kunnen geheugen/hersenencellen zichzelf overschrijven zoals een computer?

kunnen je geheugen/hersencellen zichzelf overschrijven?
bijv, heel computertechnisch gezien geheugenplaats 1 staat iets over appels , maar dan verandert iets aan de informatie van appels , gaat het dan geheugenplaats 2 aanmaken om geheugenplaats 1 te overschrijven, of laat het geheugen plaats 1 staan en overschrijft het gewoon met de nieuwe informatie. (als dit kan kan het dit infinitief aantal keer doen?,aangezien een computer het maar een beperkt aantal keer kan doen)

of snijd het gewoon de verbinding af en laat de cel dood gaan en vervangt vervolgens de dode cel met de cel die goede informatie bevat.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het antwoord is min of meer: 'ja'. De hersenen zijn opgebouwd uit cellen, die uitlopers hebben naar andere hersencellen. Daar ontmoeten ze elkaar. Die ontmoetingsplaats is een synaps. De uitlopers heten dendrieten en axonen. Er kunnen soms wel honderdduizend axonen zijn. Lees het artikel in Wikipedia over neurale netwerken. Je ziet dan, dat de werking van hersencel kan worden nagedaan op de computer. Een hersencel blijkt zelf te kunnen rekenen, hij is een miniatuur computer! Als de hersenen op een effectieve manier werken, worden de verbindingen steeds verlegd en aangepast. Dat zou je kunnen vergelijken met een bit-je aan of uit zetten. Het is nog wel duister allemaal, hoe het nou precies werkt. Dus hier ligt nog heel veel onderzoekswerk. Ook in de industrie worden neurale netwerken volop gebruikt. In de militaire industrie wordt er veel geïnvesteerd, omdat men hoopt een elektronische soldaat te kunnen maken.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Neuraal_netwerk

Het is nog wel een mysterieus proces, maar er wordt naar mijn idee nooit echt gewist. Als ik een nieuw telefoonnummer wil onthouden van iemand dan moet ik me enige tijd concentreren op de naam en het nummer. Als ik het dan enige tijd ook daadwerkelijk gebruik en intik, gebruik ik allerlei nieuwe verbindingen. Het is moeilijk om dingen te onthouden die volkomen nieuw zijn, zoals namen die je nog niet kent. Heet iemand echter Jeroen of Klaas dan is het een stuk makkelijker de naam te onthouden. Ik gebruik dan dus eigenlijk een aantal al actieve cellen en verbindingen om de naam Jeroen te onthouden, dus het is sowieso niet slim om een record te overschrijven zoals een computer zou doen. Op een of andere manier zijn de dingen beter verankerd naarmate we ze langer hebben opgeslagen. De eerste Jeroen die we kennen blijft wat dominant, maar we kunnen er gewoon een nieuwe persoon en telefoonnummer aanhangen, af en toe wat herhalen. Het nummer bekijken, opschrijven ezelsbruggetje verzinnen, gebruiken om te bellen etcetera. Je hebt dan dus eigenlijk een nieuw netwerkje aangelegd, dat door het gebruik steeds beter zal gaan functioneren. Het oude nummer zal in onbruik raken, maar blijft altijd nog op de achtergrond aanwezig. Ruimte is geen probleem, want het aantal beschikbare cellen is enorm groot, maar als je rekent hoeveel netwerkjes je kunt maken met zoveel cellen en weinig regels over hoe die verbindingen moeten lopen, dan is dat zo goed als oneindig. De oude informatie is echter van zeer groot belang om weer nieuwe informatie te kunnen vastleggen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100