Is het ons bekende universum zelf een onderdeel van wat groters?

Hoe kan men er achterkomen dat het ons bekende universum (met miljardxmiljard zonnestelsels) weer een ander onderdeel is van iets groters?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Niemand weet het. Alles wat we zien is een onderdeel van iets groters. Onze nieuwsgierigheid heeft dat door de eeuwen heen altijd willen onderzoeken, en zo is Amerika ontdekt, en de sterren, en het heelal. Verder kunnen we (nog) niet kijken. Stel, er is buiten het helaal niets, dan kan ons brein dat niet bevatten omdat iets altijd onderdeel is van iets groters. Is dat niet zo, dan wordt het brein gek en blijft desondanks vragen: wat is dat niets? Waar bestaat het uit, hoe ziet het eruit, hoe groot is het, (hoe) kun je daar komen? Allemaal vragen met als antwoord: dat kan niet, want het is niets. Het is geen vaste stof zoals steen, want steen is iets. Het is ook geen leegte, want daar zou je doorheen kunnen reizen met een ruimteschip, en dan is er toch iets: namelijk jij en je ruimteschip reizende door niets, nergens naartoe. Er is dan niets om doorheen te reizen met je ruimteschip, want er is geen afstand om te overbruggen, want niets heeft geen grootte, het ruimteschip komt niet vooruit. Ik probeer me nu dus het niets een voorstelling te geven, maar dat kan niet omdat het niets is. Het brein *blijft* de vraag stellen wat niets is, en probeert zich een voorstelling te maken van niets. En het brein wordt een beetje duizelig... :-) Als we toch bezig zijn, misschien is het heelal wel oneindig groot, en zijn er in die leegte meerdere plekken zoals ons eigen gedeelte waar een big bang is geweest en sterren zijn ontstaan. Dat is ook niet te bevatten, en als je je die oneindigheid voorstelt word je nog duizeliger. Ons brein zegt: oneindig groot, dat kan niet! Iets heeft altijd een grootte. Maar nu iets waardoor het wel te bevatten is... Het spel Pac Man (en ook Snake): het poppetje loopt door een ruimte met beperkte grootte: het beeldscherm. Als het poppetje het speelveld links verlaat, komt hij aan de rechterkant weer binnen. Raar, maar te bevatten: aan het 2D speelveld is een extra dimensie toegevoegd. Dat kan met het heelal misschien ook. Je reist alsmaar rechtuit in de oneindigheid en komt uit waar je je reis begon! De Hubble telescoop kijkt enorm ver en maakt een foto van de geboorte van ons eigen sterrenstelsel? Wow... dimensies... Men dacht ook ooit: de aarde is plat, maar nu we weten dat ie rond is kunnen we met een vliegtuig rechtdoor vliegen en uitkomen op het punt waar we begonnen zijn.

Dat weten we nu nog niet. Onze technische mogelijkheden (radiotelescopen en ruimtereizen) zijn nog te beperkt. Misschien dat we ooit nog eens technieken kunnen ontwikkelen waarmee we het te weten komen. Ik maak het jammer genoeg niet meer mee. Maar bijzonder is het wel.

Aangezien het ons bekende universum effectief alles bevat wat we kennen, is het lastig om te zeggen of het wel of geen onderdeel is van wat groters. Bovendien is deze vraag lastig te beantwoorden omdat niet per sé duidelijk is wat er bedoeld zou worden met de term "wat groters". Als je bedoelt te vragen of er een groot universum is, waar het voor ons zichtbare universum slechts een deel van is (oftewel, voorbij waar wij kunnen zien gaat het universum onverminderd door), is het zeer waarschijnlijk dat dit inderdaad het geval is. Het is hoogstwaarschijnlijk (tot het zekere toe) dat het uitzicht dat wij genieten op het universum niet bijzonder is, maar bij vergelijking identiek voor alle locaties in het universum. Dit zou betekenen dat een sterrenstelsel op de grens van het voor ons waarneembare niet alleen stelsels zou kunnen zien in onze richting (waar wij op de grens van het zichtbare voor zitten), maar ook in de tegengestelde richting - stelsels die wij dus niet kunnen waarnemen. Ook zijn er indicaties van aanwezige massa buiten ons gezichtsveld, dat we kunnen concluderen uit effecten van zwaartekracht op stelsels die zich wel binnen ons gezichtsveld bevinden. Als je bedoelt te vragen of er "buiten" ons universum nog iets is, dan kom je in een gebied waar met onze huidige kennis niets over te zeggen is. Het is mogelijk dat ons universum daadwerkelijk het enige universum is. Het is mogelijk dat ons universum slechts een van de vele is in een multiversum, als een zeepbel in een bubbelbad. Het is een mogelijkheid dat een universum ontstaat vanuit een ander universum door catastrofale gebeurtenissen (als bijvoorbeeld het ontstaan van een zwart gat, of als gevolg van een scheuring in het universum zelf, dat zich op die manier opsplitst). Het probleem hiermee, is dat het niet bekend is hoe je het verschil zou moeten herkennen tussen deze verschillende mogelijkheden. Er is dus, op basis van ons huidig kennisniveau, geen manier om te bepalen welke van de mogelijke scenario's (en er zullen er meer zijn dan enkel degenen die ik hier genoemd heb) waarschijnlijker zijn dan anderen.

Dat weten we nog niet zeker, maar ik denk van wel

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100