Wat was het technische verschil tussen een Duitse V1 en een V2 raket?

en waar vandaan werden ze afgeschoten ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De V1 was een ± 8 meter lang onbemand vliegtuig, dat met een katapultinstallatie werd gestart. De motor was een pulserende straalmotor, de brandstof benzine. Wanneer een vooraf bepaalde afstand (maximaal 300 km) was afgelegd, dook het wapen omlaag en explodeerde. Vanaf juni 1944 werden in totaal zo'n 8000 V1's naar voornamelijk Londen gelanceerd, waarvan er zo'n 2400 hun bestemming bereikten. Ook op Antwerpen werden V1's gericht. De V2 was een ± 14 meter lange raket. De startmotor werkte op vloeibare zuurstof en alcohol. Na de start volgde het wapen een ballistische baan. Vanaf september 1944 werden in meer dan 3000 V2's gelanceerd naar doelen in Engeland en België. Meer dan de helft is op of nabij het doel neergekomen. Uit de V2 werd de Wasserfall-raket ontwikkeld, die ten onrechte wel eens V3 wordt genoemd maar deze aanduiding nooit officieel kreeg toegekend.

De V1 raket was een lange afstandsraket met als doel de VS en de USSR vanaf één basis te kunnen bereiken. Echter bleek bij de testen dat deze raket niet stabiel was en in vrijwel alle tests omviel, of na een paar meter hoogte terug viel op de grond. De V2 moest een verbeterde versie worden van de V1. Zover is het echter nooit gekomen...

De V1 was het eerste zogenaamde V-wapen en een Duitse uitvinding uit de Tweede Wereldoorlog. In feite was de V1 de eerste aanzet voor het latere kruisvluchtwapen. Het toestel was uitgerust met een explosieve lading in de neus en vloog door middel van een primitieve straalmotor aandrijving en een simpel geleidingssysteem op eigen kracht naar zijn doel. De eerste testvluchten vonden eind 1941 en begin 1942 plaats vanaf Peenemünde. In juni 1944 hebben zelfs bemande testvluchten plaatsgevonden om de mogelijkheid van zelfmoordmissies te onderzoeken, maar die zijn niet in praktijk gebracht. De meeste lanceringen vonden plaats vanuit Frankrijk en West-Nederland. Later, in december 1944, plaatste men nog een aantal installaties in Oost-Nederland. Deze waren gericht op Antwerpen vanwege het Ardennenoffensief. De V2 was de eerste onbemande geleide ballistische raket. De A-4 (Aggregat 4), later hernoemd in V2, was de opvolger van de V1. Als brandstof voor de hoofdmotor fungeerden methylalcohol en vloeibare zuurstof. De brandstofpompen liepen op waterstofperoxide ("T-stoff") en natriumpermanganaat ("Z-stoff"). Voor de lancering van V2’s naar Engeland vanuit vaste lanceerplaatsen werden in 1943 en 1944 in noord Frankrijk enorme bunkers gebouwd. Hiervoor gebruikte men 40.000 krijgsgevangenen en dwangarbeiders. Zesduizend van hen begonnen bij het stadje Eperlecques waar de uitgraving begon voor het latere Watten "blockhaus" en de rest bij Saint Omer en Wizernes. Een andere V2 lanceerbunker stond bij het stadje Sottevast vlakbij Cherbourg. Omdat deze plaatsen zwaar werden gebombardeerd, zijn er nooit V2’s uit verschoten.

De V1 en de V2 zijn hier al goed beschreven, maar er was ook nog een plan voor de V3. Dat moest een soort supergroot kanon worden waarmee vanuit Frankrijk op Londen kon worden geschoten. Het idee is later nog opgepakt door Saddam Hoessein.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100