Bij het horen is het zo dat de ene mens de ene toonsoort beter hoort dan een ander. Bestaat er ook zoiets voor het reukvermogen van de mens?

Ik stel deze vraag omdat mijn vader de hyacinthen in hun huis amper ruikt, terwijl ik stijl achteroversla van de bedwelmende geur.
Mijn vader ruikt nog steeds het "nieuwe" hout van het dak, terwijl mijn moeder en ik dat niet ruiken.

Om het verhaal nog aparter te maken: Mijn moeder meldde dat ze mieren rook. Na even zoeken vonden we inderdaad een verzameling mieren in huis.

Nu vroeg ik me dus af of wat voor het gehoor geldt (verschillende toonhoogtes) ook voor de reuk geldt, verschillen in reukgolven of hoe je het ook noemen wilt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je reukvermogen bestaat uit het detecteren van geurmoleculen (die zich in de ruimte verspreiden), niet van golven. Maar dat terzijde. Als ik bananenvla eet, smaakt dat voor mij niet naar banaan. Mijn "bananensmaak" reageert dus op andere stoffen dan bij bv. mijn dochter. De smaak van aardbeienvla vind ik heel goed de aardbei treffen. Voor mijn dochter is het bij banaan en aardbei precies omgekeerd. Voor elke geurstof heb je een aantal geurreceptoren in je neus. De verhouding van die receptoren bepaalt wat je sterker en minder sterk ruikt. (Hyacint slaat mij ook steil achterover.)

Ja dat kan. Je hebt zelf hoogevoelige mensen die extra goed kunnen ruiken. Zo kan ik als ik ergens binnenkom vrijwel meteen ruiken wat ze gegeten hebben etc.

Volgens mij klopt dat idd. Mijn dame warmt af en toe appelflappen op in de oven, maar om ze te kunnen ruiken als ze warm zijn, moet ze dicht bij de oven staan, terwijl ik ze in een naburige kamer al ruik. Maar het verhaal gaat niet voor alle geuren op, bij sommige luchtjes ruikt mijn dame ze weer eerder dan ik. Die mieren, een zuur luchtje?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100