Wetenschap

Als je een bol neemt met straal r en op de rand radiobronnen met een bepaalde waargenomen intensiteit is het aantal, Nzwak, van die bronnen evenredig met het oppervlak van je bol, oftewel evenredig met r^{2}.

De sterkere bronnen die zich dichter bij bevinden en dus in het gehele volume van de bol bevinden hebben een aantal, Nsterk, evenredig met het volume en dus evenredig met r^{3}.

Een grafiek van de \log {Nsterk} uitgezet tegen \log {Nzwak} zou daarom een richtingscoëfficiënt moeten hebben van 3/2, oftewel 1,5.

Uit waarnemingen bleek echter dat die richtingscoëfficiënt gelijk was aan 1,8.

-Waarom gebruikt men enerzijds r^2 en anderzijds r^3?
-Is de conclusie dan dat er relatief meer sterkere bronnen zijn dichter bij de aarde dan elders? Hoe komt dat?
-En moet je die sterkte van de bronnen nu absoluut of relatief beschouwen?
-Hoe kan, volgens de steady-statetheorie, van de bronnen hun intensiteit niet af nemen?

Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Steady-statetheorie

Ik had een documentaire gezien over Charles Darwin en dit is een vraag van vele die ik heb gekregen door het zien van deze film. Volgens de film loste het verschuiven van de continenten een probleem op... Welk probleem? Het gaat ten minste wel over de evolutie(theorie)

De titel zegt het.