helemaal 100 % zelfstandig wonen zonder ook maar incidentele hulp of je helemaal vrij door de publieke ruimte bewegen zit er eigenlijk nauwelijks in. Daarnaast zijn er legio manieren om te communiceren en heb je strikt genomen maar weinig hulpmiddelen nodig als dove. Zelf moet ik er werkelijk niet aan denken ooit blind te worden ; 99 % van mijn hobbies draaien om mijn ogen, en ik zou me geen raad weten zonder lezen (ik ben te oud om nog zo goed braille te lezen), handwerken, computeren en fietsen, ik zou mijn gezin niet meer kunnen verzorgen, het zou voor mij echt het einde van de wereld zijn vrees ik. Doof ben ik echter al aan het worden, en hoewel ook dat beslist geen pretje is, heb ik gelukkig nooit heel erg zwaar getild aan de waarde van muziek, en zijn er nogal wat geluiden in de wereld die ik net zo lief helemaal niet meer hoor; op punten zal ik zelfs de stilte verwelkomen als die komt, over een poosje. Sociaal is het wel vervelend ; communiceren met mensen die onduidelijk praten of in een lawaaiierige omgeving zit er eigenlijk niet meer in. En ook op de fiets / in het verkeer is het sterk wennen. Maar in de praktijk is daar best aardig rekening mee te houden, gelukkig. Uiteindelijk heb je het niet voor het kiezen, en moet je als het je overkomt roeien met de riemen die je hebt. Maar als oplossing van het eeuwige dillemma zal 90 % van de mensen , hoe sterk ze ook beweren niet zonder muziek te kunnen, kiezen voor doof.

Doof, de wereld is te mooi om dit te verlizen

Ik zou denk ik het best mijn gehoor kunnen missen, omdat ik kan genieten van stilte die er in de randstad nauwelijks meer is. Het is zo dichtbevolkt dat je altijd wat hoort; - de treinen - verkeer - gillende kinderen en ouders - muziek, soms meerdere door elkaar Als ik 's nacht de hond uitlaat en geniet van de stilte denk ik wel eens aan verhuizen of aan de voordelen van een gehoorapparaat (die kun je uitzetten). Toch weet ik dat ik blij moet zijn met mijn gehoor, want vele doven zouden graag met me ruilen. Je weet pas echt hoe het is als je doof bent.

Het liefst zou ik uiteraard geen van beiden verliezen, maar als ik toch moet kiezen, dan ben ik liever doof dan blind. Ik lees heel graag en moet er niet aan denken dat ik opeens opnieuw zou moeten leren lezen met mijn handen (om van het vervangen van mijn huidige boekenvoorraad nog maar te zwijgen). Daarnaast reis ik graag, ik ga graag naar andere landen om dingen te zien. Uiteraard kun je als je blind bent een land ook wel ervaren, misschien zelfs wel zuiverder, omdat je andere zintuigen veel gevoeliger worden, maar toch... Toegevoegd na 30 seconden: Haha, als ik de muziek die momenteel uit de radio op mijn werk komt zo hoor, dan heeft doof zijn nog voordelen ook :)

Veel hoogbejaarden zijn doof. Sommigen krijgen dan nog gecompliceerde oogafwijkingen waardoor ze alleen nog grote vlakken kunnen onderscheiden.Lezen en tv-kijken kunnen ze vergeten , zelfs met een loupebril, omdat er stukken uit de tekst vallen. Kiezen tussen doof of blind moeten ze niet.

ik ga toch dan maar voor doof

Ik zou liever doof zijn denk ik. Anders zou ik mijn geliefde nooit kunnen zien. Je kunt dan wel communiceren in de vorm van gebarentaal. Ook kun je gewoon overal naar toe gaan en ben je volgens mij minder afhankelijk

Doe mij maar blind! Nu sluit ik bewust weleens mijn ogen om andere zintuigen te versterken. Ooit weleens met je ogen dicht naar het ruisen van de wind geluisterd of iets gegeten. Probeer het maar eens, als je jezelf de kans geeft is het een hele ervaring. Sommige dingen kan ik beter op de tast doen met ogen dicht dan met ogen open. Dus: doe mij maar blind

Dan maar doof denk ik, want je zult maar niet kunnen zien. Niet kunnen luisteren is ook lastig, maar je ogen zijn veel belangrijker dan je oren. Met beeld zonder geluid heb je nog een redelijke voorstelling van de wereld om je heen, maar met geluid zonder beeld heb je geen enkel houvast.

Ik zou het verschrikkelijk vinden om doof te zijn... maar als de keuze zo is gesteld zou ik toch voor doof gaan, omdat ze implantaten hebben die een doof iemand 90% kunnen laten horen (via diens schedel als klankkast). En die kun je aan en uit zetten, dus dan heb je ook nog eens de keuze.

Ik zou liever blind zijn. Ik ben namelijk gek op muziek en houd ook erg van zingen. als ik doof zou zijn ben ik mijn grootste hobby kwijt. Mijn uitlaatklep na een lange werkweek kwijt. Als ik blind zou worden zou ik mijn leefstijl wel aan moeten passen maar dat lijkt mij makkelijker. Ik bedoel er wordt steeds meer werkgelegenheid gecreeert voor gehandicapte mensen.

ik ook doof natuurlijk zonder zicht kan je nog maar heel weinig maar zonder spraak kan je gebarentaal en liplezen dussss

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100