De hond stamt af van de wolf, dat weet ik. Maar hoe krijg je uiteindelijk zoveel uiteenlopende rassen?

Een blonde labrador, een terrier, een dalmatier....afijn, er zijn zoveel creaties, hoe komt er uiteindelijk een andere kleur, vorm, vacht?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Eigenlijk is een van de meest drijvende krachten voor de afwijkende vormen van tamme honden inteelt. De rashonden zijn vaak homozygoot voor bepaalde eigenschappen, daardoor komt een ander fenotype erg snel bovendrijven. Door extreme inteelt kun je heel snel een bibliotheek van verborgen eigenschappen blootleggen. Bij een karper met 100 000 nakomelingen kun je al snel wat goudkarpertjes en dergelijke tussen de nakomelingen aantreffen. Als je vervolgens gaat selecteren op die eigenschappen, bijvoorbeeld de korte kaken van bulldogs dan gaan alle nakomelingen deze afwijking vertonen. Eigenlijk zijn de honden dus een product van het selecteren op gewenste afwijkingen na inteelt. Er is natuurlijk ook een component van gewone selectie, als er wolfshonden geselecteerd moeten worden zullen de fokkers gewoon met de grootste, snelste en sterkste honden verder fokken. Dan heb je het over een selectie die je meer met natuurlijke selectie kunt vergelijken. Toegevoegd na 1 minuut: karper met 100 000 homozygote afstammelingen.

Door eeuwenlange selectie op bepaalde uiterlijke en karaktereigenschappen, door hierop door te fokken. Soort versnelde/kuntmatige evolutie dus.

Al duizenden jaren worden honden/hondachtigen en verder terug wolven gehouden door de mens als huisdier. De oude Egyptenaren hielden zelfs hyena's als huisdier. Aanvankelijk zal de mens de dieren waarmee gefokt werd voornamelijk geselecteerd hebben op de mate waarin ze gedomesticeerd konden worden om het houden ervan te vereenvoudigen. Alsmede de functie waarvoor de honden werden gehouden. Werden ze gebruikt voor de jacht, dan zal men eerder met de goede jachthonden willen fokken dan met degene die liever bij het haardvuur bleven liggen. Als je ouderdieren selecteert voordat je ermee gaat fokken, zullen deze eigenschappen vaker voorkomen bij de nakomelingen. Dit had de mens al snel door. Al duizenden jaren voordat de wetten van Mendel over vererving van de genen bekend werd. Veel van de eigenschappen die onze huidige huisdieren vertonen zijn echter ook ontstaan door een toevallige genetische mutatie. Door een genetisch 'foutje' wordt er op een dag in een nest een witte pup geboren ipv de gebruikelijke wildkleuren. De mens vindt dit leuk en gaat doorfokken met deze witte pup. De eigenschap zal komende generaties vaker voorkomen. Als men dan twee witte dieren samen fokken, levert dit dieren op die deze eigenschap in nog grotere mate zal doorgeven. Terwijl in de natuur de eigenschap waarschijnlijk helemaal niet zou worden doorgegeven. Het ontbreken van de wildkleur is namelijk niet echt handig om te overleven en maakt de hond al als pup een gemakkkelijk prooi. De pup zou niet eens de kans hebben gehad tot uitgroeien en voortplanten. Fokt men twee klein uitgevallen honden, dan zal de kans op generaties kleine honden steeds groter worden. Maar denk ook aan eigenschappen als het ontbreken van een staart, gevouwen oortjes, een platte snuit, vaak ontstaan door een 'foutje' en versterkt in de volgende generaties door ermee door te fokken. Maar ook klimaat en milieu zijn van invloed geweest het ontstaan van verschillende hondenrassen. De mens was oorspronkelijk een nomade. Trok men naar warmere gebieden, dan gingen de honden die zij hielden naarmate de generaties verstreken zich daar waarschijnlijk op aanpassen door een dunnere vacht e.d. te ontwikkelen. De laatste 200 jaar ging men zich bij het fokken steeds meer toeleggen op uiterlijke kenmerken en kreeg de mens steeds meer invloed op het ontstaan van verschillende rassen met hun verschillende kenmerken. Kenmerken die door ons in stand kunnen worden gehouden, omdat honden niet meer in het wild hoeven te overleven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100