hoe groot is de minimum zwaarte kracht van een zwart gat

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De theoretische minimum massa voor een zwart gat is de planck-massa, namelijk 2,17644×10^−8 kg of 21,7644 µg. Echter als er een zwart gat zou zijn met deze massa, dan zouden we dit, realistisch gezien, nooit kunnen detecteren vanaf de aarde. Ook zouden we er geen verklaring voor hebben. In de praktijk wordt een zwart gat namelijk gevormd door het in een storten van ster met een massa groter dan de Tolman-Oppenheimer-Volkoff limiet. Dit is 1,7 tot 2,7 keer de massa van de zon. Iets wat we wel kunnen waarnemen. Het kleinste zwarte gat wat tot nu toe is gevonden is 3,8 keer de massa van de zon. En al die massa is in een gebied gepropt met een diameter 24.14016 kilometers. (XTE J1650-500)

Bronnen:
http://chandra.harvard.edu/photo/2003/bhspin/
http://en.wikipedia.org/wiki/Tolman-Oppenh...
http://prd.aps.org/abstract/PRD/v74/i8/e084004

ca. 4x de massa van onze zon, daaronder kunnen ze niet ontstaan. Toegevoegd na 9 uur: Overigens lees ik hieronder dat niets uit een zwartgat kan ontsnappen, dat klopt niet, er zijn zwartegaten bekend die straling uitzenden, dus er kan weldegelijk iets ontsnappen.

Ongeveer een biljoen keer die van op aarde; [quote=http://www.astro.uu.nl/~strous/AA/nl/antwoorden/zwarte-gaten.html] Zwaartekracht trekt naast massa ook licht aan, dus als licht door de horizon het zwarte gat in gaat is het ook verloren, net als alles dat door de horizon gaat. Niemand weet hoe de massa in een zwart gat er uit ziet, maar zelfs als het de vorm had van een perfecte spiegel en het licht meteen weer omhoog kaatste, dan nog zou het licht niet aan het zwarte gat kunnen ontsnappen. Het zou wel omhoog gaan, maar steeds minder snel (in zekere zin - de tijd zelf wordt vreemd in hele sterke zwaartekracht), tot het uiteindelijk omdraaide (nog steeds binnen de horizon) en dan weer terug viel, net als wanneer je een steen omhoog gooit. Dit klink waarschijnlijk vreemd, want we zien licht nooit ombuigen en terugkomen, maar dat is omdat de zwaartekracht op de Aarde en de Zon en overal in het Zonnestelsel nog véél te zwak is om licht flink te beïnvloeden. Als je de Zon samenperste tot het een zwart gat werd, dan zou de zwaartekracht aan het oppervlak ongeveer een biljoen keer zo sterk zijn als op Aarde, en dan zou het de ontsnapping van licht kunnen voorkomen. Elk willekeurig voorwerp kan in een zwart gat veranderen als je het voldoende sterk samenperst. Hoe klein de diameter van het voorwerp moet worden voor het een zwart gat is heet de schwarzschilddiameter en is (in het simpelste geval) evenredig met de massa van het voorwerp. De schwarzschilddiameter van iets met de massa van de Zon is 5,9 km, dus je zou de Zon moeten samenpersen tot die kleiner was dan 5,9 km om die in een zwart gat te veranderen. De Aarde zou je tot 1,8 cm moeten samenpersen, en een mens tot een grootte veel kleiner dan die van een atoom. De schwarzschilddiameter is ook de diameter van de horizon van een zwart gat, dus een voorwerp wordt een zwart gat als het samengeperst wordt tot in zijn eigen zwart-gathorizon. [/quote]

Die vraag is fout gesteld. Een zwart gat kenmerkt zich doordat er, gerekend vanaf het middelpunt een straal R is aan te wijzen waarbinnen de aantrekkingskracht zó sterk is, dat niets er meer aan kan ontsnappen, ongeacht de snelheid waarmee het begint, zelfs geen licht. En aangezien licht de maximale snelheid heeft (nl. de lichtsnelheid) betekent dat dat er niets kan ontsnappen. De massa van een zwart gat kan alle waarden aannemen. Echter niet, wanneer het zwarte gat ontstaat uit een onder zijn eigen zwaartekracht instortende ster. Dan geldt er een minimaal waarde van enkele malen onze zonnemassa.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100