Wetenschap

Osmose blijkt een spontane reactie te zijn, waarbij de oplossing zo gelijkmatig verdeeld wil zijn. Maar zijn het dan de em-krachten die uiteindelijk voor alle chemische bindingen zorgen?

In geval van een volledige verzadigde oplossing (aan minimaal een zijde) zijn de krachten dan niet zodanig benut dat er geen verplaatsing meer plaatsvind?
Stel bijv. een suikeroplossing. De suikermoleculen zijn dan volledig omgeven door watermoleculen, maar blijft er dan nog genoeg kracht over om nog meer water naar zich toe te trekken?

En bij welke afstanden gaat osmose nog op? Stel je hebt een bak water van 100 (kilo)meter lang. Aan de ene kant zit alle suiker aan de andere kant niets. Vindt er dan ook nog diffusie plaats?

Stel je besluit geen suikers te eten maar alleen vetten. Die zullen dan uiteindelijk weer worden omgezet in een soort suikers voor de energie. Maar kun je wel zonder suikers of leef je dan alleen wat trager of ga je daar aan dood?

Ons voedsel bestaat uit een aantal ingredienten zoals eiwitten vetten en suikers. Op de verpakking staat dan hoeveel kcal bijv. per 100ml/mg het produkt oplevert.

De berekening van een joule is kg·m²/s². Of in woorden 'De joule is gedefinieerd als de energie die nodig is om een object te verplaatsen met een kracht van 1 newton over een afstand van 1 meter'.

Nu wordt de energie van bijv. een glucosemolecuul gegenereert in de mitochondrien waarbij via glycolyse, de citroenzuurcyclus en oxidatieve fosforylering de energie van één molecuul uiteindelijk 36 ATP oplevert.

Maar hoe weten ze nou dat de energie van 36 ATP bijv. gelijk is aan de energie die nodig is om bijv. 2kg twee meter verder te leggen?

Vetten blijken veel meer energie te bevatten dan suikers. Maar waarom worden dan juist suikers gebruikt in de mitochondrien terwijl vet wordt opgeslagen. Is daar een evolutionaire reden voor? Is vet bijv. veel makkelijker op te slaan dan glucose als reserve; maar anderzijds hoef je minder te eten als vet zou volstaan, en dat bespaart ook weer energie.