Is het mogelijk dat de mens (weer?) zelf vitamine C zal kunnen maken?

Het is mij niet duidelijk of de mens ooit in het verleden wel vitamine C heeft kunnen maken en of wij door een mutatie dat vermogen zijn kwijt geraakt.
Maar in ieder geval hebben we het nodig en moet het in ons eten zitten.

Dat wij het niet kunnen maken komt door een defect in het gulonolacton-oxidase-gen (GULO-gen), het laatste van een reeks van 5 genen die zorgen voor de enzymen die glucose omzetten in ascorbinezuur. Enkele diersoorten waaronder de mens kunnen het enzym L-gulonolacton-oxidase niet maken waardoor de laatste stap in de synthese van vitamine C niet kan plaatsvinden.

Maar is het mogelijk om dat gen in te bouwen in het menselijke DNA? Ik begrijp dat het eten van fruit en groente meer voordelen zal hebben dan alleen vitamine C en dat het juridisch misschien (nog) niet mogelijk is. Maar zou het kunnen en goed werken? Wat het scheelt weer een zorgje.

Weet jij het antwoord?

/2500

Hoi Erotisi, een leuke vraag is dat (een plus). Diverse dieren, bijvoorbeeld de bruine rat, kunnen zelf vitamine C maken. §Dat mensen dit niet kunnen, is waarschijnlijk het gevolg van het dieet van onze (verre) voorouders, de apen en mensapen. Die zijn overwegend fruiteters (ze eten ook wel andere zaken, maar fruit toch het meest). Nu zit fruit doorgaans boordevol vitamine C en ik kan me heel goed voorstellen dat, als je toch al een overload aan vitamine C binnen krijgt, het niet veel concurrentievoordeel geeft in de struggle for survival, als je het zelf ook kunt maken. Wanneer er immers een langdurig tekort aan fruit zou heersen gaan de individuen niet dood aan een gebrek aan vitamine C maar door honger. Natuurlijk is het mogelijk dat aanpassingen in lichaamsbouw en in het vermogen om stoffen te maken, optreden als het leefmilieu verandert. Zo hebben paardachtigen in de loop van hun evolutie steeds 'hogere' kiezen gekregen (iemand die zo' n kies vasthoudt zou hem eerder lang noemen). Dat was het gevolg van een droger klimaat, waardoor deze dieren in plaats van boombladeren steeds meer gras gingen eten; in gras zit veel kiezel, dat slijt de kiezen sneller weg en dit was dus een aanpassing daaraan. In die sfeer moet je ook ons onvermogen om vitamine C te maken zien. Stel dat het voordeel zou hebben, dit te kunnen maken, dan zou een mutatie die veroorzaakt dat vitamine C wel aangemaakt kan worden (het is immers maar 1 stap die ontbreekt) zich snel over de wereldbevolking verspreiden. Overigens, als dit zou gebeuren zou het frappant zijn, want in strijd met de 'wet van Dollo', in de 19e eeuw geformuleerd door de Belgische prof. Louis Dollo die stelt 'dat de evolutie niet op haar schreden terugkeert' d.w.z. iets dat/ een soort die eenmaal ontstaan is, zal zich niet ontwikkelen tot hetzelfde als zijn voorouder ooit was. En een orgaan dat eenmaal verloren is gegaan, zal nooit weer ontstaan. Met andere woorden de evolutie verloopt nooit 'terug in omgekeerde richting'. Echter, recent is ontdekt dat dit soort 'omkeringen, al zijn ze zeldzaam, toch voor kunnen komen. Dus laten we de hoop niet opgeven!

Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Dollo's_law_...
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Dollo

Mooie vraag. Ik denk van wel ja. Kijk, vitamine C nu is niet meer vitamine C of het ascorcbinezuur dat men ontdekte in de 19de eeuw, en meer nog: E300 dekt toch niet helemaal de lading. Maar in opleidingen zul je er zelden een verschil tussen horen. L-ascorbinezuur en L-dehydroascorbinezuur zijn twee vormen en er is een derde overgangsvormen, dus eigenlijk zou je van drie soorten vitamine C moeten spreken. Het is nog niet duidelijk wanneer de mens dit voor het laatst kon aanmaken, maar het is een feit dat er een paar diersoorten zijn die stuk voor stuk fruiteters werden, en hoe meer we ons als 'vegetariërs' gedragen, hoe groter het defect lijkt te worden van een snel tekort aan vitamine C. Uit vlees halen we voor zover we weten geen vitamine C maar soms stelt zich de vraag of vleeseters langer zonder die vitamine C kunnen dan wij. Het is een complex gegeven, net zoals we zonder melk kunnen, maar bizar genoeg kan een baby (en zelfs ikzelf) zonder enige schade ook nog volledig op koeiemelk leven (wat men daarover ook moge beweren van nonsens, let op, Aziaten zijn wel allergisch van koeiemelk maar als men er voldoende vet of vleesvet bij doet, lijkt dat effect ook te verbeteren door een gewijzigde stoelgang). Fruit lijkt het omgekeerde effect te hebben op korte termijn: Van melk krijg je diarree, van vitamine C rijk fruit raak je eerder verstopt. MAARRRE op lange termijn word je lichaam die melk gewoon (zelfs mijn hond drinkt nu volle AA melk zonder diarree) en ook dat fruit (een nadorst 's nachts is ook een duidelijke bijwerking van aanmaak van vitamine C via die verbranding als je 's avonds te veel fruitsap drinkt met een overmaat aan vitamine C), en dus is de vraag in die zin irrelevant als je je afvraagt of het lichaam überhaupt zonder vitamine C KAN leven dan niet. We zijn het gewoon om ons gezond te voelen, de meesten van ons zijn dat gewoon en ook ons weerstandssysteem verwerkt het vrij snel en vlot. Als we de rest zouden verleren, zou op termijn ons lichaam dus wel leren een 'soort vitamine C' weer zelf aan te maken. Maar dit doe je volgens de DNA theorie slechts over talloze generaties, volgens de nieuwste virale technologie zou het misschien toch wel in noodgevallen wel rapper kunnen. +je

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100