Astronomie

Onze ruimtetijd blijkt gekromd te zijn door de materie. Maar als ik het voorbeeld neem van bijv. een lijn op een bol dan blijkt die dus krom te zijn. Maar stel je graaft onder de grond door, dan heb je in de bol toch een rechte lijn kunnen maken. Maar is zoiets ook mogelijk op de 4 dimensionale ruimtetijd? Ik noemde wormgat, maar misschien is dat alleen toepassing voor tijdreizen?

Subatomaire deeltjes zijn onderhevig aan kwantummechanische effecten. Maar stel je zoomt heel ver uit en beschouwt het universum als het ware vanuit een waarnemende reus. Zal hij dan dergelijke effecten kunnen meten of is dat echt slechts voorbehouden aan elektronen en fotonen etc? Of kunnen sterren etc vanuit een ander veel groter perspectief zich ook zo gedragen?

Misschien dat de new horizons nog een andere planetoïde gaat ontmoeten, maar waarom is niet gekozen om die satelliet in een baan om pluto heen te laten draaien? Dan krijgen ze nog meer informatie en kan misschien zelfs een landertje erop worden gezet net als bij die komeet waar vorig jaar de rosetta en philae naar toe zijn gestuurd?

De new horizon is bijna bij pluto. Nu blijkt de afstand van de aarde tot pluto gemiddeld zo'n 5 miljard km te zijn. Maar aangezien hij enkele rondjes heeft gemaakt en bijna tien jaar onderweg was zal de afgelegde afstand wel veel meer zijn, maar hoeveel?