Waar eindigt een zwart gat?

Als nou eens een ruimtesonde in een zwart gat zou vliegen wat gaat er dan gebeuren met het ding?
Is het gewoon zoals in de ruimte, of draait hij in het rond of iets anders?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Eigenlijk weet niemand wat er nou precies gebeurt als je in een zwart gat geraakt! De één denkt dat het een poort of wormhole is en dat je als je erdoorheen vliegt ergens anders in het universum weer opduikt. De ander denkt dat je er in verpletterd wordt door de enorme zwaartekracht! En dan kan het ook nog zo zijn dat je Als je er in bent de tijd voor je gevoel stil staat, en dat je er voor je gevoel jaren over doet om dan uiteindelijk verpletterd te worden! Maar het is nooit feitelijk bewezen wat er gebeurd!

Moeilijke vraag, er zijn er namelijk nog geen teruggekeerd vanuit een zwart gat ;-) Simpel uitgelegd is de hoeveelheid en dichtheid materie in een zwart gat zo groot dat er niets meer is, ook geen licht bijvoorbeeld. Als iets in een zwart gat binnenvliegt dan wordt de druk op het object zo groot dat deze zal uitzetten, gevolgd door een implosie en totale vernietiging. Er zal letterlijk niets meer overblijven. Ooit zijn er sondes in zwarte gaten gestuurd, maar die hebben nooit nog iets van zich laten horen. Zwarte gaten slokken alles op.

Eerst zou die ruimte sonde als in een draai kolk er om heen cirkelen en dan steeds dichter er naar toe daar zal de zwaarte kracht al zo extreem zijn dat alles in elkaar ploft , daarbij zou de tijds beleving gewoon zijn maar in werkelijkheid vertraagt althans van uit onze referentie dan vroeger of later er in ( uit die spiraal is geen ontsnappen mogelijk ) dan wordt een object zo groot als de aarde samen gebald tot zeg tot 1 procent van z'n omvang . Als je dan nog van een object zou kunnen spreken . Een zwart gat lijkt op een stofzuiger , of eigen lijk meer op het afvoer putje in het bad , waar rondom in allerlei spiralen (banen ) die steeds verder vernauwen en uit eindelijk het gat in gaan en dat gaat maar door , misschien wel hele zonnestelsels verdwijnen er in .

Gedurende de val van een ruimtesonde in een zwart gat wordt hij eerst door de enorme zwaartekracht opgerekt en daarna uiteen-gerekt. Na het passeren van de waarnemingshorizon wordt hij zeer snel geplet in de singulariteit (een punt met oneindig klein volume en oneindig grote dichtheid) waar ruimte en tijd ophouden te bestaan. Onze gewone natuurkundige wetten zijn daar niet meer geldig. Welke processen zich daar allemaal voordoen in de buurt van de singulariteit is voor de huidige exacte wetenschappen nog volkomen onbekend. De sonde op zich bestaat dan niet meer maar is een geworden met het zwarte gat. Gezelligheid heeft zijn grenzen.

Hoe zwaarder een voorwerp, hoe meer aantrekkingskracht het heeft. Dat is het basisprincipe Het zwart gat heeft helemaal niets met een gat te maken, maar het feit dat licht er niet zou kunnen van ontsnappen. Het zwart gat stuurt geel licht uit en kan men het niet zien. Vandaar zwart gat. Daarom moet het hier gaan om een zeer zwaar object, dat voor ons de mens niet te vatten is. De theorie spreekt over een ster die is geexplodeerd waarvan de kern heel hard is bijeen gedrukt, Hierdoor is er heel veel massa samengedrukt tot een klein volume. Hierdoor heeft dit object een zeer grote aantrekkingskracht. Naarmate het meer en meer materie aantrekt wordt het alsmaar zwaarder en zwaarder. Hierdoor wordt de aantrekkingskracht ook groter en groter. Dit is een procedure die maar verder en verder gaat. Tot op een moment dat zelfs licht wordt aangetrokken. Licht wordt meer en meer afgebogen. Nog meer materiaal wordt aangetrokken en de aantrekkingskracht wordt nog groter, tot op het moment dat het licht zodanig afbuigt dat het niet meer kan ontsnappen uit de omgeving van het object. Een zwart gat is ontstaan. Dit is een summiere uit leg Als men nu een zwart gat nadert, dan gaat men de aantrekkingskracht beginnen te voelen. Nog niets is er aan de hand want men kan nog altijd ontsnappen. Naarmate men dichter komt gaat men ook het punt van no return gaan naderen. Het lijkt wel een horizon, want het punt naar waar dat het licht afgebogen wordt naar het object, is ook het punt vanwaar je niet meer kunt ontsnappen van het zwart gat. Wat er dan gebeurd kan je vergelijken met wat er gebeurd als je een waterstraal van een hoogte laat vallen. Het eerst water dat uit de kraan komt zal door de aantrekkingskracht steeds sneller naar beneden vallen gevolgd door het andere water. Op een bepaald moment zal het eerste water zo snel gaan dat het loslaat van het overige tragere water. Dit is het moment dat er druppels worden gevormd onderaan een waterstraal. Dit procede herhaald zich steeds. Dit is ook wat er gebeurd met de capsule. Het voorste gedeelte zal harder worden aangetrokken dan het laatste deel waardoor het wordt uitgerokken. Hier zullen geen druppels onstaan maar word alles uiteen getrokken om tenslotte op het oppervlak terecht te komen en zo een toevoegen zijn tot het gewicht en de aantrekkingskracht van het zwart gat. Het gaat hier over veel theorie die nog niet bewezen is omdat onze wetten hier op aarde niet van toepassing zijn en er nog geen ZW gat is ondekt

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100