Wat is de biologische verklaring voor lachen en huilen?

Een goede lachbui kan je moeilijk tot niet stoppen. Dus reken ik het tot het autonome zenuwstelsel, en niet weer een raar menselijk verzinsel. Klopt dit? En waarom lachen dieren dan niet?

Net als huilen trouwens, maar die vraag is al gesteld.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je ziet bij chimpansees ook wel iets dat op ons lachen lijkt; als een gevaar geweken is ontbloten zij nog hun tanden en steken dan soms hun hand voor hun mond en maken ook wel 'hihi' geluiden terwijl zij schokschouderen. Mijn jonge kat springt met rare stijve poten door het huis als hij ergens van is geschrokken wat later toch niet zo gevaarlijk bleek. Dat is natuurlijk geen lachen maar ik denk ook een overgangsreactie. Ik denk dat lachen een overgangs-reactie of misschien zou je het beter een -katalysator noemen van een situatie met veel stresshormoon naar een lichamelijke toestand van betrekkelijke rust. Lachen maakt endorfinen vrij als ik me het goed herinner en het maakt duidelijk de spieren los die in een stressvolle situatie altijd nogal gespannen zijn. Katten lachen dan wel niet maar ik kan me voorstellen dat het rondspringen met stijve poten een soortgelijke functie vervult. Ik ben helaas geen neuroloog of bioloog of zoiets maar postbode; als ik dat was zou ik het graag onderzoeken, daarom +1 voor je vraag.

Het is in beide gevallen een ontlading van energie... Dat ze verschillend zijn, laat zich ook zien in de uitwerking van de twee... De een ontstaat op een andere manier dan de andere... Lachen ontstaat door release van spanning, angst valt weg en dan schudt het tot de energie weg is... Huilen is een release van bezit, je verliest iets, er sterft iets in je... Dat zijn andere schudbewegingen en daarbij laat je los... tranen is het smeermiddel van het loslaten... De manier van van loslaten is autonoom... en geen verzinsel, want het is universeel, voor alle leden van het menselijk ras... Dieren accumuleren geen angst en laten als vanzelf los, dus daarom hebben dieren dat niet... Het denken is de oorzaak van die emoties... Alle emoties overigens...

Lachen ontwapend vanuit de oertijd is dit een teken dat gevaar geweken is en daarom is het ook zo aanstekelijk. Het helpt om dreigende situaties of een dreigende situatie om te zetten in een afnemende dreiging..het is van oudsher een veilig signaal en geeft ook een band tussen de lachers dus heeft ook een grote sociale functie. Lachen is ouwens erg goed voor de gezondheid: het versterkt ons immuunsysteem. Eens goed lachen is zelfs een supergezonde vorm van lichaamsbeweging: je ademt diep in, zet een heleboel spieren aan het werk, stimuleert je bloedsomloop en verlaagt je bloeddruk. En je raakt er een heleboel opgekropte negatieve emoties door kwijt. Huilen heeft vele betekenissen..een klein kind (baby) geeft zo aan dat het hulpeloos is en wij zijn daar gevoelig voor de gaan we met eten aan de haal of we zorgen ervoor. Je kunt ook van geluk huilen dit is een uiting van het onvermogen dat wat je overkomt goed te kunnen verwerken, teveel prikkels. Huilen bij oudere kinderen en volwassene is om hulpeloosheid aan te geven..je hebt zelf de situatie niet meer in de hand en toont zo je onmacht..de mens is hier gevoelig voor dus biedt over het algemeen hulp aan de persoon die verdriet uit... Huilen en lachen zijn twee emoties die dicht bij elkaar liggen omdat grotendeels hiervoor de zelfde spieren voor gebruikt worden en het beide een vorm van ontlading is. Diverse diersoorten huilen en/of lachen ook alleen is dit niet altijd te zien in de expressie die wij kennen...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100