Komt de kosmische achtergrondstraling overal vandaan uit alle richtingen?

Of gaat de CMB voornamelijk van ons vandaan en volgt het de sterrenstelsels die ook voornamelijk van ons vandaan gaan evenals de aarde van hen? Maw verschuift alle CMB rood?

Ik vermoed overigens dat ze alle kanten uitgaan dus ook naar de aarde toe, want hoe anders kan men de golflengte meten. Maar als dat zo is, kunnen golven elkaar dan niet doven of versterken door interferentie waardoor ook 'verdichtingen'in het heelal waargenomen worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

CMB komt uit alle richtingen naar ons toe, anders zouden we het niet detecteren. Er is natuurlijk ook CMB die niet in de richting van de aarde beweegt en die nemen we dus niet waar. Overal in het heelal zijn CMB-fotonen in alle richtingen onderweg, totdat ze ergens geabsorbeerd worden. De fotonen die wij hier op aarde met onze meetapparatuur absorberen hadden even daarvoor een roichting naar ons toe. Maar de bron van de CMB, dat is het ondoorzichtige heelal van vlak voor de ontkoppeling (380.000 jaar na de oerknal) beweegt van ons af. Net zoals iedere straling die van een van ons af bewegend object komt, is deze roodverschoven door het Doppler-effect. Omdat de bron met bijna de lichtsnelheid van ons af beweegt is de roodverschuiving extreem groot. Zo groot dat de straling, die oorspronkelijk een piek had in zichtbaar licht, nu een piek heeft in het microgolfgebied. NB. er wordt wel gezegd nee dat komt niet door het Dopplereffect, dat komt door de uitdijing van de ruimte. Maar als je dit gaat uitrekenen met de Doppler-formules of met de uitdijingsformules, dan komt er hetzelfde uit. M.a.w. het doet er niet toe hoe je het noemt. De CMB is extreem isotroop, d.w.z. uit iedere richting komt evenveel straling. Pas met zeer nauwkeurige apparatuur aan boord van ruimtesondes is anisotropie waargenomen. Uit die anisotropie kunnen we de verdichtingen van materie in het vroege heelal afleiden. De verdichtingen in de CMB vinden dus hun oorsprong in verdichtingen van materie in het vroege heelal en worden niet veroorzaakt door interferentie. Er is echter ook anisotropie die wordt veroorzaakt door de beweging van de aarde. Deze is gemakkelijk te herkennen omdat het bipolaire anisotropie is. Dus in één richting ietsje meer en in de tegenovergestelde richting ietsje minder. Dat is verder weinig interessant maar moet je wel rekening mee houden als je de verdichtingen in het vroege heelal wil bestuderen.

De Kosmische Achtergrondstraling is een residu van de oerknal. Inmiddels is deze afgekoeld tot circa 5 graden Kelvin en hij koelt nog steeds verder af. De verdeling is praktisch gezien constant en de fluctuaties in de temperatuur zijn zo klein dat je wel hele nauwkeurige instrumenten moet hebben om een verschil te meten. En hij (of is het zij?) komt van alle kanen even gelijkmatig op ons af.

de CMB is ongelooflijk gelijk verdeeld, het plaatje van NASA (http://apod.nasa.gov/apod/ap110321.html) laat veel kleurverschillen zien, maar bedenk dat dit om hele kleine verschillen gaat. Het omcirkel gedeelte is een kouder stuk, waar nog veel discussie over gevoerd wordt of het noemens waardig is of niet. De CMB is overal om ons heen. Het is een onderdeel van overal waar je kijkt. Het gaat dan ook niet van ons weg, maar de frequentie wordt steeds lager (uitgerekter, want het universum zet uit). Het is gevonden met een zeer beroemd, maar mislukte, radiotoren. (https://en.wikipedia.org/wiki/Discovery_of_cosmic_microwave_background_radiation). De heren wilde oorspronkelijk radiosignalen opvangen, maar vonden een brom in hun apparaat. Die wilde maar niet weg.... Naarmate je verder weg van aarde gaat, zal ook de CMB een roodverschuiving krijgen zoals alle EM-straling.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100