Waarom is 'le soleil' in het Frans mannelijk en 'die Sonne' in het Duits vrouwelijk ?

Ik snap er niets van. Iemand een antwoord voor mij ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je moet die talen niet meer vergelijken met elkaar. De een is Germaans (duits) En Frans is een Romaanse taal. Ze hebben andere regels.

Omdat het 2 verschillende talen zijn met verschillende regels. Sonne eindigt op een e dus is het vrouwelijk. Soleil eindigt niet op een e en is dus mannelijk.

Ha, die Pepecruz; Ik ben het gedeeltelijk oneens met het vorige antwoord; natuurlijk zijn het verschillende talen, maar daar zit het verschil niet in. Dat moet je zoeken in de oorsprong; Frans is een taal van Romaanse en Duitsch van Germaanse origine. Of een woord op een 'e' eindigt is niet puur maatgevend of het dan vrouwelijk is, zeker niet in het Duitsch. Ander grappig verschil: 'la mer' en 'das Meer': zelfde betekenis, maar een ander geslacht.

Een taal is levend. Het zoeken van logica en systematiek is weinig zinvol.

In de meeste talen is het woordgeslacht meegekomen met het woord toen het werd overgenomen uit een andere taal. Daarom is bijvoorbeeld het Franse soleil even mannelijk als het Latijnse sol. Maar het Duitse Sonne heeft een andere bron, namelijk het Oudhoogduitse sunno. En die is vrouwelijk.

Bronnen:
http://www.etymonline.com/index.php?term=sun
http://www.onzetaal.nl/advies/geslacht.php

Volgens mij ligt heel heel simpel. Ik heb altijd geleerd met duits dat als het woord eindigt op een e, het altijd vrouwelijk is.

Dat is eigen aan de taal. In het Bulgaars bv. is de zon onzijdig.

Door de cultuur. Je kunt een taal niet los zien van de manier waarop mensen hun omgeving ervaren en interpreteren. In alle religies zie je hoe groot het belang van de zon maar ook van andere hemellichamen was. Die betekenis heeft ervoor gezorgd dat in de ene cultuur de zon als een vrouwelijke en in de andere als een mannelijke godheid werd gezien. Apollo was bij de Romeinen de god van de zon en in de Noordse mythologie was dat de godin Sól.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/S%C3%B3l
http://www.romans-latin.net/goden.htm

Frans stamt af van het Latijn, en het Duits van het Gotisch. Als je nog verder terug gaat in de tijd, dan hebben deze twee talen dezelfde oorsprong. Maar dan zit je zo'n 3000 à 4000 jaar terug. Ze maken deel uit van de grote groep van de Indo-Europese talen. De oorsprong van deze talen ligt waarschijnlijk in Anatolië, bij de uitvinding van de landbouw. Deze techniek was heel succesvol, waardoor de taal van die mensen wijd verbreid is geraakt en zo uiteengewaaierd is in de duizenden huidige talen, waaronder het Nederlands. Zie de stamboom van de Indo-Europese talen. Door hun gemeenschappelijke oorsprong, hebben deze talen belangrijke kenmerken gemeen. Zo zijn er werkwoorden, onderwerp, gezegde, naamvallen, en ook het geslacht van zelfstandige naamwoorden. In bijvoorbeeld het Swahili, het Turks of het Mandarijn zijn er geen geslachten, naamvallen enz., die talen zitten heel anders in elkaar. Vandaar de overeenkomst tussen Frans en Duits, en ook de verschillen. Zelfstandige naamwoorden moeten dus (omdat het Indo-Europese talen zijn) een geslacht hebben. Maar het geslacht zelf kan veranderen. Zo is in het Oud-Engels de zon vrouwelijk, maar vanaf de 16e eeuw mannelijk. Deze verandering is gedocumenteerd.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Indo-Europese_talen
http://www.etymonline.com/index.php?search...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100