Kan ik onderzoeker worden in de medische wereld zonder daarvoor jarenlang te hoeven studeren?

Ik dacht zo, als je je specialiseert in een bepaald iets, dat je het dan zou kunnen stellen met een veel beperktere kennis. Ik stel me bijvoorbeeld voor dat men voor een bepaald virus steeds maar andere eiwitten toedient om uit te vissen of één van die eiwitten als antistof zou kunnen fungeren. Dan lijkt het me dat je met een beperktere kennis dat soort verrichtingen zou kunnen uitvoeren. Omdat het me te moeilijk lijkt om jarenlang te studeren (ik ben 43 jaar), dacht ik dat ik misschien zelfs in een klein laboratorium thuis zou moeten kunnen aan de slag gaan. Maar misschien ben ik heel naïef...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je kunt natuurlijk thuis aan de slag met wat dan ook, maar je hebt ook gelijk dat het een beetje naïef is. Bij een wetenschappelijke studie heb je verschillende aspecten die je leert. Ten eerste leer je veel over het vakgebied waar je in studeert. Je hebt daarbij algemene kennis over het vakgebied en specialistische kennis over de specialisatie die je kiest. Naar mijn mening kan het tweede niet zonder het eerste. Je kunt virussen bestuderen tot je een ons weegt maar je moet ook weten wat ze in een lichaam doen en hoe een lichaam reageert om echt te begrijpen wat er gebeurt. Ten tweede leer je de wetenschappelijke methode. Daarbij leer je hoe je hypotheses en onderzoeksvragen moet formuleren, hoe je die moet toetsen en hoe je onderzoek moet uitvoeren op een wetenschappelijke manier. En hoe je daarover moet rapporteren. Je leert welke eisen er aan een onderzoek gesteld worden en op welke wijze je moet aantonen dat aan deze eisen is voldaan. Aan de andere kant zijn er veel routine klussen in laboratoria waarvoor je geen dijk van een opleiding nodig hebt. Google eens op "Laborant" of "Medisch laborant" in combinatie met "vacature" en/of "opleiding". Ik denk dat je dan een aardig beeld krijgt van wat er aan mogelijkheden is en of er niet iets is wat je zou kunnen gaan doen.

Nee, veel echte onderzoekers bakten er niet veel van op school, zeker als we verder in de tijd terug gaan zoals Einstein en ook Newton drukte het op zijn leven heel mooi uit met de (vertaalde) woorden: "Ik was als een jongen die op het strand speelt en zich vermaakt door een nog mooiere steen of schelp te vinden, terwijl de grote oceaan van de waarheid onontdekt voor mij lag." Maar als je natuurlijk iets nieuws wil uitvinden, zul je eerst op zoek moeten gaan wat er allemaal uitgevonden is, zodat je wel degelijk je eigen theorie zult vinden. Niettemin riep zelfs Stephen Hawking op aan vooral 'niet hoogverstudeerde jongeren' (eigen vertaling om uit te drukken wat hij wel degelijk bedoelde) om zich eens diep te bezinnen over onze foute theorie en voorstelling hoe elektronen rond een kern zouden draaien en zo ontstond ook de snaartheorie: door kernvragen en simpele veronderstellingen van onderzoekers en jongeren die nog niet helemaal geïndoctrineerd waren door het systeem en durfden alles opnieuw in vraag te stellen. Zonder diploma zul je echter weinig betaald worden, en studeren is hoedanook eigenlijk voor iedereen tegenwoordig voor het leven. Wie stopt met studeren, gaat achteruit. PS: Zelf ben ik ook een voorbeeld van een alternatieve denker. Ik was lange tijd een anti_lezer om mij niet te fel te laten beïnvloeden en dat heeft mij heel veel vruchten afgeworpen, maar nu ik er ook daadwerkelijk iets wil mee gaan doen in carrièrevorm de komende 30 jaren, ben ik wél verplicht om de nodige bijkomende diploma's te halen, minstens de studies ervan te volgen om mijn bedenkingen daarbij te maken en mijn generalistische principes daarop toe te passen om ze ook bruikbaar te maken later. Elke onderzoeker heeft vooral geduld, en veel bloed, zweet en tranen nodig... Succes! +je

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100