Zijn godsdienst en wetenschap antoniemen van elkaar?

Oftewel, zijn godsdienst en wetenschap tegengesteld aan elkaar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Gods dienst en wetenschap zijn beide opzoek naar waarheden. Dat is hetgeen wat ze met elkaar in gemeen hebben. Het verschil is de methode waarmee ze dit proberen te bereiken. Dit is naar mijn idee wel het tegenovergestelde Godsdienst probeert de waarheid te vinden door: puur theoretische denken(a-priori denken), via openbaringen en van autoriteit. Via zuiver theoretisch denken komen ze tot een aantal problemen die alleen met behulp van een god kan worden verklaard. De ideeën uit deze religie worden over het algemeen opgelegd aan het volk en staan niet of nauwelijks open voor discussie. De wetenschap is een methode van kennis vergaren in plaats van een collectie dogma's. Wetenschap maakt gebruik van zintuiglijke kennis (empirische of a-posteriori denken), de kennis komt de experimenteren en het formuleren van hypothese en in dit geval spreken de feiten. Het gaat niet zozeer om de persoon(speelt natuurlijk wel een rol) maar gaat vooral om het bewijs. Bovendien streeft de wetenschap naar een zo objectief mogelijke kennis. De wetenschap staat wel open voor discussie juist discussie onder wetenschappers zelf leidt tot vooruitgang. Maar voor mij nog het grootste verschil zit hem in het feit dat gelovige mensen door hun zuiver theoretisch denken vaak uitkomen op fenomenen die boven de natuur staan (metafysica). De wetenschap door hun methode van aanpak kan en wil hier geen nuttige uitspraak over doen. Immers het onttrekt zich aan de zintuigen, het is niet voor iedereen openbaar, je kan er geen experimenten op uitvoeren et cetera. Wetenschap kan het noch ontkennen noch collaboreren. Kortom metafysische uitspraken zijn voor de wetenschap waardeloos. Hiermee wil ik aantonen dat wetenschap en godsdienst niet tegenovergestelde van elkaar zijn. Immers ze hebben hetzelfde doel: waarheid. De methode die beide instituten gebruiken zijn echter wel tegenovergestelde en vandaar de radicaal andere resultaten.

Nee. Of je wetenschapper bent of niet: in beide gevallen zie ik geen enkele blokkade om in iets ontastbaars te geloven.

Lijkt wel zo te zijn, maar is het niet... Ze hebben niets met elkaar te maken... en niet tegengestelde van elkaar ook...

Nee. Ze gaan alleen uit van andere randvoorwaarden. Ook een gelovige kan dingen in het licht van zijn geloof onderzoeken. Er zijn dus gelovige wetenschappers. Daarnaast kan een wetenschapper ook geloven. Grote namen in de wetenschap geloofden. Wetenschap begint met een hypothese. Een hypothese is iets waarin je gelooft en wat je met feiten probeert aan te tonen.

Nee, dacht je dat wel? Uit je vraag ldenk ik te mogen opmerken dat je van mening bent dat dit wel antoniemen moeten zijn. Bewezen is dat ze elkaar niet in de weg zitten, tenzij je als individu (wetenschapper) elke godsdienst per definitie verwerpt. Dan maak je er antoniemen van en sluit je je af voor elke religieuze richting, wat natuurlijk ook kan.

Absoluut. Godsdienst is gebaseerd op iets wat niet bestaat, dus op fantasie, misbruik makend van momenten uit de geschiedenid die ze goed van pas komen. Wetenschap probeert op basis van bestaande zaken een oplossing te vinden. Helaas zijn er in de wetenschap ook lieden die hun fantasie de vrije loop laten.

Nee. Ze kunnen elkaar zelfs versterken! als we maar niet zo krampachtig op elkaar zouden reageren. Wetenschap gaat over feiten. verbanden. oorzaken. keiharde ratio dus. bewijzen. weerleggingen. Geloof gaat over het menselijke gevoel. je relatie tot elkaar en tot het grote geheel. Zonder gevoel ben je een robot. Geloof gaat nooit over wetenschappelijke feiten, dat is het grootste misverstand ooit 'geschapen'. Waar kunnen ze elkaar versterken? Een wetenschapper moet een hypothese hebben die hij daarna kan onderzoeken. Dus moet hij eerst 'geloof' in de stelling hebben (het zou kunnen dat...) en hem vervolgens proberen te weerleggen (Karl Popper). Zijn 'geloof' bepaalt de onderzoeksrichting (want we weten het nog niet zeker). Hij kan dus met 'nietzekerweten' omgaan en richting zekerheid werken. Veel religieuzen kunnen dat ook! Op gevoel dingen ervaren en onderzoeken en bediscussieren, welwillend naar andere meningen, het gaat om mensen. Dat is de kern van geloven denk ik. Sommige religieuzen kunnen het niet. Die gaan met een 'zekerweten', dus met een ratio-inslag (op basis van niet-feiten), het geloof verdedigen. Waardoor ze eigenlijk hun ongelijk aantonen. vind ik

Het consequent toepassen van alle regels van de wetenschap (logica, rationaliteit, het zoeken naar concrete bewijzen) en tegelijk (niet-rationeel) in een God geloven, is, naar mijn idee, een hele ingewikkelde combinatie. Maar velen denken daar anders over, zoals blijkt uit het feit dat er gelovige wetenschappers zijn. Ik vind dat godsdienst en (alfa)wetenschap antoniemen van elkaar zijn, of in ieder geval zeer moeilijk met elkaar te combineren zijn. Kijk ook naar mijn reactie op je vraag. Daarin raad ik je een interessant boek over dit dilemma aan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100