Interpreteren onze hersenen geluid op dezelfde manier? Horen wij wel allemaal het zelfde?

Afgezien van doof of minder doof zijn, en afgezien van bijvoorbeeld muzieksmaak: horen wij eigenlijk wel allemaal het zelfde? Interpreteren onze hersenen geluid op dezelfde wijze?

Dit vraag ik mij af omdat ik soms intro's heel erg op elkaar vind lijken terwijl een ander dan niet snapt waar ik het over heb, zelfs niet als ik ze laat horen. Dit kan er natuurlijk op duiden dat ik bijvoorbeeld meer op ritme let en een ander meer op toonhoogte. Of is er echt een verschil in hoe onze hersenen geluid interpreteren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er spelen hier verschillende dingen; muziek is wel geluid (hoewel voor muzikaal onderlegde mensen bladmuziek ook kan klinken terwijl er van geluid geen sprake is), maar zo'n specifieke vorm van geluid dat je ze niet zonder meer onder een noemer kan brengen. Voor een muzikaal mens kan een intro op een viool gespeeld sprekend lijken op het zelfde op een piano gespeeld of kan de muzikale mens horen dat de jazz versie van de Wedding March het zelfde stuk is als dat plechtige stuk gespeeld op een kerkorgel. Minder muzikale mensen vinden twee intros die allebei op een klavecimbel worden uitgevoerd misschien sprekend op elkaar lijken terwijl er verschillende melodieën worden gespeeld. Verder kunnen niet muzikale geluiden ook heel andere associaties oproepen; het kind wat bij zijn vader op de motorfiets mocht zitten ervaart het geluid van een motorfiets natuurlijk heel anders dan het kind wat door een motorfiets is overreden. Waar de een een mus onder de dakpannen hoort, hoort de ander beslist een rat die zich toegang heeft verschaft tot de zolder. Wanneer en waar je geboren bent maakt uit of je in het geluidsfragment een stukje Pink Floyd hoort of Duitse Stuka's en zelfs dat laatste klinkt voor verschillende mensen zeer verschillend.

Nou, één ding weet ik wel en dat is dat kinderen meer hoge tonen horen dan volwassenen. En dan is er nog zoiets als een absoluut gehoor; dan hoor je meteen of een toon 'vals' is.

Ik ben geen wetenschapper die het onderzocht heeft natuurlijk, maar weet wel dat jouw hersenen uniek zijn in hun invulling, net als bij ieder ander. Niemand heeft dezelfde interesses, creativiteit, kennis etc. Hoe meer je bijv. leest hoe meer het ' taalgebied' in je hersenen ingevuld wordt en hoe vaker je leest hoe sneller alles weer kan worden opgeroepen uit je hersennetwerk. Daarom zal iedereen weer anders interpretteren wanneer hij iets hoort. De woorden blijven hetzelfde die je hoort, maar jouw hersenen bepalen 'hoe' jij het hoort. Is je taalgebied goed ontwikkeld zal jij eerder moeilijke woorden begrijpen en meenemen in wat je hoort. Begrijp je niet waar het over gaat omdat je woorden niet begrijpt, dan haal je je schouders op en denkt; "het zal wel". Jij zult dan misschien geen waarde hechten aan wat je 'gehoord'hebt, een ander zal door hetzelfde dan kwaad, blij of opgewonden zijn, omdat hij het anders heeft gehoord. Met muziek is het hetzelfde. Iemand met kennis van muziek, zal heel anders luisteren en meer horen waar valse tonen zitten omdat hij/zij getrainde hersenen heeft en het direct hoort omdat het stoort in hoe zijn hersenen verwachten te horen. Daarom denk ik dat de tonaties vooral anders gehoord worden of bij de één wel en bij de ander niet opvallen.

Ik ben zeker geen specialist, maar ik weet wel dat men nog niks (of bijna niks) weet over de manier waarop onze hersenen zaken interpreteren. Men heeft namelijk enkele jaren geleden ontdekt dat elke prikkel als een zelfde elektrisch signaal in de hersenen toekomt. Ik weet niet of er ondertussen al andere ontdekkingen gedaan zijn, die dat misschien tegenspreken ofzo, maar op dat moment wist men ook niet hoe de hersenen, behalve op de plaats waar het signaal toekomt, kon omzetten naar wat een signaal precies betekent. Een van de weinige mysteries die er blijkbaar nog bestaan :)

Sommige mensen met autisme, niet allemaal gelukkig, kunnen geluiden van heel ver weg horen, alsof het vlak in de buurt is. Ook hele zachte geluiden in de directe omgeving kunnen zij als zeer hard en storend ervaren. Dat heeft te maken met het verwerken van prikkels in de hersenen. Ik denk dus, maar ben niet een deskundig wetenschapper, dat we niet allemaal hetzelfde horen; in ieder geval, dat onze hersenen niet allemaal geluid op dezelfde manier interpreteren.

Eigenlijk moesten we een tijdje met elkaar de hersens kunnen ruilen, dan zouden we waarschijnlijk constateren,dat niet alleen geluid, maar ook kleuren, geuren en gevoel door een ander heel anders geinterpreteerd worden, dan door jezelf! Dat vermoeden althans heb ik, maar zolang de mogelijkheid tot ruilen nog niet mogelijk is, is dat niet te bewijzen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100