ik word gepest en durf niet meer naar school, het met mn mentor bespreken heeft geen zin. mn moeder weet er wel van, hoe kan ik me zekerder voelen?

ik heb een hele tijd geleden iets onwijs stoms gedaan, lang verhaal maar het komt erop neer dat ik dacht leuk met een jongen mee te gaan om gewoon met zn allen gezellig te zijn, maar hij me meenam en hij uit was op andere dingen. ik wil er niet aan terug denken en vind het verschrikkelijk stom van mezelf, ik heb het aan mn moeder verteld en die leefde ook met me mee.

nouja, een jaar later, ik dacht dat iedereen het vergeten zou zijn. natuurlijk hou je wel het gevoel dat het stom is maar je kan er niks aan veranderen dus accepteert het maar, dat gaat makkelijk als niemand het erover heeft en je vergeet het een beetje maar ik heb er weer veel meer aan zitten denken nu.

maar 2 weken terug begonnen een paar opeens door de klas te roepen dat ik door hem 'gepakt' ben en dat ik een hoer was, enz. enz.

de hele klas hoorde het en leraren waren nergens te bekennen, natuurlijk.

nouja, het gaat niet zo zeer om het verhaal waarom ik gepest werd of word maar hoe kan ik me zekerder voelen?
ik merk dat ik de laatste tijd super onzeker ben, ik word al rood als ik wat vraag terwijl het een heel normaal iets is wat ik wil weten ofzo.

dus hoe kan ik zekerder of weerbaarder worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Is weerbaarheidstraining niet iets voor jou daar leer je voor je zelf opkomen. Kijk maar eens als er iets bij jou ik de buurt is. misschien is het iets voor jou.

Wat erg!! Hoe gemeen moet je wel niet zijn dat ze zulke dinge tegen je zeggen :s wat een domme mensen Ga met je mentor praten of met een andere lerares ofzo die je vertrouwe kan na jou gevoel! Mischien kunnen zij iets voor je betekenen en anders ga je naar je coordinator ! Die doen meestal wel wat. Heb je geen school psycoloog? Dan kan je daar mee gaan praten Dat is misschien wel handig voor je (: veel succes

Ik heb de andere reacties gelezen, maar weet niet wat ik ervan moet denken. Voor mij hebben deze tips in ieder geval totaal niet gewerkt. Sterker nog: iemand van school erbij halen, zoals een mentor die alles moet regelen, heeft mij nooit geholpen. Alles wordt toch altijd ontkend. Dat wisten de leraren zelf ook, daarom mocht ik de eerste over doen terwijl de schoolregels heel anders waren. (zakken=wegwezen) Ik werd er alleen maar meer om gepest. Had trouwens ook bijna elke week (of 2x per week) gesprekken met de mentor, de pesters en/of hun/mijn ouders. Nooit gewerkt. Mijn manier om daar overheen te komen, heb ik nog steeds niet helemaal ontdekt. Wat voor mij wel veel geholpen heeft is elke nieuwe school (basisschool, voortgezet onderwijs/universiteit) toch jezelf open te stellen voor mensen. Weet je, niet iedereen is zoals die pestkoppen. Waarom zou je jezelf aan hen aanpassen als je ze later niet meer ziet/meemaakt. Inmiddels heb ik echte vrienden, en als ik met hen bespreek hoe dat was, dan luisteren ze en staan me bij. Wat ik zelf in deze periode heel fijn vond was zelfbeschermingslessen. Het is een fijn gevoel als je jezelf kunt verdedigen ;-). Maar dat hangt er natuurlijk vanaf of je ook geslagen enz wordt. Sterkte!!

Hele goede stap om het hier te vragen! Je ziet het aan steeds meer duimpjes op voor je. Ook een goede stap was om het zo op te schrijven. Je hebt het voor jezelf op een rij gezet, dat helpt bij het zoeken naar de oplossing. Nu gaat het erom ook rustig te blijven in de confrontatie. Daar knappen pesters op af. Dus laat alles maar over je heen komen, probeer gewoon te blijven kijken en reageer met dooddoeners: 'interessant', 'ik wist niet dat je daarmee zat, kan ik je soms helpen?', 'daar moet ik het eens over hebben met' - noem maar iemand met wie je dat voorbakt. Ik voorspel dat er weinig tot vervolg zal komen. Wie doorgaat of dreigender doet moet je dan wel stevig (kunnen) toespreken: ' luister, nu ga je te ver, ik heb het er al met ... over gehad, je neemt het terug of we gaan nu een afspraak met hemhaar maken' Dat kun je alvast eens bespreken met een vertrouwenspersoon op school, met, zonder of voorbereid door moeder. Je onzekerheid heeft er mee te maken maar moet je misschien afzonderlijk iets aan doen. Ik herken het van vroeger - en nu; het is nooit helemaal over gegaan. Het hielp het te accepteren, wel origineel toch?! Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100