Wie bepaald het inkomen van de eigenaar van een groot bedrijf?

Stel, iemand begint een bedrijf. Het is direct een wat groter bedrijf met bijv. 100 personeelsleden inclusief een directie, P&O, evt een raad van bestuur, etc. Omdat de eigenaar een directie en alle andere reguliere lagen van management en organisatie heeft aangesteld, hoeft hijzelf niet als directielid of iets anders te fungeren, hij is enkel de oprichter en eigenaar van het bedrijf en 'kijkt toe op afstand'.
Het lijkt me logisch dat de eigenaar van dit bedrijf inkomsten (salaris) ontvangt uit dit bedrijf. Wie bepaald wat hij als salaris ontvangt en waarop wordt dit gebaseerd?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als een zaak gedreven wordt in de BV-vorm (komt vaak voor) dan kan de directeur-grootaandeelhouder, die in dienst is bij zijn eigen BV, zichzelf als salaris geven wat hij wil. Maar nogal wat directeuren houden dat 'salaris' graag aan de lage kant, omdat er uiteraard ook belasting moet worden betaald over het salaris. De inkomstenbelasting op het salaris is (op directeursniveau) vaak tegen een hoger tarief (33,10% in de laagste schijf, 52% in de hoogste schijf) dan het vaste tarief van de vennootschapsbelasting waartegen de winst van de BV zekf wordt belast. (In 2012: 25% bij een winst van meer dan 200.000.-) Nu kwam het in een verleden wel eens voor dat een directeur zich geen salaris toekende maar wel bijv. geld leende bij zijn BV (door grote bankopnamen te doen voor privédoeleinden waarmee hij dan privéleven financierde). Aldus bleef zijn inkomstenbelasting beperkt. Daarvoor heeft de Belastingdienst echter een stokje gestoken. "Om te voorkomen dat dga’s zichzelf te weinig belonen en zo hoge inkomstenbelasting ontwijken, werkt de belastingdienst met het gebruikelijk loon principe (gebruikelijk-loon-regeling). Het tarief inkomstenbelasting ligt immers een stuk hoger dan de vennootschapsbelasting (die de BV zelf moet betalen over een positief resultaat). Jaarlijks stelt de belastingdienst het gebruikelijk loon (minimum dga salaris of ook wel fictief loon dga) vast. In 2012 is dit euro 42.000.- Alleen als de DGA aannemelijk kan maken dat bij soortgelijke dienstbetrekkingen (van niet dga’s) een lager loon gebruikelijk is, wordt zijn salaris daaraan gelijkgesteld. Is volgens de fiscus juist een hoger loon gebruikelijk, dan moet het hoogste worden genomen van de volgende twee bedragen: 70% van dat hogere loon of het loon van de werknemer die in een verbonden vennootschap het meest verdient. Kortom, een DGA kan zichzelf geven wat hij wil aan salaris maar moet daarbij rekening houden met de 'fiscale minimumgrenzen'. En, als hij verstandig is, ook met de mogelijkheden die 'zijn' BV biedt.

Hij is niet werkzaam bij het bedrijf, dus ontvangt ook geen salaris. Als oprichter van het bedrijf bezit hij (een deel van) de aandelen. Deze aandelen geven recht op dividend - een deel van de winst die een onderneming maakt. Toegevoegd na 2 minuten: Dit hoeft overigens niet te betekenen dat wanneer de onderneming geen winst maakt, de oprichter niets ontvangt. Ook bij verlies wordt vaak (uit de reserves) dividend uitgekeerd (al houdt dit bij aanhoudend verlies natuurlijk ook een keer op).

Als er aandeelhouders en/of een raad van bestuur is/zijn bepalen die (in overleg) zijn vergoeding. Als die er niet zijn, bepaalt hij in grote mate zelf hoeveel geld hij uit 'zijn' onderneming kan halen.

Een ondernemer die niet werk in de organisatie die alleen van hem is of wel werkt in de organisatie die alleen van hem is bepaald zelf wat hij aan de onderneming onttrekt. Een verstandig ondernemer zal de onttrekking altijd in evenwichtigheid laten zijn met de winst van zijn onderneming.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100