Wat betekent "Heilig"

Deze vraag kregen we vorig jaar van ons toen zesjarig zoontje voorgeschoteld. Lastig om een definitie te geven.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor je zevenjarig zoontje: het allerbelangrijkst. Verder: het volwaardigste, heelste, zuiverste, volmaaktste. Altijd in de overtreffende trap. Of in religieuze zin onaantastbaar omdat het dicht bij god is of zou zijn. Je verklaart een plaats, persoon, voorwerp of rite heilig, dan is het onaantastbaar en als iemand het lef heeft er toch 'aan te komen' dan is dat te veroordelen. Het geeft de gelovigen het alleenrecht.

Dat iets Zeldzaam of Belangrijk is voor een bepaalde Groep mensen.

Iets wat niet zo vaak gebeurd. Dit iets moet dan wel goed zijn.

als je het heel goed hebt gedaan, kan je in de rk kerk zalig worden verklaard. heilig is nog een stapje verder, je bent dan echt uitmuntend bezig geweest voor de kerk. heilig wordt in de spreektaal ook wel gebruikt als iets wat vaststaat en waar niet aan getornd kan worden: het zondagse bezoek aan oma is heilig, bijvoorbeeld.

Onderstaande heb ik gecopieerd uit bijgaande link, Heilig en Heel Tot slot. Tot mijn grote verrassing ontdekte ik dat ‘heilig' etymologisch verwant is met ‘heel'. Heilig verwijst naar het hele, het geheel. Het absoluut heilige is -zoals ik al eerder stelde- te begrijpen als het grootste mogelijke geheel dat gevormd kan worden, het geheel dat álles omvat EN overstijgt. Hiërarchie komt van hieros (heilige) en archein (het hoofd zijn, leiden, commanderen). Vrij vertaald (8) kunnen we dat opvatten als: Het heilige als richtlijn nemen. Niet in de betekenis van ‘oordelende God', maar als een handeling uit vrijheid in verbinding met een groter/dieper/hoger geheel. Misschien een optie voor een nieuw gestaltdictum : Het diepere en hogere geheel als leidraad voor ethisch handelen?

Bronnen:
http://www.gestaltweb.nl/vakliteratuur/ges...

Heilig in een niet strikt godsdienstige zin is alles wat gepaard gaat of ons vervult met eerbied of zelfs verering In godsdienstige zin is het alles wat door God’s toedoen volmaakt is.

Onder het Hebreeuwse woord qo′dhesj verstond men oorspronkelijk een toestand van afgezonderdheid, exclusiviteit of geheiligd zijn voor God, die heilig is; voor de dienst van God bestemd zijn. In de christelijke Griekse Geschriften duiden de met „heilig” (ha′gi‧os) en „heiligheid” (ha‧gi‧a′smos [ook: „heiliging”]; ha‧gi′o‧tes; ha‧gi‧o′su‧ne) weergegeven woorden eveneens op afzondering voor God; ze worden ook toegepast op heiligheid als eigenschap van God en op de zuiverheid of volmaaktheid van iemands levenswandel.

Apart gezet en volkomen

Heilig is in de katholieke kerk een voorspreker: hij of zij heeft een bijzondere relatie tot God en kan zo gunsten verkrijgen. Heiligen zijn allen dood, maar hebben tijdens hun leven zeer godsdienstig geleefd. Als door tot hen te bidden na hun dood er 1 mirakel (bv onverklaarbare genezing) gebeurt, dan kan de kerk beslissen die dode zalig te verklaren. Heeft hij minstens twee mirakels veroorzaakt, dan kan de kerk hem heilig verklaren. Veel, zoniet de meeste, heiligverklaringen hebben politieke motieven vb om een lokale kerk te steunen. In 1966 werden duizenden zgn volksheiligen "ontheiligd" door de kerk. Van velen was er zelfs geen bewijs dat ze ooit bestaan hadden. Tot eind de 20e eeuw was er een grote handel in restanten van die heiligen, zgn relikwieën. Die konden ook helpen bij ziekten. Zo heeft iemand eens berekend dat Christus een hoofd had met een omtrek van 7m. Tenminste als alle door de kerk als origineel erkende doornen van de doornenkroon ook echt echt zijn ...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100