Hoe kan het oog (wij dus) sterren moeiteloos zien, terwijl een fotocamera hier veel moeite voor moet doen?

Wij hoeven maar omhoog te kijken en zien diverse sterren glinsteren.

Maar een camera moet met een hele lange sluitertijd ingesteld worden. Op statief, en wanneer een standaard lens wordt gebruikt (dus geen zoomlens), dan zullen de sterren wellicht te klein zijn op de foto om ze te zien.

Hoe komt het dat ons oog dit zo gemakkelijk kan zien?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Let op: Ons oog is vooral gemaakt om bewegende beelden te zien en de gebruikte techniek om sterren te zien is dus dat je oog continu heen en weer beweegt om zelf scherpte bij te creëren en zo veel sterren te zien. Bovendien gaat de pupil en een complex mechanisme ook zorgen voor een manuele focus. Als je op een autostrade rijdt met lichten, zul je immers ook geen sterren zien. Een nog erger probleem is de zonsondergang, die zie je met je ogen veel groter dan als je die fotografeert, en ondanks alle wetenschappelijke verklaringen die ik al las over de onderste luchtlagen, lijkt het probleem bizar te blijven. Een moeilijke vraag in dezelfde context is deze van de reflectie van een regenboog, die uiterst zeldzaam lijkt te zijn en dan nog heel anders dan de regenboog een defractie lijkt te zijn in ons 'oog' of voor de 'camera'. Ik verwijs voor deze topic naar: http://www.wetenschapsforum.nl/index.php/topic/179788-vervormde-weerspiegeling-van-regenboog/&utm_source=nieuwsbrief&utm_medium=email&utm_campaign=2012-5 maar dan moet je nog een login wellicht maken, maar het is echt de moeite en wetenschappelijk vrij goed gerepliceerd (inclusief admins). Het antwoord is dus dat we de 'indruk' hebben meer sterren te zien, maar dat wij vele beelden samenvoegen tot een beeld, terwijl het fototoestel maar één beeld aan je geeft. Initieel zien we even 'weinig' sterren, maar hoe langer je kijkt, hoe meer je er ziet, net alsof je de ene foto met telkenmale een andere scherpstelling of focus boven de andere zou voegen. De man ziet trouwens meestal meer sterren dan de vrouw maar dan in meer tunnelzicht en dit komt door het verschil in kegeltjes en staafjes en het feit dat een man sneller naar zwart/wit-overschakelt in het donkere en kan focussen zonder verblind te worden (typische ongevallen 's nachts bij 'regenverblinding' maar dat komt ook met 'ouder' worden).

Het netvlies (de sensor van het oog) heeft circa 126 miljoen zintuigcellen. Een beetje camera heeft 12 miljoen pixels. Dus het oog heeft sowieso al 10 keer meer sensoren dan een camera. Daarnaast heeft het oog ook nog eens een verschil in zwartwit en kleur sensoren terwijl een camera altijd kleur waarneemt. Door de techniek van de sensor gaat hierbij altijd energie verloren. Ik denk dat dit invloed heeft maar weet het niet zeker. Overigens zullen sterren nooit te klein zijn om op een fotografische plaat te zien te zijn. Sterren zijn puntbronnen die zelf licht uitstralen en uiteindelijk zal er na verloop van tijd voldoende licht op de sensor vallen om zichtbaar te zijn. Dat maakt gelijk een voordeel van de camera ten opzichte van het oog duidelijk. Een camera kun je open laten staan en heel lang belichten. De ontvangen fotonen worden dan in de sensor opgeteld en vormen uiteindelijk een beeld. De cellen in het oog kunnen dit niet. Die geven na het ontvangen van een foton een signaal naar de hersenen, resetten zichzelf dan en beginnen van vooraf aan.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Netvlies

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100