Astronomie

Misschien een voor de hand liggend antwoord.

Maar stel een ver verwijderd sterrenstelsellicht buigt gewoon heel vaak af.

Ik moet hierbij even denken aan de statistische verdeling (van Boltzman?) waarbij de kans dat een deeltje via een driehoeksvorm uiteindelijk niet recht naar beneden komt maar uiteindelijk diagonaal de minst waarschijnlijke positie verkrijgt (helemaal rechts of links).

Mijn excuses aan de echte bèta mensen voor de vergelijking, maar die kwam even in me op ter verduidelijking(hoop ik).

Kan het dan zo zijn dat als licht er 100 jaar over gedaan heeft de absolute afstand tot die ster uiteindelijk 105 lichtjaar is of zelfs het dubbele. Of is een dergelijke voorstelling van zaken geheel bezijden de werkelijkheid?

Of is spreken over absolute afstanden ic een precaire voorstelling?

Of zijn er al grote verschillen ontdekt bij sterren(stelsels)?

300.000 jaar na de oerknal verbonden de elektronen zich met de protonen (en neutronen) om vervolgens waterstofatomen mee te vormen. Het aantal vrije elektronen werd daardoor aanzienlijk verminderd.

De theorie luidt dan dat de fotonen na recombinatie minder werden verstrooid door de elektronen waardoor het heelal doorzichtig werd.

Nu vind er ook verstrooing plaats in onze atmosfeer van zonlicht door de luchtmoleculen en creeert daarmee hoofdzakelijk een blauwe lucht. Ik vermoed dat als zonlicht niet zou worden verstrooit door luchtmoleculen het er op aarde wat donkerder zou uitzien (zoals bijv. op Mars).

Maar waarom geeft aardse verstrooing nou meer licht en 'kosmische' verstrooing minder licht?

Reageren bacterien in de ruimte heel anders dan? Ik neem aan dat dat onderzoek bínnen het ISS gebeurt en dat dus alleen het zwaartekrachtseffect op de bacterien anders zal zijn. Of is dat onderzoek primair gericht op toekomstig verblijf in de ruimte?

En wat is het nut van een verminderd zwaartekrachtseffect op een onderzoek naar een micro-inkapselingtechniek voor kankergeneesmiddelen die gezonde cellen spaart?
Zou dat onderzoek op aarde niet hebben kunnen plaatsvinden?

Of zijn alle onderzoeken primair gericht op toekomstige ruimtemissies? Maar wat is ISS (NASA?) dan van plan in de toekomst?

Zie http://www.goeievraag.nl/wetenschap/vraag/551063/onderzocht-iss

Zonlicht wordt beschouwd als wit licht, en alszodanig bevat het alle kleuren die gemengd een wit/gele kleur geven. Het spectrum van het zonlicht wordt ook wel benaderd door dat van een zwart lichaam. Het gevolg hiervan is dat in theorie de zon als zwart lichaam op alle golflengten straling uitzenden. Niettemin ontdekte Planck dat elektromagnetische straling alleen in discrete hoeveelheden (kwanta) kon worden doorgezonden.

Mijn vraag is nu of inderdaad elke golflengte geproduceerd wordt door de zon? En dan kan ik ook bedoelen werkelijk elke golflengte (binnen de marge uiteraard) tot in het oneindige. Bijv. niet alleen 500 nm (blauw licht) maar dus ook 500,001 en 500,0001 en 500,00001 en zodus voor elke golflengte tot in het oneindige. Of is is het inderdaad echt gekwantificeerd en krijg je alleen de kleuren 500,501,502nm of desnoods 505,510,515 etc.? Voor het gemak laat ik de absorptielijnen even buiten beschouwing.

Om bovenstaande vraag/antwoord begrijpelijker te maken moet natuurlijk een idee worden verkregen hoe dat spectrum tot stand is gekomen.
Want enerzijds wordt de kleur van iets bepaald door zijn temperatuur maar anderzijds ook door de daarin aanwezig elementen.
Nu ontstaan in het binnenste van de zon door kernfusie gammastralen die er heel lang over doen om de zon te verlaten. Tijdens die reis van de kern naar buiten toe veranderen die gammastralen oa in zichtbaar licht. Maar hoe gebeurt dat dan? En is het alleen dit

Er wordt gezegd dat sinds de mens op aarde naar radiogolven van bijv. pulsars is gaan zoeken ,door deze met aardse ontvangers (radioscopen?) te onderzoeken, de totale energie van die ontvangen straling, sinds de start daarmee in de jaren '50-60, dit gelijk staat aan de energie die een papiersnippertje van 1 meter hoog naar de grond valt oplevert (kost).

Dat lijkt me dus heel erg weinig totale energie. Maar komt dat nou doordat wij zo weinig radiostralen ontvangen of is de golflengte van die radiostralen zo laag? Beide zal natuurlijk wel een rol spelen maar wat is het meest opmerkelijke?